(Εκτιμήσεις της Ένωσης Δημοκρατικού Κέντρου επί των πολιτικών εξελίξεων)

Αθήνα, 19.3.2015

            Η διάθεση υπερβολής αλλά και ο βαθύτατος διχασμός στα όρια εμφύλιας αντιπαράθεσης, είναι το αγαπημένο παιχνίδι της πλειονότητας των συμπολιτών μας για κάθε ζήτημα που απασχολεί τον δημόσιο βίο της Χώρας.

 

Οι Ριζοσπάστες Μεταρρυθμιστές της Ε.ΔΗ.Κ. έχουμε μάθει σε πιο ψύχραιμες αποτιμήσεις των γεγονότων. Σχολιάζοντας την πορεία των διαβουλεύσεων με τους ευρωπαίους εταίρους μας, δεν μπορούμε παρά να εκφράσουμε την ικανοποίησή μας που μετά από 30 χρόνια βρέθηκε Κυβέρνηση να διαπραγματευτεί επί της ουσίας στις Βρυξέλλες.

 

Είναι προφανές ότι οι προσεχείς μήνες θα κυλήσουν μέσα σ” ένα σκληρό κλίμα αντιπαράθεσης και προτάσεων εκατέρωθεν με τους υπόλοιπους Ευρωπαίους. Ας είμαστε ειλικρινείς, η Χώρα είναι κατεστραμμένη, πλήρως αντιπαραγωγική και φοροδιαφεύγουσα, με αράχνες στα ταμεία της, ως αποτέλεσμα της χρόνιας παθογένειας της εναλλαγής ΝΔ και ΠΑΣΟΚ στη διακυβέρνησή της. Με αυτά τα δεδομένα δεν υπάρχει άλλος δρόμος από τον έντιμο συμβιβασμό με τους εταίρους μας, για μία νέα Συμφωνία με όρους μεγαλύτερης κοινωνική ευαισθησίας και έλεγχο που θα σέβεται αυτή τη φορά τους εκπροσώπους του ελληνικού λαού και την ίδια την Ελληνική Δημοκρατία.

 

Το ερώτημα δεν είναι αν θα υπάρχει νέο πρόγραμμα στήριξης, αλλά εάν η παρούσα Κυβέρνηση θα σπάσει τους δεσμούς με το οικονομικό, πολιτικό, ποδοσφαιρικό και κάθε λογής παρακράτος και θα θέσει έτσι σε κίνηση την ελληνική οικονομία. Σήμερα δεν διαφαίνονται τέτοιες προοπτικές, αλλά θα ήταν άδικη μια πρόωρη κριτική πριν συμπληρωθούν οι περιβόητες 100 ημέρες διακυβέρνησης.

 

Οι Ριζοσπάστες Μεταρρυθμιστές της Ε.ΔΗ.Κ. συνεχίσουμε να στηρίζουμε την προσπάθεια της Κυβέρνησης των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, όχι μόνον λεκτικά αλλά και με προτάσεις και αναμένουμε τις εξελίξεις.

(Γραφείο Τύπου Ε.ΔΗ.Κ.)

 

Ο σεβασμός στους θεσμούς με προεξάρχον το Σύνταγμα ήταν πάντοτε η πυξίδα των επιλογών της Ένωσης Δημοκρατικού Κέντρου.

Για το λόγο αυτό θεωρήσαμε ατόπημα την μη υπόδειξη από τον ΣΥΡΙΖΑ υποψηφίου Προέδρου κατά την έναρξη της παρούσας διαδικασίας, προκειμένου με κάθε τρόπο να οδηγηθεί η Χώρα στις Εκλογές που τον ανέδειξαν σε Κυβέρνηση.

Ως μη προσήκουσα θεωρούμε επίσης της ανάδειξη σε αυτήν την θέση προσώπων με έντονο κομματικό παρελθόν.

Εάν είχαμε την δυνατότητα να υποστηρίξουμε κάποια υποψηφιότητα, αυτή θα ήταν πρόσωπο με διεθνή ακτινοβολία,  και ενδεχομένως γυναίκα, ως μια αντίθεση στο ιδιαίτερα ανδροκρατούμενο πολιτικό μας σύστημα.

Κατανοούμε, αλλά δεν ενστερνιζόμαστε πλήρως, την επιλογή του ΣΥΡΙΖΑ στο πρόσωπο του Προκόπη Παυλόπουλου, στη λογική της επίτευξης Εθνικής Ενότητας στις κρίσιμες ώρες που διέρχεται η Χώρα.

Ευχόμαστε από καρδιάς στον νέο Πρόεδρο καλή τύχη σε μια εργώδη προσπάθεια που απαιτείται για να ανορθωθεί η διεθνής εικόνα της Χώρας.

Προσδοκούμε στην Αναθεώρηση του Συντάγματος για πιο αμεσοδημοκρατικές διαδικασίες, καθιέρωση της Απλής Αναλογικής και εκλογή του ΠτΔ από τον λαό, στα πλαίσια μιας Προεδρικής Δημοκρατίας.

 

Aπό τις δηλώσεις στην πράξη

Ζητούμενο η υιοθέτηση της Απλής Αναλογικής

(Εκτιμήσεις της Ένωσης Δημοκρατικού Κέντρου επί των Προγραμματικών Δηλώσεων της Κυβέρνησης)

Αθήνα, 10.2.2015

            Αναμφίβολα οι προγραμματικές δηλώσεις της Κυβέρνησης μπορούν να χαρακτηριστούν αξιοπρεπείς και ελπιδοφόρες. Ζητούμενο όμως είναι η πορεία υλοποίησής τους.

Η αίσθησή μας είναι ότι Πρωθυπουργός έκανε σωστές διαπιστώσεις, σε ότι αφορά την ανάγνωση της πραγματικότητας, όμως δεν ήταν διαφωτιστικός ως προς τον τρόπο της πρακτικής αλλαγής της. Θα περιμένουμε ωστόσο περαιτέρω αποσαφηνίσεις από τις δηλώσεις των υπουργών.

Στα εξαιρετικά θετικά θα πρέπει να υπολογίσουμε τις διακηρύξεις σεβασμού του Συντάγματος και των Αρχών της Ενωμένης Ευρώπης, σε πλήρη αντίθεση με τη διακυβέρνηση της χώρας μέσω Πράξεων Νομοθετικού Περιεχομένου.

Δεν μπορούμε να μην σταθούμε στις υποσχέσεις του Πρωθυπουργού για τους ευρισκόμενους σε πλήρη ένδεια, που μας θύμισαν τη ρήση του Γεωργίου Παπανδρέου του Γέρου της Δημοκρατίας: “Ουδείς δικαιούται να είναι πλούσιος, όσο υπάρχουν Έλληνες που στερούνται στέγης, τροφής και ιατρού”.

Πιστώνουμε επίσης την κατάργηση των ασυλιών των ανώτατων υπαλλήλων της Διοίκησης, την ενιαία μηχανογράφηση του Δημοσίου καθώς και την θέση για το ζήτημα των Σκοπίων για μία λύση με γεωγραφικό προσδιορισμό για κάθε χρήση, όπως και εμείς με έμφαση τονίζουμε.

Η διεκδίκηση των γερμανικών επανορθώσεων και του κατοχικού δανείου, δεν μπορεί παρά να γεμίζει υπερηφάνεια κάθε Έλληνα Δημοκράτη.

Στα αρνητικά των δηλώσεων του κ. Πρωθυπουργού δεν μπορεί παρά να καταλογιστεί η αναιμική περιγραφή του τρόπου με τον οποίο θα οδηγηθεί η Χώρα στην ανάπτυξη, σε συνδυασμό με την αναφορά σε ανασχεδιασμό της κρατικής λειτουργίας, που φοβούμαστε ότι ίσως είναι ενδεικτικό μιας διαχειριστικής προσέγγισης της διακυβέρνησης της Χώρας.

Σε κάθε περίπτωση αρνητική εντύπωση μας δημιούργησε η παντελής έλλειψη αναφοράς στην καθιέρωση της Απλής Αναλογικής, κομβικής μεταρρύθμισης για τον εκδημοκρατισμό του πολιτικού μας συστήματος!

Τις προσεχείς ημέρες η Κυβέρνηση της Χώρας θα δώσει σκληρές διαπραγματεύσεις για το μέλλον μας. Ένα μέλλον σαφώς εντός της Ευρωπαϊκής Οικογένειας και της προσπάθειας ενοποίησης, ιδιαίτερα μέσω και του κοινού νομίσματος στο οποίο μετέχουμε. Η Ένωση Δημοκρατικού Κέντρου χαίρεται που επιτέλους μια κυβέρνηση τιμά την αξιοπρέπεια της Χώρας και κοιτά ισότιμα τους Εταίρους μας, και γι” αυτό στηρίζει την προσπάθειά της.

(Γραφείο Τύπου Ε.ΔΗ.Κ.)

 

(Εκτιμήσεις του Εθνικού Συμβουλίου της Ένωσης Δημοκρατικού Κέντρου για το αποτέλεσμα των Εκλογών της 25ης Ιανουαρίου 2015)

Αθήνα, 1.2.2015

Όταν ξημερώνει η μέρα όπου η λέξη «κυβέρνηση» δεν συνοδεύεται από τα ονόματα «ΠΑ.ΣΟ.Κ.» ή «Ν.Δ.», τότε αναμφισβήτητα βρισκόμαστε σε μια ιστορική στιγμή. Η εξουσία πλέον δεν είναι κεκτημένο ουδενός κόμματος. Η συνθήκη είναι ικανή και αναγκαία ώστε να προκαλέσει επιτέλους ένα συγχρονισμό του πολιτικού τοπίου με τις δυνάμεις που εκδηλώνονται μέσα στην κοινωνία, μετά από χρόνια κατά τα οποία τα δύο βρίσκονταν σε πλήρη αναντιστοιχία μεταξύ τους.

H κυβερνητική συνεργασία Αριστεράς και Δεξιάς, για πρώτη φορά σε κυβέρνηση μακράς πνοής και όχι ειδικού σκοπού, αποτελεί μια θετική πρόκληση. Τα προβλήματα της χώρας καλούν σε δημιουργική σύνθεση προσεγγίσεων από διαφορετική ματιά – κάτι το οποίο αποτελεί ζητούμενο του Κέντρου – παρά μια μονοκόμματη δογματική λύση για τα πάντα. Επίσης, θέτει τις βάσεις για να ξεπεραστούν οριστικά τα πάθη του Εμφυλίου Πολέμου, 66 χρόνια μετά τη λήξη του, σε πείσμα όσων επένδυαν στην ανακίνησή τους. Τέλος, ελπίζουμε πως σηματοδοτεί μια πιο μετριοπαθή προσέγγιση του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. προς όσους υπερασπίζονται τα εθνικά θέματα.

Η Ε.ΔΗ.Κ. προσδοκά ο Πρωθυπουργός να καλέσει όλα τα δημοκρατικά κόμματα της Βουλής προκειμένου να συνδιαμορφώσουν μια εθνική ομάδα διαπραγμάτευσης. Ο προεκλογικός διχασμός πρέπει να δώσει την θέση του στην Εθνική Ενότητα.

Αναμφισβήτητα, το μέγεθος της κυβέρνησης ή η υποεκπροσώπηση των γυναικών σε αυτήν, θα μπορούσαν να προκαλέσουν δυσθυμία. Όμως, ας περιμένουμε τα πρώτα πραγματικά δείγματα γραφής της κυβέρνησης. Από πλευράς μας, ευχόμαστε καλή επιτυχία. Αριστερή ή δεξιά, η χώρα έχει ανάγκη από μια καλή διακυβέρνηση.

Η Ε.ΔΗ.Κ. θα παρακολουθήσει με κριτικό πνεύμα την υλοποίηση των δεσμεύσεων της κυβέρνησης και θα συνεχίσει τις προσπάθειές της για την συνεννόηση του χώρου του Δημοκρατικού Σοσιαλισμού.

Το Εθνικό Συμβούλιο της Ένωσης Δημοκρατικού Κέντρου (Ε.ΔΗ.Κ.)

 

Eπιλογή Ευθύνης

(Διακήρυξη του Εθνικού Συμβουλίου της Ένωσης Δημοκρατικού Κέντρου για τις Εκλογές της 25ης Ιανουαρίου 2015)

Αθήνα, 11.1.2015

Από αρκετά νωρίς, η Ε.ΔΗ.Κ. εξέφρασε τη θέση της πως η οικονομική κρίση της Ελλάδας – η οποία ήδη έχει κλείσει τα 6 χρόνια της – δεν είναι παρά το σύμπτωμα και πως η πραγματική κρίση είναι πολιτική. Το πολιτικό σύστημα, κλεισμένο στον εαυτό του, αδυνατεί να εκπροσωπήσει τις πραγματικές ανάγκες της κοινωνίας. Εγκλωβισμένοι σε ένα σύστημα στο οποίο δεν μπορούν να βρουν έκφραση, οι πολίτες που θα έπρεπε να δώσουν τη λύση στο πρόβλημα, παραιτούνται και αναθέτουν την σωτηρία τους.

Οποτεδήποτε το πολίτευμα δεν μπορεί να λειτουργήσει, η μόνη λύση η οποία μπορεί να δοθεί είναι ακόμα περισσότερη Δημοκρατία. Κι αυτό είναι που χρειάζεται περισσότερο η ελληνική κοινωνία σήμερα. Περισσότερη Δημοκρατία, ώστε να ενεργοποιηθούν οι Πολίτες, οι μόνοι αρμόδιοι να δώσουν τη λύση.

Στις επερχόμενες εκλογές όμως, προτείνεται ως λογική ψήφου, ακριβώς το ανάποδο. Στο όνομα μιας δήθεν λογικής και υπευθυνότητας, διατυπώνεται πως μια χώρα δεν μπορεί παρά να συμμορφωθεί προς τις υποδείξεις των ανωνύμων «αγορών» και πως τα πλαίσια στα οποία μπορεί να κινηθεί ένα κράτος δεν μπορούν παρά να είναι αυτά που κάποιες άδηλες κι αόρατες οικονομικές δυνάμεις καθορίζουν.

Τίθεται λοιπόν το ερώτημα: ποιος υπερισχύει; Η οικονομία ή η πολιτική;

Εμείς, πιστοί στην ιδεολογία μας απαντάμε χωρίς δισταγμό πως η πολιτική υπερισχύει της οικονομίας. Και πως μόνο ο λαός μπορεί να πάρει την απόφαση για το προς τα που θα κινηθεί η χώρα του. Ακόμα κι όταν ο λαός κάνει λάθη, όπως έκανε στις προηγούμενες εκλογικές αναμετρήσεις, κρίνοντας από το καταστροφικό αποτέλεσμα.

Με βάση τα παραπάνω, η μόνη επιλογή που έχει τις προϋποθέσεις να τοποθετήσει τη βούληση του λαού πάνω από αυτήν των αγορών είναι η κριτική ψήφος στο ΣΥ.ΡΙΖ.Α., με τον οποίο η Ε.ΔΗ.Κ. είναι σύμμαχος από το 2012.

Παρά τις όποιες ενστάσεις μπορεί κανείς να έχει για το λόγο και τα έργα του ΣΥΡΙΖΑ, θα πρέπει να θεωρείται δεδομένη η απαίτηση υλοποίησης ορισμένων σημαντικών δεσμεύσεων για περισσότερη Δημοκρατία. Συγκεκριμένα, αναμένουμε άμεσα την καθιέρωση της ανόθευτης Απλής Αναλογικής ως πάγιο εκλογικό σύστημα, χωρίς το όριο του 3%, μία κυβέρνηση με ευέλικτο σχήμα, αξιοκρατία στην επιλογή των γενικών γραμματέων των υπουργείων και στη διοίκηση των Δημοσίων Οργανισμών, αναβάθμιση του ρόλου του Κοινοβουλίου και, τέλος, πρωτοβουλία συνταγματικής αναθεώρησης με στόχο να δοθεί περισσότερη εξουσία στους πολίτες, όπως και η δυνατότητά τους να προκαλούν Δημοψηφίσματα.

Η διάθεση κριτικής στήριξης επιτείνεται και από το δυσάρεστο και καθόλου συμμαχικό γεγονός του αποκλεισμού των υποψηφίων της Ε.ΔΗ.Κ., για δεύτερη φορά μάλιστα, νέων ανθρώπων με ήθος και καταξιωμένων από τις τοπικές τους κοινωνίες στις προηγούμενες αναμετρήσεις, προταθέντων δε από τις τοπικές και νομαρχιακές οργανώσεις του ΣΥΡΙΖΑ. Κρατούμε δε απόσταση και εκφράζουμε έντονες επιφυλάξεις για τους πρόσφατους υποψηφίους, το ήθος των οποίων έχει αμφισβητηθεί από πολλούς και από την τοπική τους κοινωνία.

Βρισκόμαστε λίγο πριν τη μάχη, οπότε επιλέγουμε να την δώσουμε με μεγάλο κόστος, η ώρα της κριτικής θα αρχίσει στις 26 Ιανουαρίου. Επιλογή της Ε.ΔΗ.Κ. δεν είναι να είναι ευχάριστη, ούτε να υπολογίζει το κόστος, αλλά να αποτελεί την φωνή της συνείδησης του Έθνους.

Το Εθνικό Συμβούλιο της Ένωσης Δημοκρατικού Κέντρου (Ε.ΔΗ.Κ.)

 

Αθήνα, 17.11.2014

(Ανακοίνωση της Ένωσης Δημοκρατικού Κέντρου και της Ελληνικής Δημοκρατικής Νεολαίας για την Επέτειο του Πολυτεχνείου)

            Το βασικό πρόταγμα του Πολυτεχνείου. Η Ελευθερία. Το θεωρητικά εκπληρωθέν το Ψωμί. Το ουτοπικό…. Η Παιδεία. Με άλλη σειρά. Γιατί όποιος έχει ψωμί μπορεί να ασχοληθεί και με την Παιδεία, όχι τα πτυχία αλλά τη διαμόρφωση του εαυτού του και του κοινωνικού του περίγυρου. Και όποιος έχει Παιδεία μπορεί να αγωνιστεί και για την Ελευθερία του.

Όχι αυτό το κατακερματισμένο ιδεατό που μας τρέφουνε. ΌΧΙ τις περισσότερες ελευθερίες. Την μία και μοναδική Ελευθερία. Η διάσπαση φέρνει και την απώλεια. Συνεχίζουμε να ζητάμε περισσότερη ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ. Ο Ελεύθερος Άνθρωπος, ο πραγματικά ελεύθερος, δεν μπορεί παρά να είναι ολοκληρωτικά δoσμένος σε αυτό το ιδανικό. Όσο και αν μας πολεμούν. Το να γίνουμε τέλεια ελεύθεροι άνθρωποι και όχι οπαδοί, θα μας καταστήσει επικίνδυνους. Όπως επικίνδυνος ήταν για αυτούς και ο Αλέκος Παναγούλης. Αυτό φοβούνται οι τύραννοι, οι όποιοι τύραννοι.

Ο λόγος του Πολυτεχνείου έγινε φωτιά και αυτή έγινε αφανισμός. Ακόμα και για τους ίδιους τους εκφορείς του. Μπορεί να χάθηκαν οι άνθρωποι, αλλά ο σπόρος έχει σωθεί. Στην Ελπίδα και την Πίστη. Στη διαρκή Επανάσταση. Με κάθε είδους κατεστημένο αλλά κυρίως με το κατεστημένο του ΕΓΩ μας. Με αυτές τις τρεις φλόγες που ίσως και να τρεμοσβήνουν προσπαθούμε να ξανανάψουμε τη φωτιά. Πριν αυτή σβήσει για πάντα.

 

Ο Πρόεδρος της Ε.ΔΗ.Κ. Σταύρος Καράμπελας και η Ε.ΔΗ.Ν. θα καταθέσουν στεφάνι στο Πολυτεχνείο σήμερα το πρωί στις 11:30.

 

 

ΑΛΕΚΟΣ1a

Δεν άκουσες. Κι έγινες έκρηξη και λάμψη και ήλιος και Αύγουστος.

Είσαι νέο παιδί. Φαντάρος. Κανονικά θες να τελειώσει το στρατιωτικό γρήγορα και ήσυχα. Να δεις μετά τι θα κάνεις με  την πάρτη σου. Είναι και δικτατορία, δεν θες μπλεξίματα. Δεν θα πεθάνεις κιόλας επειδή σου στερούν την ελευθερία.

Είσαι όμως άνθρωπος. Δεν είσαι χοίρος. Δεν είσαι σε εκτροφείο. Υπηρετείς τη θητεία σου, όχι την πατρίδα σου. Γιατί η πατρίδα σου, χωρίς ελευθερία, δεν είναι πατρίδα για ανθρώπους. Είναι χούντα. Θα ‘θελες δημοκρατία. Μα η δημοκρατία απαιτεί δήμο. Πού είναι αυτός; Είσαι μόνος. Θα επαναστατήσεις μόνος; Είσαι φαντάρος. Θα λιποτακτήσεις; Επί χούντας; Ξέρεις τι ρισκάρεις για την ελευθερία σου; Πώς, δεν το κάνεις για τη δική σου ελευθερία; Τι θες να κάνεις, είπες; Να σκοτώσεις; Τον δικτάτορα; Αλέκο, τι λες; Για ποιο λόγο Αλέκο; Για δημοκρατία; Για ελευθερία; Δεν τους νοιάζει Αλέκο. Είναι φτιαγμένοι για την πάρτη τους. Θα ελευθερωθούν και θα ψηφίζουν όποιον τους τάζει, θα διαφθείρουν και θα διαφθείρονται. Θα την κάνουν σαν τα μούτρα τους τη δημοκρατία Αλέκο. Θα ψηφίζουν μιζαδόρους, όσο θα βολεύονται και οι ίδιοι. Και όταν οι μιζαδόροι δεν θα μπορούν πια τίποτα να τους δώσουν, αυτοί θα ψάχνουν τον Παπαδόπουλο. Όταν θα είσαι πια νεκρός και δεν θα απειλείς την πιάτσα, θα έρθουν στην κηδεία σου Αλέκο, τιμώντας σε που σήκωσες το σταυρό και κάμποσα χρόνια μετά θα ψηφίζουν τον αγκυλωτό. Γι’ αυτούς θα πας να σταυρωθείς Αλέκο; Χριστέ μου μίλα του. Δείξε του τα καρφιά. Πες του, κανείς δεν σώζεται αν δεν θέλει να σωθεί. Αλέκο, τι τη θες τη βόμβα; Είναι κουφοί, δεν θα ακούσουν τον κρότο. Είναι τυφλοί, δεν θα δουν τη λάμψη. Δεν βλέπουν, δεν ακούν Αλέκο. Θα προτιμούσαν χίλιες φορές το χοιροτροφείο. Εκεί έχει μάσα Αλέκο. Ακούς; Αλέκο;

Δεν άκουσες. Κι έγινες έκρηξη και λάμψη και ήλιος και Αύγουστος. Μόνος. Αλλά… έκρηξη και λάμψη και ήλιος και Αύγουστος…  Εσύ, μόνος. Παλληκάρι μας.

 

ζωρές σκαρίφημα

Πέρασαν 100 χρόνια από από τη 31 Ιουλίου 1914, όταν ένας πολεμοχαρής εθνικιστής, δολοφόνησε τον Ειρηνιστή Σοσιαλιστή Ζαν Ζωρές, πατέρα αυτού που ονομάζουμε στη ΕΔΗΚ Δημοκρατικό Σοσιαλισμό.

Τα παρακάτω λόγια του μεγάλου Σοσιαλιστή δείχνουν με τον πλέον απλό τρόπο γιατί κυριαρχεί στη σκέψη μας, τόσο φρέσκος και αγωνιστικός έναν αιώνα μετά την απώλειά του…
«Θάρρος σημαίνει να αναζητάς την αλήθεια και να τη λες, να μην υφίστασαι το νόμο του ψεύδους που θριαμβεύει, να μην αναπαράγεις τα ανόητα χειροκροτήματα και τις φανατικές αποδοκιμασίες. Θάρρος σημαίνει να είσαι ταυτόχρονα και πρακτικός και φιλόσοφος. Θάρρος σημαίνει να καταλαβαίνεις την ίδια σου τη ζωή. Θάρρος σημαίνει να αγαπάς τη ζωή και να κοιτάς το θάνατο με βλέμμα ήρεμο. Να βαδίζεις προς το ιδανικό και να κατανοείς το πραγματικό. Να παλεύεις και να δίνεσαι στους μεγάλους αγώνες χωρίς να ξέρεις ποια ανταμοιβή επιφυλάσσουν στην προσπάθειά μας οι δυνάμεις του Σύμπαντος, ούτε και αν επιφυλάσσουν ανταμοιβή.

Η μέθοδος είναι ξεκάθαρη. Να αναλύεις προκειμένου να καταλάβεις, να μην ενδίδεις ούτε στην πίεση του αντιπάλου, ούτε στις αυταπάτες την κοινής γνώμης, να μένεις πιστός στις πεποιθήσεις σου και στην αλήθεια περισσότερο από ότι μένεις πιστός στον εαυτό σου και να καταγγέλεις χωρίς φόβο ότι θα μισηθείς ή θα απομονωθείς, αυτό που σου φαίνεται άδικο, ψεύτικο και επικίνδυνο για τον τόπο. Να δρας με πνεύμα αυταπάρνησης και ανιδιοτέλειας. Έρχεται τότε μια μέρα, ενίοτε δυστυχώς για τον τόπο, που τα γεγονότα σε δικαιώνουν. Αν όμως καταλαβαίνεις τη ροή των γεγονότων, τη διευκολύνεις ή την επιταχύνεις, τότε κάνεις μία πραγματική επανάσταση.»

 

Μια φορά και έναν καιρό ένας περίεργος τύπος ήθελε να φέρει τον πολιτισμό και στο πιο απομακρυσμένο χωριό μιας μικρής ορεινής χώρας. Και όπως λένε οι φίλοι μας οι αναρχικοί ο πολιτισμός μας είναι ο ηλεκτρισμός, χωρίς αυτόν σταματά ο πολιτισμός. Τότε βέβαια δεν είχαν τον πολιτισμό που θεωρούμε δεδομένο σήμερα και ήθελαν να τον αποκτήσουν.

Βρέθηκε τότε το πολιτικό κόμμα που υποστήριξε τον περίεργο εκείνο τύπο και τον έκανε Υπουργό Βιομηχανίας και εκείνος με τη σειρά του κατόρθωσε να φτιάξει μια επιχείρηση που θα ικανοποιούσε τις ανάγκες της πρωτόγονης και ορεινής χώρας σε ηλεκτρική ενέργεια.

Όχι μόνο έφτιαξε την επιχείρηση, αλλά εφάρμοσε ένα σύστημα πρωτοποριακό, που ισχύει στις ΗΠΑ αλλά και αλλού μέχρι σήμερα. Δηλαδή, χρησιμοποίησε ως κεφάλαιο τις εισφορές των εργαζομένων για να κάνει επενδύσεις στην ίδια την επιχείρηση και δεσμεύτηκε για την ιατροφαρμακευτική τους περίθαλψη και συνταξιοδότηση και μάλιστα την παροχή εφάπαξ αποζημίωσης με την αποχώρηση.

Όμως τίποτε δεν είναι αιώνιο και η προσπάθεια εκείνου του περίεργου τύπου και της Κυβέρνησης ήταν  πολύ μικρής διάρκειας. Μετά από αυτούς ήρθαν κάτι απόλυτα φυσιολογικοί τύποι, που έδωσαν τις προμήθειες των μηχανών και των κατασκευών σε συγκεκριμένα συμφέροντα και κατηγορήθηκαν εντελώς άδικα για διαφθορά. Διόρισαν αντί για εργάτες στα μεταλλεία, γραμματείς που δεν ήξεραν ούτε γραφομηχανή και κατάφεραν να γίνει γνωστή η χώρα μας μαζί με άλλες της Λατινικής Αμερικής και της Αφρικής, όπου η αναλογία διοικητικών έναντι εργατών να είναι καταθλιπτικά μεγαλύτερη υπέρ των πρώτων.

Στη συνέχεια τα κόμματα που διαδέχθηκαν τον περίεργο εκείνο τύπο, αποφάσισαν να καταργήσουν το σύστημα επενδύσεων και να φορτώσουν με λιγότερες παροχές και συντάξεις την επιχείρηση στον ευρύτερο Δημόσιο τομέα της ορεινής χώρας.

Μια επιχείρηση που λειτουργούσε με ιδιωτικονομικά κριτήρια μετατράπηκε σταδιακά σε τριτοκοσμικό τιμάριο του κομματοκρατούμενου δημοσίου.

Για να λύσουμε τον γρίφο, εκεί που βλέπετε περίεργο τύπο διαβάστε Γιάννης Ζίγδης, εκεί που βλέπετε επιχείρηση δείτε ΔΕΗ, εκεί που κυβέρνηση Ένωση Κέντρου και εκεί που διάδοχοι δείτε Νέα Δημοκρατία και Πασοκ!

Ο περίεργος Ζίγδης, παρέλαβε μικρές ιδιωτικές επιχειρήσεις παραγωγής, που και υψηλό κόστος είχαν στην παροχή και δεν είχαν σταθερότητα. 60 ολόκληρα χρόνια μετά θέλουμε και πάλι να κατακερματίσουμε την παραγωγή σε μικρές ιδιωτικές επιχειρήσεις που είναι αμφίβολο αν θα μειώσουν το κόστος παροχής της ενέργειας στον πολίτη και αν θα μπορούν να παρέχουν την ευστάθεια που χρειάζεται το σύστημα.

Προκαλεί κατάπληξη το γεγονός ότι το μοντέλο που επιχειρούν να επιβάλλουν στη χώρα λειτουργεί ήδη στις ΗΠΑ και έχει δείξει τα προβλήματά του με τα τεράστια black out ακόμα και σ” αυτήν την ίδια τη Νέα Υόρκη. Δεν συγκινείται κανείς από το γεγονός ότι σε χώρες όπως η Γαλλία και η Γερμανία η παραγωγή ενέργειας, η ύδρευση, οι μεταφορές και οι επικοινωνίες, είτε παραμένουν στον έλεγχο του Δημοσίου είτε εάν ιδιωτικοποιήθηκαν τώρα ΕΠΑΝΕΡΧΟΝΤΑΙ στον έλεγχό του!

Για να μην μακρυγορούμε, η Ένωση Δημοκρατικού Κέντρου πιστεύει απερίφραστα ότι τα κοινωνικά αγαθά όπως η ενέργεια και η ύδρευση πρέπει να βρίσκονται με τον έναν ή τον άλλον τρόπο στον έλεγχο του Δημοσίου.

Δημόσιος έλεγχος δεν σημαίνει απουσία ιδιωτικής πρωτοβουλίας, σημαίνει όμως ότι τα δίκτυα και ο ορυκτός πλούτος παρέχονται έναντι αποζημίωσης στον ιδιώτη για να παράξει, αφού επενδύσει ή αγοράσει σε δίκαιη και εύλογη τιμή την υπάρχουσα υποδομή, και να ανταγωνιστεί χωρίς κρατικό προστατευτισμό και έμμεσες επιδοτήσεις.

Για την κακοδαιμονία και την κακοδιαχείριση των δημόσιων εταιρειών η απάντηση είναι απλή και συνολική, το πρόβλημα της χώρας είναι το πολιτικό της προσωπικό. Όταν οι πολίτες θα αποφασίσουν μια γενναία αλλαγή, τότε και η δημόσια ΔΕΗ και κάθε τι άλλο θα γίνουν ανταγωνιστικά, αποδοτικά και ανταποδοτικά προς τους φόρους του πολίτη…

 

1. Απομάκρυνση των ευρωπαϊκών λαών από το κοινό όραμα: Τα θλιβερά αποτελέσματα των ακροδεξιών και ευρωσκεπτικιστικών κομμάτων, ιδιαίτερα στη Γαλλία, καταδεικνύουν την βαθιά παθογένεια των ακολουθούμενων πολιτικών και προκαλούν ανησυχία για το μέλλον των λαών της Ευρώπης με βάση την ιστορία τους και το μέλλον που επιθυμούν. Σαφώς υπάρχουν αίτια και αυτά δεν είναι άλλα, από την νεοφιλελεύθερη οικονομική πολιτική που χαράζει η πλειοψηφία του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, η οποία έχει οδηγήσει πολίτες σε αποστροφή για το κοινό μας μέλλον. Για να αποφευχθεί η επώδυνη οδός που προτείνουν οι ακροδεξιοί κι οι ευρωσκεπτικιστές,η πρόταση για τους λαούς της Ευρώπης πρέπει να είναι  διαφορετική, σαφής και άμεση. Δεν μπορεί να είναι άλλη από περισσότερη και ευρύτατη Δημοκρατία, την οποία δεν εγγυάται καλύτερα άλλος δρόμος από το Δημοκρατικό Κεντρώο Σοσιαλισμό (κοινωνικισμό).

2. Αποδοκιμασία των κομμάτων της Κυβέρνησης: Οι Έλληνες πολίτες έδειξαν μια συγκρατημένη μεν, αλλά ουσιαστική αποδοκιμασία για την ακολουθούμενη οικονομική, αλλά και γενικότερη, πολιτική της Κυβέρνησης Ν.Δ και ΠΑ.ΣΟ.Κ. Είπαν ξεκάθαρα ότι το όριο αντοχής των μεσαίων στρωμάτων έχει ξεπεραστεί και οδηγούμαστε τρομακτικό άνοιγμα της ψαλίδας μεταξύ πλουσίων και φτωχών. Οι ψηφοφόροι, έδειξαν ανοχή, αλλά όχι άλλη αντοχή.

3. Θετικό αποτέλεσμα ΣΥΡΙΖΑ και Συμμάχων: Η κατάκτηση της πρώτης θέσης, παρά την ελαφρά μείωση ποσοστού και ψήφων από τις εκλογές του 2012, καθώς και η νίκη στην Περιφέρεια Αττικής, δείχνουν ότι ο χώρος διατηρεί την πρωτοπορεία στην εκπροσώπηση της λαϊκής δυσαρέσκειας, αλλά θέλει ακόμα περισσότερα πειστικά αποτελέσματα και σαφή αλλαγή πορείας με έργα κατανοητά, απλά και άμεσα προς τον λαό. Καθώς και υπέρβαση-ανανέωση του στελεχιακού δυναμικού του παλαιού Συνασπισμού.

4. Απόρριψη των αντιευρωπαϊκών δυνάμεων και των εσωστρεφών οπαδών του εθνικού νομίσματος: Οι Έλληνες πολίτες έδωσαν ξεκάθαρη απορριπτική απάντηση στους υποστηρικτές της εξόδου από την Ε.Ε. και το Ευρώ.

5. Στροφή προς το Κέντρο και το Δημοκρατικό Σοσιαλισμό: Βάσει των ανωτέρω διαπιστώσεων, θεωρούμε ότι:

α. Η απομάκρυνση από την νεοφιλελεύθερη και μονεταριστική πολιτική λιτότητας της Ε.Ε., αποτελεί μονόδρομο, τόσο για την προσδοκώμενη ανάπτυξη και ανακούφιση των δοκιμαζομένων πολιτών, όσο και το ουσιαστικότερο όπλο αντιμετώπισης των ακραίων απόψεων στις διάφορες χώρες της Ε.Ε.

β. Η ουσιαστική στροφή του ΣΥΡΙΖΑ προς το Κέντρο και τον Δημοκρατικό Σοσιαλισμό, απομονώνοντας τις δογματικά αριστερές και ακραία διεθνιστικές φωνές στο εσωτερικό του, είναι εκείνη που θα εκφράσει πλειοψηφικά, την επιθυμία της κοινωνίας για αλλαγή πλεύσης.

γ. Το άνοιγμα σε πρόσωπα και χώρους πέραν της Αριστεράς και η εμπιστοσύνη σε πρόσωπα πέραν του κουρασμένου και δοκιμασμένου στο παρελθόν κομματικού μηχανισμού, θα μπορέσουν να φέρουν τα προσδοκώμενα αποτελέσματα και να σπάσουν την σημερινή οροφή αποδοχής και εμπιστοσύνης.

δ. Η σαφής εκφορά λόγου και προτάσεων ικανών να πείσουν και τεκμηριωμένων για να πετύχουν αυτό που υπόσχονται, καθώς και η έμπνευση από ηγέτες με ξεκάθαρη φωνή όπως ο Ματέο Ρέντσι των Ιταλών Σοσιαλδημοκρατών που συγκέντρωσε το 41% των Ιταλών πολιτών, παρά την ύπαρξη λαϊκιστικών φωνών εκατέρωθεν, μπορούν να αποτελέσουν πρόκριμα και για τις εδώ πολιτικές αλλαγές.

6. Δημιουργία Προοδευτικής Πλειοψηφικής Παράταξης: Άμεσα, χωρίς αποκλεισμούς και ηγεμονικές διαθέσεις, θα πρέπει να ξεκινήσει ο διάλογος για τη δημιουργία ενός συμμαχικού φορέα έκφρασης του προοδευτικού μεταρρυθμιστικού ρεύματος της ελληνικής κοινωνίας  –αδιαμφισβήτητα πλειοψηφικού-, που θα σταθεί και θα κυβερνήσει αυτοδύναμα, έχοντας απέναντι το χώρο της Δεξιάς και την μηδενιστική Αριστερά.

Πρωτεύοντα ρόλο σε αυτό το εγχείρημα δεν μπορεί παρά να έχει στην παρούσα ιστορική στιγμή ο ΣΥΡΙΖΑ, όπως εξελίσσεται και εκφράζεται, αλλά και εκφράζει σήμερα στην κάλπη, όπως αποδείχθηκε, το μεγαλύτερο τμήμα του χώρου. Ένα κοινό πλαίσιο αρχών και η ξεκάθαρη απομάκρυνση από τις μέχρι σήμερα λανθασμένες επιλογές των φορέων του χώρου καθώς και πλήρης αποστρατεία όσων άσκησαν κυβερνητική εξουσία, θα βοηθούσε ουσιαστικά, στην προσπάθεια συνεννόησης.

 Η Ένωση Δημοκρατικού Κέντρου (Ε.ΔΗ.Κ.) θα ξεκινήσει σειρά επαφών στην παραπάνω κατεύθυνση.

 

Το Εθνικό Συμβούλιο της Ένωσης Δημοκρατικού Κέντρου (Ε.ΔΗ.Κ.)

© 2012 Ένωση Δημοκρατικού Κέντρου Suffusion theme by Sayontan Sinha