admin

 
του Σταύρου Καράμπελα, Προέδρου της Ένωσης Δημοκρατικού Κέντρου
Προς αποφυγή παρεξηγήσεων και εκπλήξεων στο κοντινό μέλλον, θα πρότεινα στην Κυβέρνηση να επιτύχει την ψήφιση αυστηρών κυρώσεων οι οποίες θα ενεργοποιηθούν αυτόματα σε περίπτωση νέων τουρκικών παραβιάσεων.
Το να μην ψηφιστούν κυρώσεις και να υπάρξουν νέες προκλήσεις στο άμεσο μέλλον, μπορεί να είναι μόνον έργο ηλιθίων ή επικίνδυνων για τα εθνικά συμφέροντα κυβερνώντων!
119651081_10158521565263948_7667375388151209635_n
 

Ο κ. Κυρανάκης, που τον κράζουν όλοι τελευταία, έχει στην πραγματικότητα δίκιο. Ο κόσμος όντως δεν ψάχνει σε κατάλληλες ιστοσελίδες για δουλειά.

Θα κάνουμε λοιπόν την αρχή για να βοηθήσουμε όσους νέους Έλληνες έχουν πρόβλημα στην εύρεση εργασίας με τα παρακάτω δύο λινκ:
1)Ιστοσελίδα για εύρεση εργασίας για νέους κάτω των 30:
2) Και για νέους που είναι ακόμα φοιτητές αλλά σκέφτονται την επαγγελματική τους αποκατάσταση:
nd
 
του Σταύρου Καράμπελα, Προέδρου της Ένωσης Δημοκρατικού Κέντρου
Η 3η του Σεπτέμβρη ή αλλιώς η περονοποίηση (ως ο ευγενέστερος δυνατός χαρακτηρισμός) της Ελλάδας.
Γεμίζει και φέτος το χρονολόγιο για την επέτειο ίδρυσης του προσωποπαγούς αρχηγικού κόμματος που ίδρυσε ο Ανδρέας Παπανδρέου το 1974.
Θα αποφύγω να πω αναλυτικά τη γνώμη μου για τον Ανδρέα ή το κίνημά του και τα όσα επέφεραν στη Χώρα μας.
Θα προκύψει μέσα από τα λόγια δύο μέγιστων προσωπικοτήτων της Δημοκρατικής Παράταξης, όπως μας τα μεταφέρουν τρία εν ζωή πρόσωπα, τα δύο εκ των οποίων ήταν προβεβλημένα στελέχη του ανδρεϊκού κινήματος.
and
1. Γεώργιος Παπανδρέου ηγέτης της Δημοκρατικής Παράταξης, Γέρος της Δημοκρατίας: Όταν διάβασε το περιοδικό «Νέοι Δρόμοι» που εξέδιδε ο Ανδρέας του είπε «Αυτά, παιδί μου Ανδρέα, δεν είναι νέοι δρόμοι, είναι στραβοί δρόμοι…»
πηγή: Φοίβος Ιωαννίδης «Μια ζωή γεμάτη» σελ. 190
2. Γεώργιος Παπανδρέου και πάλι για τον ρόλο του Ανδρέα στην Ένωση Κέντρου, τον παρομοίασε με τις πράξεις τις αριθμητικής: «Ο Ανδρέας προσθέτει προβλήματα, αφαιρεί ψήφους, διαιρεί το κόμμα και πολλαπλασιάζει τους εχθρούς του».
πηγή: Πολλές μαρτυρίες, επικαλούμαι το αγαπημένο παιδί του Γέρου τον Γιώργο Ψαρόπουλο.
3. Αλέκος Παναγούλης: Όπως εμείς καλά γνωρίζουμε, αλλά μας μαρτυρά το στέλεχος του ΠΑΚ και κατόπιν μέλος της ΚΕ του Πασοκ Γιώργος Παπαγιαννόπουλος έτρεχαν και δεν έφταναν για να αντιμετωπίσουν τις εντυπώσεις που άφησε η έκκληση του Αλέκου Παναγούλη Βουλευτή της Ένωσης Κέντρου, Αγωνιστή της Δημοκρατίας και αντιπροέδρου της Νεολαίας της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, στο Συνέδριο του Ιταλικού Σοσιαλιστικού Κόμματος το 1975, να βοηθήσουν την Ελλάδα να αντιμετωπίσει τον νέο Μουσολίνι Ανδρέα Παπανδρέου…
Η ιστορική γνώση είναι δύναμη, τα συμπεράσματα δικά σας…
Υ.Γ. Στην φώτο ο Ανδρέας στα έδρανα της Αριστεράς στη Βουλή όπου πάντα πίστευε ότι ανήκει αυτός και το κίνημά του…
 
του Σταύρου Καράμπελα, Προέδρου της Ένωσης Δημοκρατικού Κέντρου
Σήμερα ακόμα 25 Τούρκοι ζήτησαν πολιτικό Άσυλο στην Πατρίδα μας.
Όσο είμαι σε θέση να γνωρίζω κανείς εχέφρων Έλληνας δεν έχει ζητήσει πολιτικό Άσυλο σε άλλη χώρα του Κόσμου.
Αδυνατώ να κατανοήσω την ανάγκη διαλόγου με ένα καθεστώς που οδηγεί τους πολίτες του στην αναζήτηση πολιτικού Ασύλου σε άλλες χώρες.
118616530_10158481961783948_3833333371239695770_o
Η ανησυχία μας δεν πρέπει να είναι ο διάλογος με τον Ερντογάν, όσο η επίδειξη της δύναμης που θα τον κάνει να καταλάβει ότι τυχόν αντιπαράθεση με την Ελλάδα μπορεί να οδηγήσει σε πτώση το φασιστικό καθεστώς του.
Η δική μας επιδίωξη ως δημοκρατική Χώρα μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, θα πρέπει να είναι να βοηθήσουμε τους λαούς της γείτονος σε μια πορεία για την Αυτοδιάθεσή τους.
Μόνιμη και διαρκής Ειρήνη μπορεί να υπάρξει μόνο με δημοκρατικούς και ελεύθερους γείτονες.
 
Θα ήταν φαιδρό, εάν δεν ήταν τραγικό, αυτό που συμβαίνει το τελευταίο διάστημα και μάλιστα ενόσω η γείτων Τουρκία δοκιμάζει πεισματικά το επίπεδο αποτελεσματικότητας της εθνικής μας άμυνας.
Τρία κόμματα (μεταξύ των οποίων το κυβερνητικό) να ενδιαφέρονται ενεργά για εκδηλώσεις απόδοσης τιμής σε πρόσωπα ή και να έχουν αναλάβει πρωτοβουλίες μνημόνευσης γεγονότων που αναφέρονται στον εμφύλιο πόλεμο, σε επίπεδο κορυφής ή έστω σε επίπεδο νεολαίας.
grammo
Άραγε δεν γνωρίζουν ότι άλλη μια φορά στη νεότερη ιστορία μας επιτρέψαμε στους εαυτούς μας την παρανοϊκή πολυτέλεια ενός εμφυλίου πολέμου (κατά τη διάρκεια της εκστρατείας του Ιμπραήμ στην Πελοπόννησο) ή εφησυχάζουν θεωρώντας ότι θα σπεύσουν πάλι οι ευρωπαϊκοί στόλοι σε βοήθειά μας;
Αιδώς και έλεος και μνήμη: Στο βουνό δεν υπήρξαν νικητές. Από τον Γράμμο γκρεμιστήκαμε όλοι μαζί ανεξαιρέτως.
Μαζί μας γκρεμίστηκαν και οι στίχοι του εθνικού ποιητή:
«Εάν μισούνται ανάμεσό τους δεν τους πρέπει ελευθεριά».
Αιδώς, έλεος, μνήμη.
 
Σαν σήμερα γεννήθηκε ο Ελευθέριος Βενιζέλος.
elve
Επώνυμοι και μη μνημονεύουν δημοσίως την επέτειο σε social -και μη- media. Μία από τις μνημονεύσεις και αυτή (η τιμητική) του Υπουργού Εξωτερικών Νίκου Δένδια.
Τιμά το εξέχον στέλεχος της Δεξιάς, η παραδοχή του μεγαλείου του ιστορικού ηγέτη της αντίπαλης παράταξης.
Δέον ωστόσο θα ήταν να αποφεύγεται οποιαδήποτε πολιτική επακούμβηση του διπλωματικού και εν γένει μεγαλείου του μοναδικού Εθνάρχη, από κληρονόμους των σφοδρών πολεμίων του.
 
του Σταύρου Καράμπελα, Προέδρου της Ένωσης Δημοκρατικού Κέντρου
Είχα την τύχη να βρεθώ δίπλα σε δυο σπουδαίους ανθρώπους, τον Γιάννη Ζίγδη και τον Νεοκλή Σαρρή. Ένιωσα την πικρία ότι δεν είχαν την πολιτική πορεία που προσδοκούσαν.
Αν ήθελαν θα μπορούσαν, αλλά προτίμησαν να μην συμβιβαστούν, να
μην τους πάρει το ρεύμα.
Έμαθα από αυτούς ότι ο Πολιτικός έχει αρχές, ιδανικά, οράματα και παιδαγωγικά προσπαθεί να τα μεταλαμπαδεύσει στην Κοινωνία.
Δεν βρίσκεται στην πολιτική για να εξυπηρετήσει το σαρκίο του στην απόλαυση της εξουσίας, των θέσεων της εξασφάλισης.
Έμαθα έτσι ότι τις αρχές, τα ιδανικά και τα οράματα τα υπηρετείς ακόμα ή μάλλον κυρίως, όταν είναι αντιδημοφιλή γιατί τότε αναδεικνύεται η παιδαγωγική σου προσπάθεια. Λες πχ ότι είσαι Φεντεραλιστής και δίνεις περιεχόμενο στη λέξη περιγράφοντας πως οραματίζεσαι την Ενωμένη Ευρώπη, ενώ όλοι γύρω σου αριστερά και δεξιά σε πετροβολούν.
Έδειχναν και οι δυο τους μια απέχθεια, και το πλήρωσαν, προς τους πολιτικούς που ακολουθούσαν το ρεύμα, που χάιδευαν τα πλέον πρωτόγονα αισθήματα του λαού, που καθόριζαν τις θέσεις τους δημοσκοπήσεις και επικοινωνιολόγοι και όχι φιλόσοφοι και επιστήμονες ανα πεδίο.
edik1
Ένας «φιλελεύθερος» και ένας «αριστερός» ηγέτης έχουν τις τύχες της Χώρας μας και διαγκωνίζονται να ακυρώσουν τις ελάχιστες αρχές των παραπάνω λέξεων. Τελευταίο δείγμα η χθεσινή δήλωση του Αρχηγού της Αντιπολίτευσης για την εορτή της Παναγίας.
Όταν η εξουσία γίνεται αυτοσκοπός και λάφυρο, τότε ο κατήφορος δεν έχει τέρμα…
 

alekos

 
Άρθρο του Προέδρου της Ένωσης Δημοκρατικού Κέντρου, Σταύρου Καράμπελα στα ΝΕΑ 11/8/2020.
Κατά την τρέχουσα πανδημία είδαμε τον ατυχή κ. Μητσοτάκη και την κυβέρνησή του να «αγκαλιάζουν» τη λογική ενός Κράτους Πρόνοιας, ειδικά στον τομέα της Υγείας. Λέμε «ατυχή» γιατί είναι προφανές ότι ο Πρωθυπουργός και το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας αξίζουν τη συμπάθειά μας όταν επιδεικνύουν τάσεις απεγκλωβισμού από τη μονοδρομική νεοφιλελεύθερη θεώρηση των πραγμάτων.
Μεταξύ όλων των άλλων ζητημάτων που τέθηκαν για την ενίσχυση των χειμαζόμενων πολιτών ήταν φυσικά και η επωδός ότι δεν θα διακοπούν οι υπηρεσίες κοινής ωφελείας για όσο διαρκεί η πανδημία.
Διερωτάται κανείς, αν ο ευρισκόμενος εν μέσω πανδημίας πολίτης χρειάζεται το ρεύμα και το νερό ως αναγκαίο αγαθό ή αν η αυτονόητη εξάρτηση της ελάχιστης ευζωίας από το νερό και το ρεύμα εξαφανίζεται με τη λήξη της πανδημίας.
Αφού κάτι τέτοιο δεν συμβαίνει, αποτελεί τεράστια υποχώρηση μιας συγκροτημένης σε σύνολο (μέσα από νόμους και ηθικούς κανόνες) Κοινωνίας να πάψει να θεωρεί την ενέργεια και την ύδρευση μείζονα κοινωνικά αγαθά.
Δεν χωρά στη λογική μας να γνωρίζουμε ότι μπορούν να οδηγηθούν ακόμα και στον θάνατο συνάνθρωποί μας επειδή δεν μπορούν να ζεσταθούν τον χειμώνα ή να διατηρήσουν στο ψυγείο τα φάρμακά τους. Αποτελεί ντροπή για μια κοινωνία να μην μπορεί να σταματήσει την εξαθλίωση των πλέον αδύναμων μελών της.
Για εμάς στην Ένωση Δημοκρατικού Κέντρου η απάντηση στο δίλημμα είναι αυτονόητη και αδιαπραγμάτευτη, αφού τα δύο εν λόγω αγαθά ισοδυναμούν με Ανθρώπινα Δικαιώματα. Όπως όλα τα ανθρώπινα δικαιώματα, έχουν και αυτά ένα τίμημα. Εν προκειμένω, όταν το τίμημα δεν μπορεί να το καταβάλλει ο πολίτης, τότε η καταβολή του και η συνέχιση της παροχής του αγαθού προφανώς ανήκει στις πρωτεύουσες ευθύνες του κράτους. Συγκεκριμένα του ίδιου κράτους που θα οφείλει να αναλάβει τα έξοδα για την υγεία και την κοινωνική πρόνοια πολιτών που θα στερηθούν (όπως και οι οικείοι τους) ρεύμα και νερό.
Τηρουμένων των αναλογιών, η ανάλυση της κατάστασης φέρνει στη μνήμη μας τη ρήση ενός μεγάλου Έλληνα statesman: «Όταν υπάρχουν άνθρωποι στερούμενοι στέγης, άρτου και ιατρού, ουδείς δικαιούται να είναι πλούσιος».
Προφανώς ο Γέρος της Δημοκρατίας, δεν εννοούσε την κατάργηση του δικαιώματος στον νόμιμο πλουτισμό, παρά ήθελε να υπογραμμίσει ότι το Κράτος, ο υπέρτατος και ύστατος εγγυητής της ανθρωποκεντρικής υπόστασης της κοινωνίας, δικαιούται και υποχρεούται να κάνει τα πάντα για την «ελάχιστη ευζωία» των πολιτών, όταν, όπως συνήθως, δεν μπορεί να δημιουργήσει συνθήκες αυξημένης ευζωίας για το κοινωνικό σύνολο.
Το ζήτημα αυτό μας επαναφέρει στα βασικά της Δημοκρατίας ως πολίτευμα. Απλοϊκές είναι οι απορίες που ξεπηδούν από το ζήτημα που εξετάζουμε. Είναι άραγε λίγοι εκείνοι που θα αναρωτηθούν σε τι τους χρησιμεύει η ψήφος όταν δεν διαθέτουν τα θεμελιωδώς βασικά αγαθά ή εκείνοι που θα στρέψουν τα βέλη τους όχι μόνο προς την Ελληνική Δημοκρατία, αλλά και προς το ευρωπαϊκό οικοδόμημα και τον εν γένει πολιτισμένο κόσμο, γνωρίζοντας πως η ανθρωπότητα βαδίζει εδώ και 20 χρόνια στον 21ο αιώνα.
Τι νόημα έχει να κυβερνάς Ανθρώπους χωρίς ρεύμα; Το νόημα είναι να έχουν ρεύμα αυτοί που ζουν κάτω από το όριο φτώχιας. Τότε αξίζει να κυβερνάς!
revma_edik
Η πρότασή μας είναι ξεκάθαρη: Ανεξάρτητα από την πορεία ιδιωτικοποίησης της ΔΕΗ, η Πολιτεία θα πρέπει να διατηρήσει τον αριθμό των μονάδων παραγωγής ενέργειας που θα απαιτηθούν ώστε να παρέχεται ΔΩΡΕΑΝ μια λογική ποσότητα ενέργειας για κάθε νοικοκυριό που βρίσκεται κάτω από το όριο φτώχιας. Ενδεχομένως με την διατήρηση υπό κρατικό έλεγχο τουλάχιστον των υδροηλεκτρικών εργοστασίων που αποτελούν μια τεράστια επένδυση του ελληνικού λαού. Η Δημόσια αυτή Υπηρεσία Ενέργειας θα παρέχει επίσης ΔΩΡΕΑΝ ρεύμα στα δημόσια σχολεία, νοσοκομεία, ιδρύματα πρόνοιας, γηροκομεία και σε άλλους καίριας κοινωνικής σημασίας θεσμούς.
Δεν νοείται εορτασμός 200 χρόνων από την παλιγγενεσία με μερίδα σύγχρονων Ελλήνων να βιώνει συνθήκες εξαθλίωσης που προσομοιάζουν σε καταπίεση λαού από κάποιον ζυγό. Η απάντηση είναι τόσο απλή, που σε οδηγεί σε επαναστατικά συμπεράσματα:
Το ρεύμα που στερείται ο φτωχός, είναι ρεύμα που στερείται το πολίτευμα.
Ένα πολίτευμα που χτίσαμε με επαναστάσεις, για να μη χρειάζεται να κάνουμε επαναστάσεις για τα αυτονόητα.
 

Τα τελευταία χρόνια είναι σε εξέλιξη μια συστηματική προσπάθεια αναθεώρησης της σύγχρονης Ιστορίας της Πατρίδας μας.
Νέοι εκδοτικοί οίκοι ανατυπώνουν με σύγχρονα σχόλια εμετικά λιβελογραφήματα του Μεσοπολέμου για να θαμπώσουν την εικόνα του Εθνάρχη Ελευθέριου Βενιζέλου. Πούλησαν όσο πούλησαν τότε ως κωλόχαρτα τώρα εμφανίζονται ως αποκαλυπτική ιστορία.

Κομματικά ινστιτούτα με καθηγητές που διαγκωνίζονται για λίγα ευρώ να γράψουν αγιογραφίες για τον Καραμανλή και την ΕΡΕ και να μας πείσουν ότι ήταν οι Φιλελεύθεροι της εποχής και συνεχιστές του Βενιζελισμού! Διάολε αν ήταν έτσι τότε η Ένωση Κέντρου, ο Πλαστήρας, ο Γέρος και ο γιος του Εθνάρχη τι ήταν; η Δεξιά ή κομουνιστές;

Από κοντά και η Αριστερά με την χιλιοτριμένη προπαγάνδα ότι ο Πλαστήρας εκτέλεσε τον Μπελογιάννη. Προφανώς στο στενό μυαλό τους έχουν τη γνώμη ότι η Ελλάδα ήταν σαν την σταλινική Ρωσία και ο Πρωθυπουργός υπαγόρευε τις αποφάσεις της Δικαιοσύνης ή μπορούσε να διατάξει τον Βασιλιά να υπογράψει χάρη.

Και το πανηγυράκι συνεχίζεται με την προσπάθεια αθώωσης του Μητσοτάκη πατέρα για την Αποστασία της 15ης Ιουλίου του 1965, που τόλμησαν αυτός και τα υπόλοιπα καθάρματα όπως τους έκραζε ο λαός τότε, να ανατρέψουν για χάρη του Κοκού (βασιλιά) την Κυβέρνηση της Ένωσης Κέντρου του Γεωργίου Παπανδρέου που ψήφισε ο λαός σε ποσοστό 53%!!!

Το μεγαλύτερο πολιτικό έγκλημα του περασμένου αιώνα ήταν η Αποστασία του Μητσοτάκη και η ανατροπή της Κυβέρνησης του Κέντρου, που στο σύντομο πέρασμά της πρόλαβε να θεσπίσει την Δωρεάν Παιδεία και Υγεία μεταξύ πολλών άλλων.

Δεν μπορώ να συστήσω τίποτε άλλο παρά έρευνα, όλες αυτές οι προσπάθειες βιασμού της Ιστορίας δεν αντέχουν σε τεκμηρίωση. Είμαστε εδώ, αλλά και πολλοί άλλοι πέραν της Ένωσης Δημοκρατικού Κέντρου, να αντισταθούμε.

Η Μνήμη είναι Δύναμη: Δεν ξεχνάμε ότι σαν σήμερα το 1965 ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης, η Δεξιά, το Παλάτι και πουλημένοι βουλευτές βίασαν την θέληση του ελληνικού λαού και οδήγησαν τη Χώρα στη Χούντα και την Κυπριακή Τραγωδία.

του Σταύρου Καράμπελα

Προέδρου της Ένωσης Δημοκρατικού Κέντρου

© 2012 Ένωση Δημοκρατικού Κέντρου Suffusion theme by Sayontan Sinha