ROBOLUTION

Έως το αναπόφευκτο τέλος της Δημοκρατίας

«θα πρέπει όλοι, ανεξαρτήτως ιδεολογίας, να παλέψουμε για την μεσότητα, την χωρίς όρια ισότιμη έκφραση και συνεργασία όλων των δυνάμεων του δημοκρατικού τόξου, που θα εκφράζουν τις ευνοϊκές δυνάμεις ενώ παράλληλα θα περιορίζουν τις δυνάμεις των άκρων. Πράγμα που μόνο από έναν ρεαλιστικό, ριζοσπαστικό και σύγχρονο κεντρώο και σοσιαλδημοκρατικό πόλο μπορεί να πραγματωθεί.»

Άρθρο του εκπροσώπου της Ε.ΔΗ.Ν. Μάριου Ξανθίδη στην Μεταρρύθμιση

http://metarithmisi.liberal.gr/post/%CF%83%CF%87%CE%BF%CE%BB%CE%B9%CE%B1-%CE%B4%CE%B9%CE%B1%CE%BB%CE%BF%CE%B3%CE%BF%CF%82/%CE%AD%CF%89%CF%82-%CF%84%CE%BF-%CE%B1%CE%BD%CE%B1%CF%80%CF%8C%CF%86%CE%B5%CF%85%CE%BA%CF%84%CE%BF-%CF%84%CE%AD%CE%BB%CE%BF%CF%82-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%B4%CE%B7%CE%BC%CE%BF%CE%BA%CF%81%CE%B1%CF%84/
Σκοπός του άρθρου

Η χώρα μας αδιαμφισβήτητα  περνάει μία από τις δυσκολότερες καταστάσεις της ιστορίας της. Με κυβερνώντες μικρούς στο ύψος των περιστάσεων και με μία αντιπολίτευση χαμένη σε δίπολα (ακρο)Αριστεράς-(ακρο)Δεξιάς. Και μονόδρομος οι εκλογές, με την ψήφο στη λογική του «μη χείρον βέλτιστον»…

Η παρούσα ανάλυση θα προσπαθήσει να καταδείξει σοβαρότερα μελλοντικά παγκόσμια προβλήματα, που δεν απειλούν μόνον την οικονομική κατάσταση των λαών και την σωστή εφαρμογή της Δημοκρατίας, αλλά και -εκ βάθρων- τους αξιακούς λίθους της Αστικής Δημοκρατίας, που ο δυτικός κόσμος απολαμβάνει με τις όποιες δυσκολίες και διακοπές τους τελευταίους δύο αιώνες.

Λόγω αυτών των μελλοντικών καταστάσεων, δεν βρίσκεται μόνο σε κίνδυνο η ίδια η έννοια της ισότητας των πολιτών, της ελευθερίας της έκφρασης και της Δημοκρατίας, με την εγκαθίδρυση ισχυρών ανελεύθερων μετακαπιταλιστικών καθεστώτων, αλλά  και στην περίπτωση που αυτές οι αξίες σε βάθος χρόνου διατηρηθούν υπάρχει το σοβαρό ενδεχόμενο να γίνει η προαναφερόμενη ανατροπή μέσω αιματηρών και καταστρεπτικών διαδικασιών.

Με όσο το δυνατόν αντικειμενική τεκμηρίωση, στην ανάλυση καταδεικνύεται πως μόνο κράτη και σφαίρες επιρροής που διαπνέονται από κεντρώες ιδεολογίες, που εξισορροπούν την ιδιωτικότητα με το συλλογικό συμφέρον και που προτάσσουν την μεσότητα, μπορούν να δώσουν λύση στο πρόβλημα.

Επιπλέον, οι περισσότερες πολιτικές αναλύσεις που προσπαθούν να εξηγήσουν τις εξελίξεις και τα επόμενα βήματα, αρέσκονται στην χρήση του κλασικού «μοτίβου»: ανάλυση της επικαιρότητας για έναν συγκεκριμένο τόπο, με βάση το ιδεολογικό πρίσμα του αρθρογράφου-αναλυτή.

Η συγκεκριμένη ανάλυση διαφοροποιείται από αυτό τα τετριμμένα, εις διπλούν! Δηλαδή η ανάλυση δεν θα αφορά την τρέχουσα πολιτική επικαιρότητα αλλά θα κάνει μία τομή σε σύγχρονα πολιτικά, οικονομικά, κοινωνικά και πολιτισμικά προβλήματα, για την δύσκολη πολιτική κατάσταση που θα παρουσιαστεί στα επόμενα 15 με 30 χρόνια, με κάποιες αναφορές σε καταστάσεις ίσως και πιο μελλοντικά, εντός του 21ου αιώνα. Και όλα αυτά, με όσο το δυνατόν ορθολογισμό και μακράν κάθε ιδεοληψίας.

Η δε προτεινόμενη λύση θα τεκμηριώνεται αντικειμενικά, με κοινώς αποδεκτές απόψεις από τον επιστημονικό κόσμο και όχι με ρηθέντα από “πολιτικές αυθεντίες” ή με αναφορές σε ιδεολογικά πολιτικά κείμενα. Βέβαια το τίμημα τού να μην επικαλείται κάποιος “πολιτικές αυθεντίες”, να μην απευθύνεται σε συγκεκριμένο κοινό και να θίγει θέμα που ο μέσος πολίτης έχει μηδενική ενημέρωση, πληρώνεται σε μέγεθος ανάλυσης.

Η ανθρώπινη εξέλιξη από την υλιστική σκοπιά

Από την υλιστική σκοπιά, υπάρχει η αρκετά καλώς βασισμένη θεωρία της πολιτικής εξέλιξης της ανθρωπότητας λόγω των τεχνολογικών ανακαλύψεων, και η ιστορία της ανθρωπότητας μπορεί να τμηθεί σε διαφορετικές περιόδους που σηματοδοτούνται από τις Τεχνολογικές Επαναστάσεις.

Σημειώνεται ότι στην εν λόγω ανάλυση δεν υιοθετείται μία λειψή μηχανιστική λογική όπου η Τεχνολογία επιβάλει πολιτικά και κοινωνικά ντετερμινιστικά πρότυπα, καθώς έχει δειχθεί ιστορικώς πως κάθε τεχνολογικό προϊόν εμπεριέχει τις κοινωνικές και πολιτικές αξίες του συνόλου απ΄όπου προήλθε.

Αντίθετα, η ανάλυση αποδέχεται μόνο τον απλό ισχυρισμό, πως σημαντικές τεχνολογικές ανακαλύψεις, οδηγούν σε κοινωνικοπολιτικές μεταβολές (θετικές ή αρνητικές) και ότι οι διαφορετικές κοινωνικές συνθήκες επηρεάζουν μόνο την έκβαση αυτών των μεταβολών. Με αυτές τις αποδεκτές υποθέσεις από τους περισσότερους ειδικούς, η ανθρωπότητα έχει βιώσει δύο πολύ σημαντικές Τεχνολογικές Επαναστάσεις που την άλλαξαν μία για πάντα πολιτικά και κοινωνικά, και που οι μεταβολές αυτές εκφράστηκαν κυρίως μέσω της βίας, της κοινωνικοπολιτικής αστάθιας και της αναταραχής.

Η Πρώτη Τεχνολογική Επανάσταση, που άλλαξε την ροή της ανθρωπότητας ήταν η Γεωργική. Ο άνθρωπος από κυνηγός, τροφοσυλλέκτης και νομάς, ανακάλυψε την γεωργία και κατάφερε να εγκατασταθεί σε συγκεκριμένες περιοχές. Έτσι, οι πρώτες μεγάλες κοινότητες ανθρώπων σχηματίστηκαν, οι πρώτοι οικισμοί χτίστηκαν, η ανάγκη του γραπτού λόγου οδήγησε στην γραφή και τελικώς στην αρχή της Ανθρώπινης Ιστορίας και του Πολιτισμού.

Βέβαια, λόγω της έλλειψης της εύκολης μετάδοσης πληροφοριών και επικοινωνίας, προτιμήθηκαν και αναπτύχθηκαν απολυταρχικές διοικητικές δομές για χιλιάδες χρόνια, με ελάχιστες φωτεινές εξαιρέσεις (λ.χ. Αθηναϊκή Δημοκρατία). Λόγω δε, της οργάνωσης του ανθρώπου σε μεγάλες κοινότητες, εισήχθησαν σαν… διπλωματικά εργαλεία, ο επεκτατισμός και ο οργανωμένος πόλεμος. Παράλληλα οξύνθηκαν και γιγαντώθηκαν οι αντιπαλότητες μεταξύ των διαφορετικών ανθρωπίνων πληθυσμών, ενώ θεοκρατικά σκοταδιστικά κράτη και αυτοκρατορίες, πολλές φορές καθυστέρησαν ή και αναίρεσαν τα σημαντικά άλματα εξέλιξης προηγούμενων γενεών. Η περίοδος της Πρώτης Τεχνολογικής Επανάστασης υπολογίζεται πώς διήρκησε από το 10.000 π.Χ. έως τις αρχές του 18ου αιώνα.

Η Δεύτερη Τεχνολογική Επανάσταση -για πολλούς την βιώνουμε μέχρι και σήμερα- που άλλαξε την ροή της ανθρωπότητας ήταν η Βιομηχανική. Με την ανακάλυψη και τη χρήση της ατμομηχανής, ο άνθρωπος μπορούσε πλέον όχι μόνο να αλλάξει την σχέση του με τα μέσα παραγωγής καταργώντας την σχέση 1:1 ανθρώπου με παραγωγή προϊόντος αυτοματοποιώντας πολλές διαδικασίες και εκτινάσσοντας την προσφορά προϊόντων μαζί με το βιοτικό του επίπεδο, αλλά έκανε την μετακίνηση και την επικοινωνία πολύ πιο προσβάσιμες σε όλους, με αποτέλεσμα να οδηγηθούμε στην Αστική Δημοκρατία.

Δεν είναι τυχαίο το ότι  το ρεύμα του Διαφωτισμού εκφράστηκε με την Γαλλική και Αμερικανική Επανάσταση μόνο ενάμιση αιώνα μετά, και 60 χρόνια μετά την εφεύρεση της ατμομηχανής, με την νέα αστική τάξη, αναδυόμενη από το εμπόριο και την βιομηχανία, να διεκδικεί την εξουσία βίαια ή και ήπια από τους  ευγενείς.

Βλέπουμε μοναρχίες να πέφτουν και να εγκαθιδρύονται οι πρώτες δημοκρατίες, ενώ αυτοκρατορίες να διαλύονται δίνοντας την θέση τους σε αστικά κράτη. Ο δουλοπάροικος μετατράπηκε σε πολίτη, ο ρατσισμός, και ο σεξισμός, τουλάχιστον πολιτικά, τείνει σε εξάλειψη παρά τα όποια δυσάρεστα κρούσματα.

Το εμπόριο, η τηλεπικοινωνία και το ίντερνετ αύξησαν και αυξάνουν την επικοινωνία μεταξύ των ανθρώπων, πολεμώντας την μισαλλοδοξία και προωθώντας τα ιδανικά τού Πολίτη του Κόσμου, του φεντεραλισμού και της υγιούς παγκοσμιοποίησης.

Από την άλλη, πρακτικά η περισσότερες δημοκρατίες υπέπεσαν σε δημαγωγικές δράσεις της νέας άρχουσας τάξης των πλουσίων αστών. Οι δύο μεγαλύτεροι πόλεμοι στην Ιστορία της Ανθρωπότητας οδήγησαν σε εκατομμύρια νεκρούς,  το φάντασμα του φασισμού «αναγεννήθηκε» απειλώντας ασταθείς δημοκρατίες και ο υπερκαταναλωτισμός με την υπερπληροφόρηση «υποσκάπτουν» την οικονομική ευφορία αλλά και τη δημοκρατική λειτουργία των κρατών.

Τέλος, ο άνθρωπος μεταβάλει αρνητικά το περιβάλλον του, υπονομεύοντας την μελλοντική του επιβίωση στον Πλανήτη. Δυστυχώς, όχι μόνο μέσω της φυσικής του δραστηριότητας, αλλά μέσω της πυρηνικής τεχνολογίας που είναι σε θέση να καταστρέψει την Γη αρκετές φορές! Και όλα να εξαρτώνται κυριολεκτικά από τον ορθολογισμό ελάχιστων ανθρώπων, που βρίσκονται σε συγκεκριμένα πόστα και ακολουθούν την Ισορροπία της Ολικής Αμοιβαίας Καταστροφής…

Η περίοδος της Δεύτερης Τεχνολογικής Επανάστασης υπολογίζεται πως ξεκίνησε στις αρχές του 18ου αιώνα και πρακτικά συνεχίζεται μέχρι σήμερα. Όμως, για πολλούς αναλυτές ολοκληρώθηκε στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, με την κατασκευή του πρώτου Υπολογιστή  από τον Alan Mathison Turing, για την επίλυση προβλήματος που αδυνατούσε να λύσει ο άνθρωπος, όπως αποκρυπτογράφηση των γερμανικών μηνυμάτων του ENIGMA.

Η Τρίτη Τεχνολογική Επανάσταση, αναμένεται να είναι αυτή των Μηχανών. Οι μηχανές θα μπορούν να εκτελούν βασικές ή πιο πολύπλοκες ανθρώπινες εργασίες χωρίς την ανάγκη χειριστή και καλύτερα από τους ανθρώπους, με αποτέλεσμα η ανθρώπινη εργασία όχι μόνο να μην είναι απαραίτητη, αλλά και… ζημιογόνα για τα μέσα παραγωγής! Όπως είναι προφανές, κάτι τέτοιο απαιτεί ένα νέο Κοινωνικό Συμβόλαιο, διότι θίγει φιλοσοφικά και πολιτικά ζητήματα για την αξία της ανθρώπινης ζωής, του κάθε πολίτη ως παραγωγού-καταναλωτή. Επίσης δοκιμάζει τα πολιτικά δικαιώματα του, καθώς πολλοί πρώην εργαζόμενοι δεν θα έχουν οικονομική αξία για τα μέσα παραγωγής, πράγμα που επιτάσσει τουλάχιστον μία αναθεώρηση στο βασικό επιχείρημα της Αστικής Δημοκρατίας, ότι: Όλοι έχουν τα ίδια δικαιώματα, αφού όλοι έχουν τις ίδιες υποχρεώσεις και ποιοτικώς συνεισφέρουν το ίδιο στο κράτος.

Για την Επανάσταση των Μηχανών υπάρχουν δύο ταχύτατα αναπτυσσόμενοι επιστημονικοί κλάδοι – αυτός της Πληροφορικής και αυτός της Γενετικής. Ήδη έχουν αλλάξει τους όρους της πολιτικής στον 21ο αιώνα, προς το παρόν έχοντας τα πρωτεία ο πρώτος.

Η εν λόγω ανάλυση θα βασιστεί εξ ολοκλήρου, στις σύγχρονες ανακαλύψεις των δύο αυτών επιστημονικών κλάδων, με λογικές και αρκετά μετριόφρονες εκτιμήσεις για το μέλλον τους. Αρχικώς, για την Πληροφορική θα γίνει αναφορά στις μεταβολές λόγω της Ρομποτικής και της Τεχνητής Νοημοσύνης και στη συνέχεια για την Γενετική στον τομέα της Γενετικής Μηχανικής.

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗ

Αν και τα όρια της Ρομποτικής με τη Τεχνητή Νοημοσύνη είναι πολλές φορές δυσδιάκριτα, θα αντιμετωπιστούν σύμφωνα με τον τρόπο που επιδρούν στην παραγωγική διαδικασία. Έτσι:

  • Ρομποτική: Η τεχνολογία που στοχεύει στην παραγωγή ευφυϊών μηχανών που αλληλεπιδρούν υλικά με το περιβάλλον τους και μπορούν να χρησιμοποιηθούν στην παραγωγή προϊόντων.
  • Τεχνητή Νοημοσύνη: Η τεχνολογία που μπορεί να χρησιμοποιηθεί προσφέροντας υπηρεσίες χωρίς την ανάγκη αλληλεπίδρασης με το περιβάλλον.

Στην Πληροφορική προφανώς ανήκουν και άλλες τεχνολογίες με σημαντικές πολιτικές μεταβολές (π.χ. Διαδίκτυο) αλλά στην παρούσα ανάλυση θα γίνει λόγος για την υλιστική οπτική της εξέλιξης και γι΄ αυτό η αναφορά στο Διαδίκτυο θα γίνει μόνο μέσα από το πρίσμα της Τεχνητής Νοημοσύνης.

 

ΡΟΜΠΟΤΙΚΗ

Η Ρομποτική τα τελευταία χρόνια έχει να παρουσιάσει αλματώδεις εφαρμογές, που ξεπέρασαν τις προσδοκίες των ειδικών. Από εφαρμογές στην βιομηχανία με αυτόματες γραμμές παραγωγής μέχρι και σύγχρονα ρομποτικά αυτοκίνητα, που σε κάποιες περιοχές των ΗΠΑ ήδη κυκλοφορούν! Ακόμη, παρατηρείται όλο και περισσότερο η αυτόματη πλοήγηση στα αεροπλάνα που συχνά αποκρύπτεται για καθησυχασμό τεχνοφοβικών επιβατών!  Γενικά, ο ανθρώπινος παράγοντας όλο και παραμερίζεται από επικίνδυνες ή ανιαρές εργασίες, αλλά και από πιο πολύπλοκες.

Εξ άλλου, ας μην θεωρείται αστείος ο ισχυρισμός πως θα υπάρξει πολύ σύντομα ρομπότ που θα εκτελεί άριστα γενικές ανθρώπινες εργασίες… Ο τομέας των «ανδροειδών» με την ανάπτυξή του τα τελευταία χρόνια έχει εκτινάξει τις εκτιμήσεις των επιστημόνων, ότι η εμφάνιση τέτοιων μηχανών, που θα έχουν περισσότερες δυνατότητες από τους ανθρώπους σε γενικές εργασίες, θα γίνει πολύ πριν το τέλος του αιώνα!

Και αν αυτό φαντάζει αρκετά μακρινό, πρέπει να κατανοήσουμε πως η εμφάνισή τους θα είναι σταδιακή και η εξαφάνιση εργασιών -που προς το παρόν δεν νοούνται να γίνονται αυτόματα χωρίς ανθρώπους- θα συμβεί πολύ πιο σύντομα. Για παράδειγμα στις ΗΠΑ υπολογίζεται εντός 5 ετών να κυκλοφορούν ρομποτικά ταξί από την UBER, προκαλώντας μεγάλες ανακατανομές στο εργατικό δυναμικό των επαγγελματιών οδηγών.

ΤΕΧΝΗΤΗ ΝΟΗΜΟΣΥΝΗ

Η Τεχνητή Νοημοσύνη ειδικά τα τελευταία 5 χρόνια έχει να δείξει τρομακτικά άλματα από την επίλυση λογικών προβλημάτων και την πρόβλεψη γεγονότων, μέχρι την μηχανική όραση! Ήδη εδώ και χρόνια υπάρχουν συστήματα που έχουν κερδίσει τον άνθρωπο στα δυσκολότερα παιχνίδια λογικής (π.χ. η νίκη επί του παγκόσμιου πρωταθλητή του ασιατικού παιχνιδιού Go το 2016), σε παιχνίδια που εμπεριέχουν και τύχη (π.χ. πόκερ) ή ακόμα εφαρμογές που επενδύουν στο χρηματιστήριο με στατιστικώς σίγουρα κέρδη.

Επίσης, άλλες εφαρμογές έχουν «μάθει» να επικοινωνούν με τον άνθρωπο και να συνεργάζονται με αυτόν, με τρόπο ανθρώπινο, σε σημείο που κάποιες φορές ακόμα και χωρίς να μπορεί να ξεχωρίσει ο άνθρωπος αν μιλάει με υπολογιστικό σύστημα ή πραγματικό άνθρωπο! Μάλιστα, σε σημείο καλύτερα από το άνθρωπο, αναγνωρίζουν αντικείμενα, ζωγραφίζουν, συνθέτουν κείμενο και μουσική, κάνουν ακριβείς ιατρικές διαγνώσεις (π.χ. ο Watson της IBM) και ακόμα ανακαλύπτουν ή και αποδεικνύουν μαθηματικά θεωρήματα.

Δηλαδή, ακόμα και αυτές οι σύγχρονες “πρωτόγονες” εφαρμογές Τεχνητής Νοημοσύνης, όχι μόνο αυτοματοποιούν επαναλαμβανόμενες εργασίες, αλλά και εμφανίζουν δείγματα τεχνητής φαντασίας, αφηρημένης σκέψης και γνωσιακής επεξεργασίας, που ελάχιστα χρόνια πριν θα αμφισβητούνταν και η πιθανότητα να τις έχουν οι μηχανές στο μέλλον. Το “πρόβλημα” είναι πως αυτές οι εφαρμογές προς το παρόν είναι αρκετά εξειδικευμένες αλλά χάρη στο «cloud computing» σύντομα θα μπορούμε να δούμε εφαρμογές με αρκετά πιο σύνθετες πνευματικές εργασίες οι οποίες θα αυτεξελίσσονται ταχύτατα.

Άρα, αυτήν την στιγμή δεν κινδυνεύουν μόνο χειρωνακτικές εργασίες λόγω των ρομπότ, αλλά και οι πλέον πνευματικές, που πολλοί ισχυρίζονται πως θα μπορούσαν να καλύψουν την ανεργία των δομικά ανέργων, πρώην εργαζομένων σε χειρονακτικές εργασίες.

Αλλά η Τεχνητή Νοημοσύνη έχει έναν άλλο κίνδυνο, που δυστυχώς ελάχιστα υπολογίζεται. Είναι αυτός της παρακολούθησης του διαδικτυακού στίγματος, δηλαδή της χρήσης του διαδικτύου από τον κάθε χρήστη. Ήδη πολυεθνικές εταιρίες, σκιερά αποθηκεύουν, επεξεργάζονται ή και πωλούν τα διαδικτυακά στίγματα των χρηστών τους, τις επιλογές τους, τις αναζητήσεις τους και τα ενδιαφέροντά τους.

Μάλιστα, έχουν εξελίξει ειδικό λογισμικό, το οποίο όχι μόνο παρακολουθεί αλλά επεξεργάζεται τις επιλογές τού κάθε χρήστη δημιουργώντας ένα μη δημοσιοποιούμενο ψυχογράφημα, κατηγοριοποιώντας τον κάθε άνθρωπο με βάση τα εκάστοτε συμφέροντα διαφημοζομένων.

Όμως αυτές εφαρμογές υποσκάπτουν άμεσα την Δημοκρατία με δύο διαφορετικούς τρόπους.

  1. Πολιτικά συμφέροντα θα μπορούν να παρακολουθούν οργουελικά, δισεκατομμύρια ανθρώπους προβλέποντας μελλοντικές κινήσεις τους ή τα «πιστεύω» τους, με αποτέλεσμα να υπάρξει φανερά ή κρυφά στο μέλλον μία ρεαλιστική «Αστυνομία Σκέψης», πράγμα που προηγουμένως δεν μπορούσε να γίνει λόγω του όγκου της πληροφορίας που ο άνθρωπος ήταν ανίκανος να επεξεργαστεί.
  2. (Το χειρότερο!) Αυτή την στιγμή σε ιστοτόπους όπως το facebook, οι διαφημίσεις που προβάλλονται προσαρμόζονται έτσι ώστε να είναι διαφορετικές για κάθε χρήστη, προκειμένου να αυξάνουν τις πιθανότητες για τα ενδιαφέροντα των καταναλωτών. Στην περίπτωση που εφαρμοστεί αυτό και στην Ενημέρωση ή την Ψυχαγωγία, τότε ο άνθρωπος θα ενημερώνεται μονομερώς με πηγές που συμφωνούν μόνο με τις ιδέες του. Άρα, έτσι καταλύεται άμεσα ο αναγκαίος πλουραλισμός που πρέπει να υπάρχει σε κάθε Δημοκρατία, με παράλληλη καλλιέργεια του στενόμυαλου μονόπλευρου δογματισμού, που διασπά την κοινωνική συνοχή σε φανατισμένους και επιθετικούς κοινωνικά πόλους.

Σε αυτό το σημείο κάποιος θα μπορούσε να πει πως υιοθετείται στο άρθρο μία άποψη νεολουδισμού (σ.σ. εκ του κινήματος των Λουδιστών του 18ου αιώνα) και ότι υποστηρίζεται πως η σύγχρονη τεχνολογία κλέβει τις δουλειές του κόσμου.

Άμεσα δεν υπάρχει κάποιος τέτοιος ισχυρισμός, καθώς προς το παρόν η συγκεκριμένη άποψη έχει αποδειχθεί λάθος, με την νέα τεχνολογία να εξαλείφει κάποιες δουλειές (π.χ. πεταλάς) αλλά να δημιουργεί νέες (π.χ. μηχανικός αυτοκινήτου). Άρα οι άνθρωποι απλά χρειάζονται να επιλέξουν τις νέες πιο σύνθετες εργασίες. Όμως, αυτή η άποψη έχει νόημα όταν η τεχνολογία παράγει εργαλεία που χρειάζονται κάποιον χειριστή.

Βέβαια, χωρίς να υποθέτουμε πως κάποια ισορροπία δεν μπορεί να επέλθει στο μέλλον, ακόμα και σε αυτήν την άποψη, υπάρχουν κάποιες σημαντικά ζητήματα που το κάνουν αναμφίβολο.

Για παράδειγμα, με την αυτοματοποίηση λόγω των Η/Υ, ήδη από το 2000 έχουν παρατηρηθεί οι εξής ανησυχητικές ενδείξεις: Αν και η παραγωγικότητα αυξάνεται σταθερά, από το 2000 ο ρυθμός αύξησης των διαθέσιμων θέσεων εργασίας εμφανίζει μείωση. Η παρακάτω εικόνα των επίσημων στατιστικών των ΗΠΑ είναι ξεκάθαρη:

Employment

 

Όταν ακόμα και πολιτικά επιτυγχάνεται μείωση της ανεργίας, από το 2000 οι απολαβές των εργαζομένων δεν ακολουθούν τους ρυθμούς ανάπτυξης της παραγωγικότητας, πράγμα που σημαίνει πως η οικονομική αξία των εργαζομένων έχει μειωθεί, αφήνοντας ανοιχτή την υπόθεση πως ο ανθρώπινος παράγοντας αργά αλλά σταθερά, χάνει το πάνω χέρι στην διαδικασία της παραγωγής:

FRED1

 

Μία ισορροπία λοιπόν δεν μπορεί να επιτευχθεί διαφορετικά παρά μόνο με μία Νέα Κοινωνική Συμφωνία, όπου θα «διαφωνεί» τελείως με την υπάρχουσα ελευθερία (ή νεο-ελευθεριότητα) της αγοράς: Για παράδειγμα, καθιέρωση ελάχιστου σταθερού εισοδήματος για όλους, ή σταδιακή μείωση των ωρών εργασίας με παράλληλη αύξηση των απολαβών και της απασχόλησης.

Σε διαφορετική περίπτωση, οι επιπτώσεις θα είναι πολιτισμικά, κοινωνικά, πολιτικά και οικονομικά, δραματικές. Και ουσιαστικά το ίδιο το καπιταλιστικό σύστημα κινδυνεύει ντετερμινιστικά με κατάρρευση, λόγω των ίδιων δομικών χαρακτηριστικών που το κάνουν να λειτουργεί: της στόχευσης στο κέρδος και του ανταγωνισμού.

Δείγμα, το άνοιγμα της ψαλίδας της ανεργίας και του πλούτου, μεταξύ των εργαζομένων και των πλουσίων κατόχων των μέσων παραγωγής, όπως έδειξε πρόσφατη έρευνα για τις Ηνωμένες Πολιτείες, η οποία επιβεβαίωσε πως οι 8 πλουσιότεροι άνθρωποι του κόσμου κατέχουν το 50% του πλούτου της ανθρωπότητας.

Είναι ιστορικά καταδικασμένες οι πολιτικές ή οι κοινωνικές προσπάθειες για να σταματήσει η τεχνολογική ανάπτυξη.

Το ίδιο το καπιταλιστικό σύστημα κινδυνεύει σε κατάρρευση ως οικονομικό και πολιτικό σύστημα, εάν δεν προκύψει κάποια ριζοσπαστική πολιτική πρωτοβουλία που θα διαχειριστεί αυτήν την συστημική κρίση.

Οι εταιρίες όσο αυτοματοποιούνται, θα αυξάνουν την παραγωγικότητα και τα κέρδη τους, καθώς οι αμοιβές και οι άλλες απαιτήσεις του ανθρώπινου παράγοντα θα μειώνονται ποσοτικά. Οι αντίπαλες εταιρίες προκειμένου να ανταγωνιστούν στις τιμές, θα αναγκαστούν όλο και να αυτοματοποιούν την παραγωγή τους, με αποτέλεσμα το εργατικό δυναμικό να μειώνεται σταδιακά, ενώ παράλληλα η καταναλωτική δύναμη των πολιτών να συρρικνώνεται και μάλιστα εκθετικά, αν γίνει δεκτό πως η αυτοματοποίηση από ένα σημείο και μετά θα λειτουργεί με εκθετικούς ρυθμούς, ανάλογους του νόμου του Μουρ.

Άρα το αποτέλεσμα θα είναι μία ταχύτατη και βαθειά συστημική οικονομική κρίση με δομική ανεργία, με ελάχιστη έως μηδενική καταναλωτική δύναμη των πολιτών και –ειρωνικώς- με παράλληλη υπερπληθώρα προϊόντων…

Σε περίπτωση που συμβεί το παραπάνω εφιαλτικό σενάριο, θα εμφανιστούν αρκετοί καιροσκόποι που θα προσπαθήσουν να επιβάλουν άλλα ιδεολογικά κοινωνικοπολιτικά συστήματα προσαρμοσμένα στις νέες περιστάσεις. «Συστήματα» από ακραία νεοφιλελεύθερα μέχρι ακραία κρατιστικά, τα οποία θα συμφωνούν αμφότερα στο ότι η πλειοψηφία των ανθρώπων θα είναι… άχρηστη για το σύστημα και άρα θα έχει μειωμένα πολιτικά δικαιώματα! Παράλληλα, μία κάστα τεχνολόγων και διαχειριστών θα επιβάλει την βούλησή της.

Άλλοι θα πουν ότι όπως συνέβη με την βιομηχανική επανάσταση, η κατανομή του εργατικού δυναμικού θα γίνει σε εργασίες οι οποίες προϋποθέτουν ανώτερο επίπεδο εκπαίδευσης. Εδώ υπάρχουν οι παρακάτω δύο κίνδυνοι, όπως:

  1. Στο άμεσο μέλλον -όπως αναλύθηκε παραπάνω- μπορεί τις ανώτερες γνωστικά και νοητικά εργασίες να τις κάνουν και οι μηχανές.
  2. Λόγω των εκθετικών ρυθμών της αυτοματοποίησης για μία μεγάλη περίοδο (λ.χ. 5-10 χρόνια) είναι πιθανόν τα νέα μεγάλα πλήθη της δομικής και τεχνολογικής ανεργίας να μην προλάβουν να αφομοιωθούν από τις ανάγκες της αγοράς, με αποτέλεσμα να γιγαντώσουν το πρόβλημα, μη ακλουθώντας την πιο ομαλή μετάβαση στην Βιομηχανική Επανάσταση.

Ως προς την σύγχρονη πολιτισμική και κοινωνική πραγματικότητα της αστικής Δημοκρατίας, τα βασικά ιδεολογικά θεμέλια θα καταργηθούν και μόνο στην παραπάνω περίπτωση (χωρίς σωστή πολιτική πρωτοβουλία) μπορούμε να ελπίζουμε σε αντικατάστασή τους από άλλα.

Πρωτίστως, από την στιγμή που κάποιοι άνθρωποι θα κρίνονται λιγότερο παραγωγικοί -εν συγκρίσει με τις μηχανές- θα αντικαθίστανται άμεσα, χάνοντας έτσι την οικονομική τους αξία. Επίσης, θα δοκιμαστεί η αξία τους ως πολιτικές οντότητες, καθώς με τα σημερινά άρρωστα νεοφιλελεύθερα πρότυπα απλά θα παρασιτούν.

Στον αντίποδα, οι τεχνολόγοι που σχεδιάζοντας τα ρομπότ θα συνεισφέρουν περισσότερο στην παραγωγική διαδικασία, όπως αντίστοιχα έκαναν παλαιότερα οι έμποροι με τους ευγενείς. Θα αρχίσουν να διεκδικούν περισσότερη εξουσία πολλές φορές με βία, αυξάνοντας την κοινωνική αλλά και πλέον και την πολιτική ανισότητα.

Η πρώτη κατηγορία ανθρώπων που -σκεπτόμενη με καπιταλιστικά πρότυπα- θα πιστεύει πως όντως είναι ανίκανη, δεν είναι απίθανο να χειραγωγηθεί πολύ ευκολότερα προκειμένου να εξυπηρετεί ιδιοτελή συμφέροντα, βλέποντας τον κάθε δημαγωγό που πετάει ψίχουλα, ως σωτήρα μίας κοινωνίας. Πράγμα που θα οδηγήσει ενδεχομένως σε κάποια μορφή στυγνής οργουελικής ολιγαρχίας, όπου η ανθρώπινη αξία της πλειοψηφίας θα είναι ίση με «μηδέν» και ανάλογη η διεκδικητικότητά της. Μία πολιτισμική μεταμόρφωση γίνεται εύκολα ορατή, καθώς από τον μηδενισμό της υλιστικής αξίας τής ανθρώπινης ύπαρξης σε ένα σκληρό μετακαπιταλιστικό περιβάλλον, δεν μπορεί να παρά να οδηγηθεί σε αυταρχικά τιμοκρατικά καθεστώτα.

Από την άλλη, με κατάλληλες πολιτικές κινήσεις, αν οι κοινωνίες δεν ακολουθήσουν αυτό το νεοφιλελεύθερο μοντέλο που ακολουθεί τώρα η πλειοψηφία του δυτικού πολιτισμού, αλλά επιλέξουν ένα μοντέλο μεσότητας και σοσιαλοδημοκρατίας, η πολιτιστική μεταβολή αντί να είναι ως προς το πιο απάνθρωπο, μπορεί να ακολουθήσει σε κάπως πιο ανθρωπιστικό, ενωτικό και συλλογικό.

Αν αντίστοιχα ένα σύγχρονο πολιτιστικό κίνημα επηρεάσει τους αυριανούς επιχειρηματίες-τεχνολόγους, -όπως έκανε ο Διαφωτισμός με τους εμπόρους- τότε για πρώτη φορά στην ιστορία της ανθρωπότητας θα έχουμε δημιουργήσει ένα ευσταθές ανθρωποκεντρικό σύστημα, όπου στον πυρήνα του θα ελέγχεται από άμεσες δημοκρατικές νομικές διαδικασίες. Οι δε τεχνολόγοι που θα υπηρετούν το σύνολο ως λειτουργοί, θα ανήκουν και θα ελέγχονται από την εκτελεστική εξουσία.

Σίγουρα είναι αναπόφευκτο να μην υπάρχει πολιτική ή κοινωνική ανισότητα μεταξύ αυτών των δύο κλάσεων, αλλά ένα αντίστοιχο κεϋνσιανό μοντέλο κατανομής εξουσίας μπορεί να βρει την ισορροπία μεταξύ της επιθυμίας για κέρδος και κοινωνική ανέλιξη με το να μην είναι αυτά επιβλαβή για ενδεχόμενο μεταδημοκρατικό καθεστώς και τον ανθρωπισμό. Το κοινό θετικό όμως, ανεξαρτήτου συστήματος είναι πως κάθε άνθρωπος-μέλος του συστήματος -ακριβώς λόγω της μηδενικής του αξίας στην παραγωγή- θα έχει καλυμμένες τις βασικές του ανάγκες και κυρίως θα έχει τον χρόνο, απελευθερωμένος από την δουλεία της δουλειάς, να τον ξοδέψει για στοχασμό στην καλύτερη ή σε κατασταλτική πνευματικά επιφανειακή διασκέδαση στην χειρότερη των περιπτώσεων.

ΓΕΝΕΤΙΚΗ ΜΗΧΑΝΙΚΗ

Η Γενετική Μηχανική, όπως προαναφέρθηκε, δεν συντελεί τόσο στην Επανάσταση των Μηχανών, αλλά  παίζει έναν πολύ σημαντικό ρόλο για την πορεία τής ανθρωπότητας. Συγκεκριμένα, επηρεάζοντας για το αν θα καταλήξουμε σίγουρα σε ένα ασταθές απάνθρωπο μετακαπιταλιστικό σύστημα ή θα έχουμε τις λίγες πιθανότητες για έναν ευσταθή και ανθρωπιστικό πολιτισμό. Κι αυτό εξαρτάται από την έκβαση της εξέλιξης των Μηχανών. Η κύρια πολύ πρόσφατη ανακάλυψη, από την οποία κατέστη η Γενετική Μηχανική να παίζει τέτοιο ρόλο, είναι η ανακάλυψη μίας νέας μεθόδου εύκολης γενετικής επιδιόρθωσης του γονιδιώματος.

Για την ακρίβεια, σε περίπτωση που η έκβαση της κοινωνικής μεταστάθειας από την εξέλιξη των Μηχανών είναι θετική, τότε η Γενετική Μηχανική θα μπορεί να χαρακτηριστεί ως το… Άγιο Δισκοπότηρο του ανθρώπινου πολιτισμού σε όλη την ιστορία του!

Συνολικά το επίπεδο ζωής, πνευματικών και σωματικών ικανοτήτων των ανθρώπων θα εκτιναχθεί και ασθένειες σαν τον καρκίνο και το AIDS θα εξαλειφθούν με την ισότιμη προσβασιμότητα κάθε πολίτη στα προϊόντα της γενετικής μηχανικής.

Αν η έκβαση είναι αρνητική, τότε η άρχουσα τάξη θα αυτοεξελίσσεται γενετικά, μετατρέποντας την πολιτική και κοινωνική ανισότητα της και σε βιολογική, ενώ παράλληλα θα μπορεί να ρυθμίζει και την βιολογία των υπολοίπων. Για παράδειγμα, μπορεί να αναβαθμίζεται η νοημοσύνη και η υγεία των απογόνων τους, υποβιβάζοντας την νοημοσύνη των υπολοίπων ατόμων, με σκοπό την κοινωνική σταθερότητα, όπως την είχε φανταστεί δεκαετίες πριν ο Άλντους Χάξλεϋ στον «Θαυμαστό καινούριο κόσμο» του…

Το επίσης σημαντικό είναι πως πρέπει η εξέλιξη των μηχανών να επιταχυνθεί και να προλάβει την ανερχόμενη έκρηξη της γενετικής που υπολογίζεται μέσα στα επόμενα 30 χρόνια, αν όχι πολύ νωρίτερα αν θέλουμε να ελπίζουμε στο πρώτο σενάριο. Αλλιώς στον σύγχρονο δυτικό κόσμο, σε χώρες όπως οι ΗΠΑ που καλώς ή κακώς ηγούνται πολιτισμικά, είναι προφανές πως μπορούμε να καταλήξουμε στο δεύτερο σενάριο και να μετατραπεί η κοινωνική και οικονομική ανισότητα του νεοφιλελευθερισμού, σε βιολογική, η οποία με την σειρά της θα επηρεάσει ντετερμινιστικά προς το χειρότερο την Επανάσταση των Μηχανών.

ΕΠΙΛΟΓΟΣ

Βρισκόμαστε σε ένα από τα πιο επικίνδυνα σημεία της ανθρώπινης ιστορίας. Σε ένα σημείο που όχι μόνο έχουμε την δυνατότητα της ολικής αυτοκαταστροφής μας, αλλά σε ένα σημείο μεταστάθειας και κρίσης του πολιτισμού μας, των αξιών, του νοήματος της ανθρώπινης ζωής και του “γενναίου ψεύδους” που κλονίζει το καπιταλιστικό σύστημα: «Οποιοσδήποτε έχει την διάθεση να εργαστεί ευτυχεί»…

Αυτή η αναταραχή, αυτή η ανασφάλεια που νιώθουν όλοι σε χώρες όπως η Ελλάδα, που οι κάτοικοί της βιώνουν πρώτοι τους πόνους αυτής της παγκόσμιας πολιτισμικής μεταστάθειας που εισερχόμαστε, εκφράζονται με απαξίωση των πάντων! Κυριαρχούν η κρίση αυτοεκτίμησης, η υποτίμηση των αδυνάμων, αλλά και η παράλληλη αύξηση “αμυντικών” δαπανών, με την άνοδο υστερικών φωνών στην εξουσία, με φασιστικές κραυγές και ψιθύρους μισαλλοδοξίας…

Το πρόβλημα είναι πως η σύγχρονη μορφή του καταρρέοντος πολιτιστικού μοντέλου μας, δεν βρίσκεται σε κατάσταση ωριμότητας έτσι ώστε οι νέοι τεχνολογικοί καρποί της ανθρώπινης γνώσης, να αφομοιωθούν, προωθώντας την ανθρωπότητα και όχι καταστρέφοντάς την.

Όμως υπάρχει λύση! Και δεν είναι άλλη από την ιδεολογική άνοδο της μεσότητας και τη συνεργασία δημοκρατικών δυνάμεων με διαφορετικές ιδεολογίες.

Σε περίπτωση που πολιτικά η συνισταμένη των δυνάμεων του δυτικού κόσμου τείνει στην Δεξιά, τότε σημαίνει πως η εξουσία βρίσκεται στις μεγάλες πολυεθνικές και στα μονοπώλια. Άρα, στο μέλλον, οι εταιρίες θα είναι αυτές που θα πιέσουν για την τελική παράδοση της εξουσίας ολοκληρωτικά στα χέρια τους, φτάνοντας στο δυστοπικό σενάριο που προαναφέρθηκε.

Σε περίπτωση που ο δυτικός κόσμος τείνει Αριστερά, τότε λόγω του κρατισμού θα γίνει το αντίστοιχο, με τους πολιτικούς άρχοντες σιγά-σιγά να εκμηδενίζουν την εξουσία των ιδιωτών και -κατά συνέπεια- του ίδιου του λαού.

Όμως με μία καθαρά Κεντρώα λογική, με τον λαό να εκφράζεται άμεσα και μέσα από δημοκρατικές διαδικασίες, με παράλληλη προστασία της ατομικότητας και της ιδιωτικής πρωτοβουλίας, οι πολίτες θα ελέγχουν όχι μόνο το ίδιο το κράτος, αλλά και τις επιχειρήσεις.

Μάλιστα, το κράτος θα μπορεί να μοιράζεται από κοινού και ανταγωνιστικά με τις εταιρίες, ισότιμα την εξουσία, όπως συμβαίνει στην Δανία. Έτσι, ομαλοποιείται η μετάβαση σε ένα πιο δημοκρατικό μετακαπιταλιστικό σύστημα ίσων ευκαιριών και όχι σε έναν ολοκληρωτικό εφιάλτη. Το Κέντρο αντί να δράσει για να επουλώσει βαθιές πληγές όπως έκανε στο παρελθόν, θα πρέπει να προλάβει βάρβαρες και πιθανόν αμετάβλητες στο μέλλον καταστάσεις.

Δυστυχώς ή ευτυχώς όλα τα παραπάνω δεν εμπίπτουν σε μυθιστορήματα επιστημονικής φαντασίας, αλλά αποτελούν επιστημονική πραγματικότητα σε ορίζοντα 15 ετών που ήδη συζητούνται στο Ευρωκοινοβούλιο. Γεγονότα που θα βιώσει ο 15χρονος στα 30, ο 25χρονος στα 40 του, ο 35χρονος στα 50 του. Έτσι, θα πρέπει όλοι, ανεξαρτήτως ιδεολογίας, να παλέψουμε για την μεσότητα, την χωρίς όρια ισότιμη έκφραση και συνεργασία όλων των δυνάμεων του δημοκρατικού τόξου, που θα εκφράζουν τις ευνοϊκές δυνάμεις ενώ παράλληλα θα περιορίζουν τις δυνάμεις των άκρων. Πράγμα που μόνο από έναν ρεαλιστικό, ριζοσπαστικό και σύγχρονο κεντρώο και σοσιαλδημοκρατικό πόλο μπορεί να πραγματωθεί.

Πηγές:

https://www.theguardian.com/technology/2016/sep/13/artificial-intelligence-robots-threat-jobs-forrester-report

http://www.nber.org/papers/w21091

http://mcstor.library.milligan.edu/bitstream/handle/11558/1584/Hernandez_Diego_20161206.pdf?sequence=3&isAllowed=y

http://www.nigeltodman.com/The_Future_of_Employment.pdf

http://www.foet.org/press/interviews/Spiegel-%20August%203%202005.pdf

Hiding from the Computers Part 5: Follow the Money

http://ebusiness.mit.edu/research/Briefs/Brynjolfsson_McAfee_Race_Against_the_Machine.pdf

http://www.europarl.europa.eu/news/en/news-room/20170110IPR57613/robots-legal-affairs-committee-calls-for-eu-wide-rules

 

 

                                                                       Εκ μέρους της Ένωσης Δημοκρατικού Κέντρου αλλά και προσωπικά, εκφράζω την συντριβή μου για την απώλ15094476_10154714835593948_4451844670421680425_nεια του Κωστή Στεφανόπουλου.

Είχα την τιμή και την τύχη να γνωρίσω τον Πρόεδρο από τα χρόνια της ΔΗΑΝΑ την δεκαετία του ’90, και να διατηρήσουμε μια εξαιρετική επικοινωνία έκτοτε.

Ο Κωστής Στεφανόπουλος ενσάρκωσε πλήρως την λέξη Ευπατρίδης, μπορεί να θεωρηθεί Έλληνας με το «Ε» κεφαλαίο όχι για λόγους γραμματικής αλλά ουσίας!

Ήταν ο καλύτερος Πρόεδρος της Γ” Ελληνικής Δημοκρατίας και αποτελεί υπόδειγμα προς μίμηση για όσους ακολουθήσουν.

Ένας σπουδαίος, ακέραιος και ηθικός πολιτικός Άνδρας.

Ένας σπουδαίος Άνθρωπος!

Καλό ταξείδι αγαπημένε μου Πρόεδρε!

Σταύρος Καράμπελας

Πρόεδρος Ένωσης Δημοκρατικού Κέντρου

(σε μία από τις φώτο είναι από την ανακήρυξή του ως Επίτιμου Προέδρου του Εθνικού Συμβουλίου Νεολαίας, του οποίου είχα την τιμή να είμαι πρόεδρος κατά την απονομή).15107197_10154714836243948_5439375952578411796_n15037325_10154714836103948_6309253179476801153_n

 
15135773_1173616062687140_5715824305987265767_n

15135773_1173616062687140_5715824305987265767_n

Ρεπορτάζ από την εκδήλωση για τον Αλέξανδρο Παπαναστασίου στο Λεβίδι.

Δηλώσεις του Προέδρου της Ε.ΔΗ.Κ. στο βίντεο που βρίσκεται στον σύνδεσμο που ακολουθεί από το 4.10»

Δηλώσεις Προέδρου Ε.ΔΗ.Κ.

 

ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ
ΠΡΟΣ ΟΛΑ ΤΑ ΕΞΩΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΑ ΚΟΜΜΑΤΑ

ΑΣ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΟΥΜΕ ΤΟΝ ΘΕΣΜΙΚΟ ΡΟΛΟ ΠΟΥ ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΕΙ ΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ

Προκειμένου να αντιληφθούν όλοι τον θεσμικό ρόλο που έχουν και πρέπει να διεκδικήσουν τα εξωκοινοβουλευτικά κόμματα, παραθέτουμε τα παρακάτω:

1. ΘΕΣΜΙΚΟΣ ΑΚΤΙΒΙΣΜΟΣ: Οριοθετούμε την έννοια του “Θεσμικού Ακτιβισμού”, που μπορούν να αναλάβουν τα εξωκοινοβουλευτικά κόμματα με στοχευμένες δράσεις, παραστάσεις στην κυβέρνηση και στην αντιπολίτευση, στα πλαίσια του θεσμικού, συνταγματικού τους ρόλου και των ευθυνών τους έναντι των πολιτών που τα ψήφισαν και τα υποστηρίζουν.
– Οι “θεσμικοί ακτιβιστές” είναι οργανωμένες ομάδες ανθρώπων που κινούνται με άξονα το θεσμικό πλαίσιο. Έχουν ή δημιουργούν πρόσβαση στο πολιτικό σύστημα και στη διαδικασία λήψης αποφάσεων, έχουν την υποστήριξη της οργάνωσης τους, τις διαδικασίες, τα μέσα και την βούληση για να προωθήσουν λύσεις για συλλογικά, κοινωνικά, κοινοτικά προβλήματα.
– Μπορούν δηλαδή να εξασκήσουν πίεση στο συμβατικό πολιτικό σύστημα και στην αυτοδιοίκηση για να ληφθούν υπ΄ όψη οι προτάσεις αυτές. Ο δράσεις τους είναι προληπτικές, αντιδραστικές ή και διορθωτικές σε κοινωνικά προβλήματα, που διαφαίνεται ότι θα δημιουργηθούν ή δημιουργούνται στη πράξη είτε υπάρχουν ανεπίλυτα.

2. ΘΕΣΜΙΚΟΣ ΡΟΛΟΣ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΚΟΜΜΑΤΩΝ
– Ο χαρακτήρας του επίσημου κόμματος του επιβάλλει και του δίνει την δυνατότητα να δρά “ΕΝΤΟΣ των θεσμών”. Οι δράσεις αυτές είναι πολύτιμες και μπορεί να είναι πολύ αποτελεσματικές στην εξελικτική πορεία των αλλαγών για τους κοινωνικούς σκοπούς που υποστηρίζουν τα κόμματα.
– Αξιοποιώντας την γνώση τους και τη δυνατότητα πρόσβασης επί των θεσμών και του κρατικού μηχανισμού και ενεργοποιώντας την προσοχή της κοινωνίας, επιδιώκουν να εξασκήσουν πίεση στο πολιτικό σύστημα, “ΕΝΤΟΣ των θεσμικών πλαισίων”.

3. ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΗ ΚΑΙ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ ΤΟΥ ΘΕΣΜΙΚΟΥ ΡΟΛΟΥ, όπως προβλέπεται από το ΣΥΝΤΑΓΜΑ:
– Το κόμμα σύμφωνα με το Σύνταγμα, τους νόμους και την νομολογία που έχει αναπτυχθεί , είναι “φορέας έκφρασης της βούλησης του λαού”.
– Επίσης σύμφωνα με το Σύνταγμα, “οι Έλληνες και οι Ελληνίδες έχουν ίσα δικαιώματα και υποχρεώσεις”.
Η Συνταγματική όμως αυτή πρόβλεψη δεν τηρείται όταν υπάρχει άρνηση από την κυβέρνηση και το κοινοβούλιο να λάβει υπ’ όψη τους τις θέσεις των εκτός κοινοβουλίου κομμάτων. Θα πρέπει οι θέσεις και οι προτάσεις όλων των κομμάτων που μετείχαν στις εκλογές και εκπροσωπούν τους πολίτες που τους επέλεξαν, να μπορούν να καταθέσουν στο κοινοβούλιο και στην κυβέρνηση τις θέσεις και τις προτάσεις τους ώστε να ληφθούν υπ’ όψη στην νομοθετική επεξεργασία (είναι παράδοξο να λαμβάνονται υπ’ όψη οι προτάσεις άλλων συλλογικών φορέων και να μην λαμβάνονται υπ’ όψη οι απόψεις των κομμάτων που εκπροσωπούν δεκάδες ή εκατοντάδες χιλιάδες πολίτες).
Πέραν των ανωτέρω, σύμφωνα με το Σύνταγμα, τους νόμους και τον Κανονισμό της Βουλής, “καθένας ή πολλοί μαζί έχουν το δικαίωμα, τηρώντας τους νόμους του κράτους, να αναφέρονται εγγράφως στις αρχές, οι οποίες είναι υποχρεωμένες να ενεργούν σύντομα κατά τις κείμενες διατάξεις και να απαντούν αιτιολογημένα …”
– Κατά συνέπεια και τα κόμματα ως συλλογικές οντότητες εκπροσώπησης πολιτών έχουν το δικαίωμα να αναφερθούν εγγράφως προς τις κυβερνητικές αρχές και την Βουλή των Ελλήνων, οι οποίες υποχρεούνται να απαντήσουν εγγράφως.

4. ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΕΙΑΣ ΝΑ ΔΙΑΦΥΛΑΞΕΙ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΕΚΠΡΟΣΩΠΗΣΗΣ
– Σημαντικότερο όμως όλων είναι η διάταξη 52 του Συντάγματος: “ H ελεύθερη και ανόθευτη εκδήλωση της λαϊκής θέλησης, ως έκφραση της λαϊκής κυριαρχίας, τελεί υπό την εγγύηση όλων των λειτουργών της Πολιτείας, που έχουν υποχρέωση να τη διασφαλίζουν σε κάθε περίπτωση”.
– Από την στιγμή που αναγνωρίζεται θεσμικά στα κόμματα “ο ρόλος του εκπροσώπου της βούλησης μέρους του λαού” και τα εξουσιοδότησε με την ψήφο του, είναι Συνταγματική υποχρέωση της Πολιτείας να διασφαλίσει αυτό το δικαίωμα.

Ας διεκδικήσουμε λοιπόν αυτό το δικαίωμα εάν πιστεύουμε στην δύναμη της Δημοκρατίας, της ισότητας και της ελευθερίας έκφρασης και εάν αντιλαμβανόμαστε τις ευθύνες μας έναντι των πολιτών που μας ψήφισαν.

 

Σχόλιο του Προέδρου της Ε.ΔΗ.Κ. με αφορμή τις αποκαλύψεις του βιβλίου Ολάντ:

«Δεν έχω καμία αμφιβολία για τις αποκαλύψεις Ολάντ, κατ” επανάληψη τα έχουμε πει ότι ο Τσίπρας άλλαξε γνώμη το βράδυ της 5ης Ιουλίου και η χώρα απέφυγε το παγόβουνο.

Όμως δεν θέλω να σταθείτε σ” αυτό και στη γελοιότητα της σκέψης και του στρατηγικού βάθους των δραχμιστών.

Θέλω η προσοχή σας να στραφεί, για να τελειώνουμε με αυτήν την αστειότητα, στο πως μας βλέπει η Ρωσία.

Έσπευσε ο Πούτιν να πουλήσει τον «φίλο» του Τσίπρα, κάνοντας εκδούλευση στον Ολάντ, προκειμένου να αποφύγει η Ρωσία τις τότε επερχόμενες κυρώσεις για την Ουκρανία.

Συμπεράσματα:

1. Τα κράτη εξυπηρετούν τα συμφέροντά τους και δεν υπάρχουν αδελφά κράτη.

2. Η Ρωσία δεν είναι και δεν υπήρξε ΠΟΤΕ αξιόπιστος σύμμαχος ούτε της Ελλάδας, ούτε κανενός άλλου μικρού παίκτη.

3. Τα συμφέροντα της Ελλάδας θα τύχουν ανάδειξης ταυτιζόμενα με τις πραγματικά ισχυρές δυνάμεις της περιοχής μας, δηλαδή τις ΗΠΑ και δευτερευόντως τις Αγγλία-Γαλλία.

Κάθε άλλη ανάλυση περιμένω να έχει και αντίστοιχες αποκαλύψεις όπως η χθεσινή και όχι ευχολόγια…»

 

 

pap

Με αφορμή το θάνατο του απότακτου προδότη, το αγαπημένο παιδί του  Γέρου της Δημοκρατίας θυμάται:

Γεώργιος Ψαρρόπουλος
Χθες στις 3:45 μ.μ. ·

ΓΙΑΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΠΟΥ ΕΚΦΩΝΟΥΣΕ Ο ΠΑΤΤΑΚΟΣ ΚΑΙ Ο ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ ΕΛΕΓΕ Ο ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. <ΤΟΥ ΠΑΤΤΑΚΟΥ ΤΟΥ ΤΑ ΓΡΑΦΟΥΝ ΚΑΙ ΤΑ ΛΕΕΙ. ΤΑ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΤΑ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΕΙ Ο ΙΔΙΟΣ.Ο ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ ΤΑ ΛΕΕΙ ΜΟΝΟΣ ΤΟΥ ΤΑ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΕΙ Ο ΙΔΙΟΣ ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΤΑ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ!!!!!!!!!!!!

ΥΓ1 : Ο Γιώργος συνεχίζει: <Ο ΠΑΤΤΑΚΟΣ ΕΙΧΕ ΜΙΑ ΠΕΡΙΕΡΓΗ ΜΟΡΦΗ,Η ΟΠΟΙΑ ΔΕΝ ΠΡΟΣΙΔΙΑΖΕ ΕΙΣ ΔΙΚΤΑΤΟΡΑ .ΗΤΟ ΚΑΤΙ ΜΕΤΑΞΥ ΠΑΓΟΠΩΛΟΥ ΚΑΙ ΤΡΙΤΑΓΩΝΙΣΤΟΥ ΕΠΙΘΕΩΡΗΣΕΩΣ !!!!!!!!!!!>

 

Δύο αφίσες από το σχετικά μακρινό παρελθόν, έρχονται σήμερα για να χαρακτηρίσουν μία εποχή, αλλά και να οροθετήσουν ένα πραγματικά σύγχρονο κόμμα.

Πρόκειται για αφίσες που είχε φιλοτεχνήσει ο Δημήτρης Ταλαγάνης, για τον προεκλογικό αγώνα της ΕΔΗΚ του 1977 και οι οποίες σίγουρα ήταν αρκετά  χρόνια μπροστά από την εποχή τους.edik_1

Ποιος περίμενε ότι σε εκείνα τα πρώτα χρόνια της επανόδου του κοινοβουλευτισμού, η ΕΔΗΚ θα απαντούσε στην αγριότητα των συνθημάτων και στην σκληρότητα των αντιπαραθέσεων με έναν… Ταλαγάνη!

Εάν δει κάποιος τις κομματικές αφίσες της εποχής και βάλει δίπλα αυτές τις ΕΔΗΚ, θα αντιληφθεί την διαφορά ποιότητας και νοοτροπίας που είχε η αυθεντική κεντρώα παράταξη, με τα άλλα κόμματα.

Μία νοοτροπία η οποία έμελλε να ακολουθεί την ΕΔΗΚ μέχρι στις μέρες μας που βρίσκεται εκτός του κοινοβουλίου και μία ποιότητα στην οποία αντικατοπτρίζεται ο πολιτικός πολιτισμός της.

Πολλοί προσπάθησαν και προσπαθούν να προσεταιριστούν των Κεντρώο χώρο, αλλά απέτυχαν  και αποτυγχάνουν παταγωδώς, για… πολιτισμικούς  λόγους!Κάθε αναφορά σε κόμματα και σε φερέλπιδες ηγέτες, είναι περιττή. Έχουμε μάτια και βλέπουμε την κατάντια που έχουν οι διάφορες απόπειρες αυτοχαρακτηρισμών για «κεντρώες», «κεντροδεξιές» ή «κεντροαριστερές» τάσεις.

Το γεγονός και μόνον ότι το Κέντρο, μετά από μια 30ετία που εθεωρείτο «περιττό», τώρα θεωρείται απαραίτητο και μάλιστα αρκετά… προκλητικό, δείχνει την αναγκαιότητα της δημιουργίας ενός κεντρώου τρίτου πόλου. Και επ΄αυτού, ήδη έχουν αρχίσει σχετικές διεργασίες.

Όμως, πώς είναι δυνατόν να δημιουργηθεί κεντρώος χώρος εν απουσία του… Κέντρου; Θα είναι κάπως… ανάλατη η «σούπα»!

Επειδή, ακόμη και η αναίδεια και η αμετροέπεια  έχουν τα όριά τους, δεν αποκλείεται εντός του Σεπτεμβρίου να αρχίσουν βολιδοσκοπήσεις προς την ΕΔΗΚ, για να συμμετάσχει σε κάποιο σχήμα σαν «φτωχός συγγενής». Κι αυτό οπωσδήποτε,  δεν θα γίνει με πολιτικά, αλλά με μικροκομματικά κριτήρια!

Ας μην περιμένει η ΕΔΗΚ πρόταση συνεργασίας σαν εκείνη του Ανδρέα Παπανδρέου, που εκτός των άλλων «έκλεψε» και το πορτοκαλί της χρώμα, για το“newlook” στο ΠΑΣΟΚ. Τότε η φαντασία ακολουθούσε και δεν προηγείτο της πολιτικής…

Η Ένωση Δημοκρατικού Κέντρου, παρά την πολιτική «κακοκαιρία» συνεχίζει να επιπλέει και αυτό «σπάει νεύρα»! Εδώ άλλοι χάνονται και… ανασκευάζονται και η ΕΔΗΚ να επιμένει; Πράγματι, η ύπαρξή της κάποιους ενοχλεί και αρκετοί θα ήθελαν, αυτό το “brandname” τής ελληνικής πολιτικής σκηνής  να χάσει την ισχύ του.

edik_2

Θα πει κάποιος «μα,  ποια είναι η ισχύς της ΕΔΗΚ σήμερα;». Μπορεί να μην είναι η… αγάπη του λαού, αλλά ο κρυφός του πόθος, διότι είναι ο μοναδικός κομματικός χώρος που η κάθε γνώμη και η κάθε άποψη γίνονται σεβαστές, συζητούνται, μελετώνται και αποφασίζονται. Το κυριότερο; Όσοι τις εκφράζουν δεν είναι «αντιρρησίες», ούτε «ανατρεπτικοί», ούτε και… ύποπτοι. Απλά συναγωνιστές και σκεπτόμενοι άνθρωποι!

Κόμματα σαν την ΕΔΗΚ, βρίσκονται πάντα μπροστά από την εποχή τους. Εάν τότε ο Δημήτρης Ταλαγάνης έδειχνε με τις αφίσες του το πολιτισμικό υψηλό της Ένωσης Δημοκρατικού Κέντρου, και τώρα το ίδιο συμβαίνει, με «αφίσες» που παρουσιάζουν τον πατριωτισμό, τη σεμνότητα, τη σοβαρότητα, την υπευθυνότητα και την βαθειά δημοκρατική συνείδηση της ηγεσίας της ΕΔΗΚ.

«Αφίσες» που αναδεικνύουν τον χώρο της ΕΔΗΚ ως την κορυφαία έκφραση δημοκρατικότητας του σημερινού ελληνικού γίγνεσθαι.

Το “brandname” της ΕΔΗΚ, είναι πολύ βαρύ και τώρα με τις προσπάθειες να δημιουργηθεί κεντρώος πόλος αρκετοί το… λιγουρεύονται. Ας μην παραμελείται αυτό κι ας έχουμε υπ΄όψιν ότι αν και πέρασαν 40 χρόνια, ο Αλέκος είναι ΕΔΩ και μας «βλέπει»…

Παντελής Ξανθίδης.

Πρώην μέλος ηγεσίας της ΕΣΔΗΝ

xanthidis@gmail.com

www.typospeiraiws.gr

 

kaedik

Τις τελευταίες ημέρες δημοσιεύθηκε ότι υπάρχει συμφωνία της Ελλάδος με την Γερμανία για μεταφορά 3.000 προσφύγων στην Κρήτη (κρίθηκαν υπεράριθμοι στην Γερμανία), στα πλαίσια των προβλέψεων της συνθήκης “Δουβλίνο ΙΙΙ”.

Στην συνέχεια ο εκπρόσωπος του κυβερνητικού Συντονιστικού Οργάνου Γ.Κυρίτσης διέψευσε δημόσια την είδηση και ο Αναπλ. Υπουργός Μεταν. Πολιτικής Γ. Μουζάλας δήλωσε κατηγορηματικά:

“Τα σενάρια είναι ψευδέστατα και εκ του πονηρού. Προσπαθούν να δημιουργήσουν πανικό και πρόβλημα στη σχέση μας με την Ευρώπη και με αυτή την έννοια τα χαρακτηρίζω και αντιπατριωτικά! Δεν υπάρχει ούτε ψήγμα αλήθειας”.

Ας δούμε όμως και ας αξιολογήσουμε τα στοιχεία που υπάρχουν:
1. Την μεταφορά 3.000 μεταναστών από την Γερμανία επιβεβαίωσε δημόσια ο ανεξάρτητος ευρωβουλευτής Νότης Μαριάς (λέει ψέματα;)

2. Σύμφωνα με τον γραμματέα πολιτικής επιτροπής της Νέας Δημοκρατίας, Λευτέρη Αυγενάκη, 3.000 πρόσφυγες θα μεταφερθούν αρχικά από συνολικά 5.000 που θα μεταφερθούν στο νησί. (Τι λέει η ΝΔ για αυτό;)

3. Ταυτόχρονα προκλήθηκε σύσκεψη του κ. Μουζάλα με τους δημάρχους Ηρακλείου, Χανίων, Ρεθύμνου και Αγίου Νικολάου, μαζί με τον Περιφερειάρχη, όπου ετέθη το θέμα μεταφοράς στην Κρήτη, σε τέσσερα κέντρα φιλοξενίας, περίπου 2.000 προσφύγων και μεταναστών, μετά τη λήξη της τουριστικής σεζόν, τον Νοέμβριο.

H Ένωση Δημοκρατικού Κέντρου (Ε.ΔΗ.Κ.) και η κοινωνία αξιών ερωτούμε τον κ. Μουζάλα:

1. Υπάρχει συμφωνία με την Γερμανία για μαζική επαναπροώθηση στη χώρα μας μεγάλου αριθμού προσφύγων μεταναστών (μερικές χιλιάδες), διότι κρίθηκαν υπεράριθμοι στη Γερμανία, σε μία κάκιστη εφαρμογή της συνθήκης “Δουβλίνο ΙΙΙ”;

2. Εάν υπάρχει πότε θα ξεκινήσει αυτή; Μαζικά η περιοδικά σε μικρούς αριθμούς, για να μην προκληθεί δημόσια κατακραυγή;

3. Η Ελλάδα υφίσταται ήδη μεταναστευτική κρίση, αναλογικά πολύ μεγαλύτερη της Γερμανίας. Εάν είναι υπεράριθμοι στην Γερμανία στην Ελλάδα τότε τι είναι; (Μήπως εγκλωβιστήκατε με το να δηλώνετε μικρότερα νούμερα προσφύγων από την πραγματικότητα, για εσωτερική κατανάλωση;).
– Η μαζική και όχι εξατομικευμένη επαναπροώθηση, παραβιάζει βασικές αρχές των διεθνών συνθηκών.
– Η αρχή της αναλογικότητας που αποτελεί καθοριστική αρχή για την συνοχή της ΕΕ πετάχτηκε καιροσκοπικά στα σκουπίδια.

4. Εάν υπάρχει τέτοιο ενδεχόμενο γιατί δεν επικαλούμαστε την μεταναστευτική κρίση που έχει περιέλθει η χώρα μας λόγω των τεράστιων αριθμών εισερχομένων, και να ανακαλέσουμε την εφαρμογή συγκεκριμένων προβλέψεων της συνθήκης;
– Συνεπικουρεί σε αυτό ότι πολλές ευρωπαϊκές χώρες ανέστειλαν την εφαρμογή προβλέψεων των συνθηκών με το πρόσχημα της μεταναστευτικής κρίσης, του μεγάλου αριθμού και των προβλημάτων διαχείρισης.
– Μέχρι τώρα μας κατηγορούσαν για τις άθλιες συνθήκες διαβίωσης των μεταναστών-προσφύγων και τώρα τους επαναπροωθούν μαζικά στην χώρα μας; Αυτό κι αν είναι φαρισαϊκό και εξόχως αντιφατικό με τις υπάρχουσες προβλέψεις της συνθήκης του Δουβλίνου.

5. Τελικά, μήπως οι πρόσφυγες-μετανάστες από την Γερμανία θα έλθουν μεν στην Ελλάδα, πλην όμως με βάση τα συγκοινωνούντα δοχεία θα μεταφερθούν άλλοι πρόσφυγες-μετανάστες στην Κρήτη για να καταλαγιάσουν οι αντιδράσεις, να μην αποκαλυφθεί η αλήθεια και η υποχωρητικότητα της κυβέρνησης και να διαψευσθεί αισχρά η πραγματικότητα;

 

kaedik

Ολοκληρώθηκαν χθες οι εργασίες της “1ης Εξωκοινοβουλευτικής Διαβούλευσης”, με θέμα τον “Εκλογικό Νόμο”, στην οποία είχαν προσκληθεί να συμμετάσχουν ΟΛΑ τα εξωκοινοβουλευτικά κόμματα. (Οι προτάσεις όλων, που θα κατατεθούν στον Πρόεδρο της Βουλής, θα δημοσιευθούν σε ξεχωριστό κείμενο).
Τον συντονισμό και την οργάνωση κάθε Διαβούλευσης (2ης , 3ης , 4ης κλπ), δύναται να την αναλάβει οιοδήποτε από τα εξωκοινοβουλευτικά κόμματα επιθυμεί. Οι εργασίες θα αναφέρονται επί σημαντικών και επίκαιρων θεμάτων πολιτικής που άπτονται του θεσμικού ρόλου των κομμάτων.
Η συμμετοχή ελπίζουμε να είναι καθολική, πλην όμως δεν μπορεί να έχει υποχρεωτικό χαρακτήρα. Η αντίληψή μας για την Δημοκρατία, η υπευθυνότητα μας έναντι των πολιτών και ο πολιτικός μας πολιτισμός, που μας παρακινούν να σεβόμαστε και να θέλουμε να ακούσουμε την άποψη του άλλου, δοκιμάζονται μέσα από την συμμετοχική αυτή διαδικασία και θα κριθούμε θετικά από τους πολίτες για αυτό.
Σκοποί της Διαβούλευσης είναι:

1. Η προβολή των θέσεων και των προτάσεων ενός εκάστου κόμματος επί θεμάτων που έχουν άμεσο πολιτικοκοινωνικό ενδιαφέρον.

2. Η διαβούλευση και η επικοινωνία μεταξύ όλων των εξωκοινοβουλευτικών κομμάτων.

3. Η ανάδειξη του θεσμικού ρόλου των κομμάτων στην Δημοκρατία, όπως προκύπτει από το Σύνταγμα, που αναγνωρίζει ΟΛΑ τα κόμματα ως εκφραστές της βούλησης του λαού.

4. Η καταγραφή των προτάσεων των εξωκοινοβουλευτικών κομμάτων και η επίσημη κατάθεσή τους με πρακτικό στον Πρόεδρο της Βουλής, που σήμερα δεν λαμβάνονται καθόλου υπ’ όψιν, προκειμένου να αξιοποιηθούν κατάλληλα στο κοινοβουλευτικό έργο.
Στην 1η αυτή “Εξωκοινοβουλευτική Διαβούλευση”, συμμετείχαν ενεργά και με εξαίρετες θέσεις και πρακτικές προτάσεις που μας έκαναν όλους καλύτερους, οι παρακάτω σχηματισμοί (αλφαβητικά):

1. Δημοκρατικοί

2. Ένωση Δημοκρατικού Κέντρου (ΕΔΗΚ)

3. Ένωση για την Ελλάδα

4. Σύνδεσμος Εθνικής Ενότητας

5. Κοινωνία αξιών

6. Κόμμα Πειρατών Ελλάδας

7. Χριστιανική Δημοκρατία
Δεν συμφωνούμε σε όλα, αν και διαπιστώθηκε ότι υπάρχουν πολλά που μπορούμε να συμφωνήσουμε, αλλά το κυριότερο, θέλουμε να ακούσουμε τις διαφορετικές θέσεις των άλλων, να διαβουλευτούμε μαζί τους επί των κρίσιμων ζητημάτων που απασχολούν την κοινωνία και να προτείνουμε λύσεις, όπως επιβάλλουν η Δημοκρατική μας κουλτούρα και ο πολιτικός μας πολιτισμός.
Η “2η Εξωκοινοβουλευτική Διαβούλευση” σχεδιάζεται να γίνει το φθινόπωρο, με θέμα διαβούλευσης το “Σύνταγμα της χώρας” και τις αλλαγές που προτείνει το κάθε εξωκοινοβουλευτικό κόμμα.

 

kaedik

Στις τελευταίες βουλευτικές εκλογές, το 9,5 % του εκλογικού σώματος, δηλαδή 700.000 ψηφοφόροι περίπου, αντισυνταγματικά είτε αποκλείστηκαν της εκπροσώπησης στο κοινοβούλιο (7 % τα εκτός κοινοβουλίου κόμματα, ήτοι 550.000 πολίτες) είτε δεν ελήφθησαν καθόλου υπ’ όψη ( 2,5 % τα λευκά που δεν καταμετρήθηκαν, ήτοι 150.000 πολίτες).

Συνολικά δηλαδή, το 54 % του Ελληνικού λαού, περίπου 5.300.000 πολίτες, είτε δεν εκπροσωπούνται στο Ελληνικό Κοινοβούλιο (9,5 % ), είτε με την αποχή τους (43,8 %), επιλέγουν να μην συμπαραταχθούν με τα κοινοβουλευτικά κόμματα.

Και όμως, στην ουσία αποφασίζει αυταρχικά για την πορεία της χώρας και για τις ζωές μας η συγκυβερνητική μειοψηφία των 2.126.327 ψήφων, και λαμβάνεται υπ΄όψη η θέση κόμματος με 3%, δηλαδή με 167.000 ψήφους.

Εμείς, τα κόμματα που έχουμε αποκλειστεί από το κοινοβούλιο και τα οποία εκπροσωπούμε το 7%, οφείλουμε προς τους πολίτες που μας ψήφισαν (550.000), να αντιδράσουμε σε αυτόν τον αποκλεισμό και να εκφράσουμε με σαφήνεια την θέση μας όσον αφορά τον εκλογικό νόμο.

ekloges951

Καλούμαστε λοιπόν όλα τα “Εξωκοινοβουλευτικά Κόμματα”, την Δευτέρα 18 Ιουλίου και ώρα 18.30, στην Αίθουσα “Κωνσταντίνος Καβάφης”, του Πνευματικού Κέντρου του Δήμου της Αθήνας, Ακαδημίας 50, στην:

“1η ΕΞΩΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚH ΔΙΑΒΟΥΛΕΥΣΗ ”

προκειμένου να διαβουλευθούμε δημοκρατικά για τις προτάσεις μας που αφορούν στο εκλογικό νομοσχέδιο, και με θεσμικό τρόπο (αφού με βάση το Σύνταγμα αποτελούμε εκπροσώπους της βούλησης των Ελλήνων πολιτών που μας ψήφισαν), να τις υποβάλουμε στο Κοινοβούλιο ώστε να ληφθούν υπ’ όψη στις νέες ρυθμίσεις που θα γίνουν.

© 2012 Ένωση Δημοκρατικού Κέντρου Suffusion theme by Sayontan Sinha