xilouris

Γιατί θέλει τέχνη για να είσαι πολίτης.

Την τέχνη της συνειδησιακής ορθοστασίας.

Αν είσαι τέτοιος, το ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ ΖΕΙ.

Ζει μέσα σου, όσο ορθοστατείς. Όσο ορθοπατείς.

 

Αθήνα, 8.7.2019

Το αποτέλεσμα των βουλευτικών εκλογών δείχνει ξεκάθαρα μία τάση ρεαλισμού και ταχείας υγιούς επανωρίμανσης του εκλογικού σώματος, το οποίο μοιάζει να αφήνει πίσω του τις «εν κρίσει» εξάρσεις λαϊκισμού που περιείχαν απολήξεις ακόμη και κατά του Πολιτεύματος, οι οποίες θέλουμε να πιστεύουμε ότι αποτελούν τραυματικό, αλλά οριστικό παρελθόν.

Το ίδιο ισχύει και για τα μεγάλα κόμματα. Η μεν ΝΕΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, αντελήφθη εγκαίρως ότι η επαναφορά της σε τροχιά εξουσίας επέβαλλε στροφή προς ένα συναινετικότερο κεντροδεξιότερο προφίλ, ανακτώντας την εμπιστοσύνη μέρους του εκλογικού κοινού που την είχε εγκαταλείψει επί μακρόν.

Ο δε ΣΥΡΙΖΑ (παρά τις άτεχνες μέχρι τώρα προεκλογικές αναφορές ταύτισης με την παραδοσιακή ευρεία προοδευτική παράταξη), έχοντας μέσω αξιοπρεπούς ήττας κρατήσει ζωντανή την εκλογική του επιφάνεια, δηλώνει μέσω του αρχηγού του την απόφαση επανοικοδόμησης του δικού του προφίλ και ενίσχυσης ενός κεντροαριστερότερου πολιτικού στίγματος νέας «απεύθυνσης» προς τον προοδευτικό κόσμο.

Η σταθεροποίηση του ΚΙΝΑΛ-ΠΑΣΟΚ, κρατά ζωντανό έναν χρήσιμο δημοκρατικό πόλο, ο οποίος ωστόσο αδυνατεί μέχρι σήμερα να κερδίσει το κρίσιμο στοίχημα της ανανέωσης.

Τα δε άλλα κόμματα που εισέρχονται στο Κοινοβούλιο, μοιάζουν να αποτελούν «νερό στο κρασί»  τάσεων «διαμαρτυρίας» του εκλογικού σώματος, πλην του ειλικρινούς ιστορικού ΚΚΕ που παραμένει ο εαυτός του.

Με αυτά τα δεδομένα, η ΕΔΗΚ, μόνη νόμιμη συνεχίστρια της ιστορικής κεντρώας παράταξης, σημειώνει τα εξής:

Κάθε πολιτική ωρίμανση αποτελεί θετική εξέλιξη για το πολιτικό σύστημα της χώρας και μπορεί να κορυφωθεί εφόσον υπάρξουν και ειλικρινείς καίριες συγκλίσεις σε μεγάλα ζητήματα που απασχολούν την κοινωνία και το έθνος.

Επιβάλλεται τα  διχαστικά και εμφυλιοπολεμικά πάθη που αναβίωσαν τα τελευταία χρόνια, να κλειστούν ερμητικά και οριστικά στο «χρονοντούλαπο της Ιστορίας».

Επιβάλλεται επίσης να αποδεχθούμε οριστικά ότι ο «πολιτικός αντίπαλος» είναι ταυτόχρονα και «συμπατριώτης» με τη δεύτερη αυτή ιδιότητα να υπερτερεί της πρώτης.

Η εθνική μας ιστορία, γεμάτη από πολώσεις που τραυμάτισαν την Πατρίδα, δείχνει το δρόμο της ελάχιστης διαλεκτικής σύνθεσης. Αν αυτή επιτευχθεί, το κοινό μας βήμα του εθνικού συνόλου προς τα εμπρός, θα καταστεί μέγιστο.

Κεντροαριστερά και κεντροδεξιά χωρίς κέντρο δεν υφίστανται. Γι’ αυτό και δεν υφίσταται τις τελευταίες δεκαετίες και η «Ελλάδα του Κεντρού» της πατριωτικής σύνεσης και της προκοπής.

Η ΕΔΗΚ, ευήκοη προς τις ειλικρινείς πολιτικές προθέσεις, αναμένει με ενδιαφέρον πειστικές προτάσεις για διάλογο και σύνθεση, πολλώ δε μάλλον εάν αυτές είναι σε προοδευτική κατεύθυνση, αφού ο εξελικτικός δημοκρατικός σοσιαλισμός παραμένει ο γενεσιουργός της προορισμός.

(Γραφείο Τύπου Ε.ΔΗ.Κ.)

 

Ο κεντρώος χώρος και όσοι προοδευτικοί πολίτες αυτοχαρακτηρίζονται εν πλήρει συνειδήσει «κεντρώοι», βλέπουν την κάλπη της Κυριακής να πλησιάζει με έντονα αισθήματα αμφιβολίας έναντι των προτάσεων προσέλκυσής τους, που κατατίθενται από την κεντρο-αριστερά και την κέντρο-δεξιά.

Το μέτρο, η μεσότητα των πραγμάτων, η ψυχραιμία, ο λογισμός που ζευγαρώνει με το όνειρο, η ροπή προς τη διαλεκτική σύνθεση, την ομοψυχία και την κοινή προκοπή, δεν υπηρετούνται πειστικά από κανένα όμορο της ΕΔΗΚ κόμμα, ούτε φυσικά και από τα άκρα.

Με τα πιο πάνω δεδομένα, κατέστη αδύνατη η μέσω σύμπραξης συμμετοχή στις βουλευτικές εκλογές της Ένωσης Δημοκρατικού Κέντρου -ως φορέα που συνεχίζει την ιστορική πορεία της παράταξης που έρχεται από μακριά- ενώ τα οικονομικά μέτρα δεν της επέτρεψαν την αυτόνομη κάθοδο.

Για τον λόγο αυτό, καλεί όσους ορθοτομούν τον λόγο της αληθείας, να επιλέξουν (πρώτα άτομα και μετά χώρους) που πλησιάζουν το ήθος και το φιλότιμο με το οποίο πορεύονται οι κεντρώοι πολίτες, διδάσκοντάς το στα παιδιά που μεγάλωσαν ή μεγαλώνουν στα σπίτια τους.

Κοιτάζοντας τον εθνικό μας καθρέφτη, ας αποδεχθούμε πως η κρίση που ακόμη διανύουμε, ακουμπάει σε ένα έλλειμμα κοινωνικής παιδείας και πολιτικής αγωγής, η οποία βρέθηκε σε υστέρηση στα ελληνικά σπίτια κατά τις τελευταίες δεκαετίες.

Κοιτάζοντας ταυτόχρονα και στο εσωτερικό του φυσικού οίκου μας, ας βγάλουμε τα συμπεράσματά μας και ας τοποθετήσουμε ως κεντρικό γνώμονα επιλογής ψηφοδελτίου, τα ηθικά εχέγγυα που προσφέρουν τα πολιτικά πρόσωπα και οι πολιτικές προτάσεις της 7ης Ιουλίου για μία παραδειγματική διαχείριση των κοινών.

Η πολιτική παραμένει ένα στοίχημα εμπιστοσύνης.

Το αύριο της χώρας ακουμπάει στο ήθος του εκλογέα.

(Γραφείο Τύπου Ε.ΔΗ.Κ.)

 
edik

Αθήνα, 20.5.2019

Η ΕΔΗΚ, νόμιμη διάδοχος της μεγάλης ιστορικής παράταξης του Κέντρου, αν και ηττημένη από τους λαϊκιστικούς ριζοσπαστισμούς της μεταπολίτευσης, παραμένει ζωντανή και δεν έχει πάψει να παίρνει θέση σε όλες τις εκλογικές αναμετρήσεις που έλαβαν χώρα μετά την έξοδό της από τη Βουλή το 1989.

Θιασώτρια της συμμετοχής της Ελλάδας στην ΕΟΚ και πολιτικός φορέας που έχει από νωρίς κατατάξει την ιδέα της ευρωπαϊκής ενοποίησης μεταξύ των θεμελίων της ιδεολογίας της, κρίνει ως κρισιμότατη τη φετινή αναμέτρηση για την εκλογή των μελών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.

Στην εθνοκρατική εσωστρέφεια που δεν απέχει πολύ από το να μετατραπεί σε γάγγραινα για το ευρωπαϊκό οικοδόμημα και με τις δυνάμεις της «νέας αντίδρασης» να συναντώνται πανηγυρικά στην πρωτεύουσα του ιταλικού βορρά, το Κέντρο ενστερνίζεται και αντιτάσσει τη ρήση του Προέδρου Μιτεράν:

«Η προώθηση των αξιών της πατρίδας μας θα γίνει μέσα στην Ευρώπη και μέσω της Ευρώπης».

Θεωρώντας ότι το «έλλειμμα Ευρώπης» θεραπεύεται μόνο με «πλεόνασμα Ευρώπης», η ΕΔΗΚ συμπαρατάσσεται με τις δυνάμεις εκείνες που αρνούνται να ξεχάσουν τις ιστορικές συμφορές που προκάλεσε στο παρελθόν η διαίρεση και απαιτούν δραστικά βήματα προς την ευρύτερη δυνατή ένωση, με μεγαλύτερη κοινωνική δοσολογία και υιοθεσία των υγιών πατριωτισμών που συμβαδίζουν με τη λογική της ισχύος εν τη ενώσει.

Ας μην ξεχνάμε ότι η συμμετοχή της Ελλάδας στη διαδικασία της ευρωπαϊκής ενοποίησης είναι το μέγιστο γεγονός από την ίδρυση του ελληνικού κράτους.

Ο πλέον ειρηνόφιλος πατριωτισμός και κοινή συνισταμένη των δυνάμεων της λογικής, ήταν και παραμένει αυτός της κοινής προκοπής, δηλαδή ο ευρωπαϊκός πατριωτισμός. Στην ανάπτυξη ενός τέτοιου νέου ελληνικού πατριωτισμού, η ΕΔΗΚ είναι ταγμένη να συνεισφέρει.

Στο διάστημα που προηγήθηκε, οι επαφές του Προέδρου του κόμματος, κ. Σταύρου Καράμπελα, με τις ηγεσίες άλλων κομμάτων του ευρωπαϊκού τόξου δεν καρποφόρησαν, αφού αυτές δεν κατανόησαν ότι η συνεργασία οφείλει να σέβεται την αρχή της ισοτιμίας έστω και αν δεν υπάρχει ισοδυναμία. Επιπλέον δεν αντιλήφθηκαν πως το ειδικό βάρος ενός φορέα (με όχι πολυάριθμα, αλλά καταξιωμένα -κοινωνικά και εργασιακά- στελέχη, με καθάρια δημοκρατική συνείδηση) με όνομα βαρύ όσο και η ιστορία του, ισοδυναμεί για τους δημοκρατικούς μας θεσμούς με διάγνωση άκρας υγείας.

Χωρίς πικρίες, η Ένωση Δημοκρατικού Κέντρου, μη δυνάμενη να επωμισθεί το κόστος της αυτόνομης συμμετοχής στις εκλογές για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, καλεί τους Έλληνες Ευρωπαίους πατριώτες να επιλέξουν, με γνώμονα τη συνείδησή τους, το καταλληλότερο φιλοευρωπαϊκό ψηφοδέλτιο.

Είναι μόνο αυτή, η αυτόνομη εσωτερική δύναμη που κάνει τον εκλογέα ωφέλιμο στη λειτουργία του πολιτεύματος και στη διευκόλυνση της προόδου. Είναι αυτή ακριβώς η δύναμη που κρατάει ζωντανή, δυναμική και ανένδοτη την ΕΔΗΚ, υπερασπίστρια της ουσίας της πολιτικής.

(Γραφείο Τύπου Ε.ΔΗ.Κ.)

 

kendro

«Όσο εσείς θα τρέχετε στην περιπέτεια, κάποιος θα πρέπει να μείνει να φυλάει το παλιό σπίτι» (Λέον Μπλουμ – 27.12.1920)

Tουλάχιστον δύο δεκαετίες πριν οι σημερινοί κοινοβουλευτικοί κομματικοί εκφραστές του ελληνικού δημοκρατικού σοσιαλισμού ανακαλύψουν το συγκεκριμένο ρεύμα ιδεών, η Ένωση Δημοκρατικού Κέντρου (ΕΔΗΚ), αγωνιζόταν σταθερά γι’ αυτόν εμπνεόμενη από αυτήν ακριβώς την ανθρωποκεντρική ιδεολογία, που εδράζεται στο μέτρο, τη σύνθεση και τον ρεαλισμό, ενώ αντιμάχεται τον φτηνό λαϊκισμό και τις πομπώδεις διακηρύξεις του τρίτου δρόμου, της 3ης Σεπτέμβρη και της επανάστασης του Οκτώβρη.

Θεωρούμε κατά συνέπεια μεγάλη δικαίωση ότι το σύνολο του πολιτικού προσωπικού μεταξύ Νέας Δημοκρατίας και ΚΚΕ ομνύει εδώ και καιρό σ” αυτήν την φιλοσοφία σε μεγαλύτερο ή μικρότερο βαθμό ή ένταση. Κυρίως το ερώτημα είναι κατά πόσον αυτή η όψιμη δήλωση έχει προγραμματική ουσία και περιεχόμενο ή είναι ένα ένδυμα που κρύβει νέο λαϊκισμό, νέο κυβερνητισμό και παλιές, βιωμένες άλλες θεωρήσεις πολιτείας, πολιτεύεσθαι και διακυβέρνησης.

Δικαίωση επίσης θεωρούμε την κατάρρευση του δικομματισμού στο δίπολο ΠAΣΟΚ – ΝΔ και ελπίζουμε ότι δεν θα αναστηθεί στο δίπολο ΣΥΡΙΖΑ-ΝΔ.

Για να συμβεί αυτό, πράγματι χρειάζεται ένα ριζοσπαστικό προοδευτικό σχήμα στο ενδιάμεσο των δύο αυτών κομμάτων που θα δώσει προτάσεις προόδου, ανάπτυξης και ευημερίας για το χειμαζόμενο Έλληνα.

Για μας ιδεολογία αυτού του σχήματος δεν μπορεί παρά να είναι ο Δημοκρατικός Σοσιαλισμός προσαρμοσμένος σε αδήριτες ελληνικές και ευρωπαϊκές ανάγκες, και ο χώρος αυτός δεν μπορεί να είναι άλλος από αυτόν του Κέντρου της εξελικτικής αλλαγής, χωρίς «αλληθωρίσματα» προς τα κεντροδεξιά ή τα κεντροαριστερά.

Σε αυτό το πλαίσιο θα ήταν πράγματι ελπιδοφόρα η προσπάθεια ενοποίησης των διαφόρων σχημάτων μεταξύ ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ, εάν αντί της απολίτικης διαδικασίας εκλογής φυλάρχου, είχε προηγηθεί εκτενής και αποδοτικός διάλογος με σύνθεση απόψεων και ώσμωση των σχημάτων σε ένα ομοσπονδιακό σχήμα, προκειμένου να καταλήξουν όλοι σε κοινές αρχές και θέσεις.

Αντί όμως της αναζήτησης ενός κόμματος αρχών και αξιών παρακολουθούμε τη διαδικασία ανάδειξης του πρώτου «φεουδάρχη» και αφομοίωσης στη συνέχεια των διαφόρων λατιφουντίων.

Ο νέος χώρος που επιχειρείται να δημιουργηθεί δεν μπορεί να στηριχθεί στην ηγεμονική παρουσία του εναπομείναντος ΠΑΣΟΚ με τα παλιά μυαλά και τα παλιά συστήματα, σε σημείο που το όνομα ενός κόμματος χαρακτηρίζει ειρωνικά νεοελληνικές συμπεριφορές μαγκιάς και ηθικής χαλαρότητας.

Η Ελπίδα που πρέπει να γεννηθεί, δεν μπορεί να σκιάζεται από εικόνες οικογενειοκρατίας, πολιτικού συντεχνιασμού και διαφθοράς. Αντίθετα πρέπει να κομίζει το Νέο, ακόμη και αν το παλιό είναι εδώ, όχι ενωμένο, αλλά ακόμη δυνατό.

Με βάση όλα τα παραπάνω, προφανώς και δεν είχε νόημα η συμμετοχή της μικρής –πλην τίμιας & ζωντανής- Ε.ΔΗ.Κ. σε μια διαδικασία «μνημοσύνου» για το ποιος ηγέτης του ΠΑΣΟΚ ήταν ο σπουδαιότερος ή αν ήταν όλοι σπουδαίοι. Μια διαδικασία που εκτιμούμε ότι θα εκφυλιστεί σε μια προσπάθεια ανανέωσης του παλαιού καταδικασμένου ηθικά ΠΑΣΟΚ.

Επειδή όμως ο μηδενισμός και η συλλήβδην καταδίκη δεν αποτελεί πρακτική μας, αυτό που τουλάχιστον θα προσδοκούσαμε από την εκλογική διαδικασία είναι να επικρατήσει ένα πρόσωπο που δεν θα έχει στην πλάτη του ιστορικές ευθύνες για την σημερινή κατάσταση της χώρας, δεν θα είναι αποτέλεσμα οικογενειακής διαδοχής ή αναδοχής της διαπλοκής και θα προτίθεται να συνομιλήσει και να ανοίξει ουσιαστικό δημόσιο διάλογο με τους προοδευτικούς πολίτες, αλλά και να θεσμοθετήσει ουσιαστικές διαδικασίες συμμετοχής στην πολιτική άρθρωση των ίδιων των πολιτών, από μηδενική βάση.

Σε μια τέτοια εκδοχή η ΕΔΗΚ, σημαιοφόρος της εξελικτικής αλλαγής με προορισμό μια ανθρώπινη ανθρωπότητα, δεν είναι μικρή, αλλά μεγάλη (και τίμια). Υπό αυτή την αισιόδοξη προοπτική, θα είναι συνομιλητής τόσο ως φορέας όσο και ως σύνολο και συλλογικότητα πολιτών.

Το παλιό σπίτι της Ένωσης Κέντρου, ήταν και παραμένει ευρύχωρο και «πολιτικά νεοκλασικό».

Ένωση Δημοκρατικού Κέντρου (Ε.ΔΗ.Κ.)

 

z6

«Θέλω σήμερα να σας μιλήσω για τον Ήρωα της εφηβικής μου ηλικίας.

Τα στοιχεία που με έκαναν αρχικά να τον θαυμάσω ήταν η ρητορική του δεινότητα μαζί με μια εκδοχή της γλώσσας μας που δεν μου ήταν απόλυτα οικεία, αλλά ερχόταν από το άμεσο παρελθόν. Βέβαια μου άρεσαν και αυτά που έλεγε, έβαζε σαν μέγιστη προτεραιότητα, για να ασχοληθεί κάποιος με την πολιτική, το Ήθος και το 1989 που σας μιλάω ούτε ο Μητσοτάκης, ούτε ο Ανδρέας μπορούσαν να βάλουν αυτό το ρούχο, δεν τους πήγαινε. Παράλληλα έλεγε ότι τα δόγματα και το να είσαι υπηρέτης ξένων αφεντάδων δεν ήταν και πολύ εθνική πολιτική, έτσι έβγαζε και το ΚΚΕ από το κάδρο.

z4 z5

Ενθουσιάστηκα και μετά τις εκλογές του Ιουνίου του 1989 πήρα τα πόδια μου, μαζί με τους φίλους μου τον Ηλία και τον Νικήτα και γραφτήκαμε στη Ελληνική Σοσιαλιστική Δημοκρατική Νεολαία (Ε.Σ.ΔΗ.Ν.). Σύντομα ήρθε η ώρα να τον συναντήσω για πρώτη φορά, το θυμάμαι ακόμα και δακρύζω πως έτρεμα ολόκληρος που θα μου έσφιγγε το χέρι. Ήταν πολύ γλυκός και πατρικός με τους τρεις νέους νεολαίους του. Ο Νικήτας αγωνιζόταν να βγάλει τις καρφίτσες με τα μέταλ συγκροτήματα και στο τέλος πέταξε το μπουφάν πριν μπει μέσα, η πιστή του γραμματέας η Αγάπη τον ενημέρωσε για την μικρή καθυστέρηση οπότε και εγώ πήρα το πρώτο μου μάθημα «είναι πιο εύκολο να υποστηρίζεις αυτό που είσαι παρά κάτι που δεν είσαι» μας είπε και ζήτησε από τον Νικήτα να φορέσει το μπουφάν του.

Σε έναν λαό που δεν θέλει να διαβάσει ο Ήρωάς μου τον βομβάρδιζε όλη του τη ζωή με βιβλία, είχε βγάλει μέχρι τότε σαρανταπέντε μικρά ή μεγάλα βιβλία και μέχρι που έφυγε έβγαλε μερικά ακόμα. Άρχισα λοιπόν και εγώ να διαβάζω με μανία και ο Ήρωάς μου έπαιρνε μυθικότερες διαστάσεις αντί να απομυθοποιηθεί από την εφηβική μου αμφισβήτηση.

Έμαθα έτσι ότι είχε τελειώσει την London School of Economics και το διδακτορικό του ήταν στην Φιλοσοφία της Οικονομίας έχοντας ως Καθηγητή τον Meynard Keyns, και μάλιστα λίγα χρόνια πριν ξεσπάσει ο Β” Παγκόσμιος Πόλεμος εκείνος επέλεξε να μελετήσει πως πρέπει να οργανωθεί μια οικονομία σε καιρό πολέμου.

Όταν ξέσπασε ο πόλεμος που είχε διειδεί έτρεξε να πολεμήσει στο Αλβανικό Έπος με το Σύνταγμα Δωδεκανησίων Εθελοντών. Ε, και θα μου πείτε, πιθανόν να το είχε κάνει και ο παππούς σας. Ο Ήρωάς μου όμως ως Δωδεκανήσιος ήταν τυπικά Ιταλός υπήκοος, οπότε τον παππού σας αν τον έπιαναν οι Ιταλοί θα ήταν αιχμάλωτος ενός τον Ήρωά μου οι Ιταλοί θα τον εκτελούσαν αμέσως ως προδότη.

Μετά τον πόλεμο ήταν εκ των στελεχών της UNRRA (United Nations Relief and Rehabilitation Administration) του νεοσύστατου ΟΗΕ, που βοήθησε να μην πεθάνουν τα παιδιά, πιθανόν οι γονείς μας, και να επιβιώσει ο πληθυσμός σε μια κατεστραμένη χώρα όπως η Ελλάδα. Και αμέσως μετά μπήκε στο Ανώτατο Συμβούλιο Ανασυγκροτήσεως όπου καταρτίζει πρόγραμμα για την εκβιομηχάνιση και τον εξηλεκτρισμό της Χώρας με αιχμή την αξιοποίηση του ορυκτού μας πλούτου, αντ” αυτού προτιμήθηκε να παραμείνουμε λαχανόκηπος.

z3z7z1

Βγήκε μετά την ενσωμάτωση των Δωδεκανήσων στην Ελλάδα για πρώτη φορά Βουλευτής το 1950, ένα χρόνο μετά τη λήξη του Εμφυλίου όταν το αίμα ήταν ακόμα ζεστό, και επέλεξε στην πρώτη του ομιλία να μιλήσει για την ανάγκη Εθνικής Συμφιλίωσης και κατάργησης των έκτακτων μέτρων και της απαγόρευσης του ΚΚΕ. Οι προοδευτικές και ριζοσπαστικές του σκέψεις τον οδήγησαν να σταθεί δίπλα στην άλλη μου μεγάλη αγάπη τον Νικόλαο Πλαστήρα. Βγήκε Βουλευτής της ΕΠΕΚ (Εθνική Προοεδευτική Ένωσις Κέντρου) και έγινε Υπουργός Βιομηχανίας και του Πλαστήρα και του Γεωργίου Παπανδρέου κατόπιν.

Τι να πρωτοπώ γι αυτήν την περίοδο, την ίδρυση της ΔΕΗ, το ασφαλιστικό της, την αφαλάτωση στα μικρά νησιά, τον νόμο για την επαρχιακή βιομηχανία, την Τράπεζα Βιομηχανικής Αναπτύξεως (ΕΤΒΑ), το Ινστιτούτο Γεωλογικών και Μεταλλευτικών Ερευνών (ΙΓΜΕ), τα Ινστιτούτα Ωκεανογραφικών Αναλύσεων, Βιομηχανικής Έρευνας, Αλιευτικών Ερευνών, Τυποποιήσεως κά, την ανάπτυξη του Τουρισμού στα Δωδεκάνησα, το ειδικό Δασμολόγιο για τις παραμεθόριες περιοχές ώστε να μείνουν οι ακρίτες στα νησιά μας;

Άτεγκτος σε θέματα Ήθους αρνείται μόνος αυτός από όλους τους Βουλευτές της Ένωσης Κέντρου και την εντολή του Πρωθυπουργού Γεωργίου Παπανδρέου να καταψηφίσει την παραπομπή του Καραμανλή και των υπουργών του για τα σκάνδαλα της ΔΕΗ. Αντί της ρήσης του Γέρου ότι τους πρωθυπουργούς θα τους κρίνει η Ιστορία, ο Ήρωάς μου προτιμά τη Δικαιοσύνη.

Ευρωπαϊστής από τους πρώτους, γράφει σε ένα από τα βιβλία του το 1981, θα έρθει η στιγμή που η αποτυχία του πολιτικού μας συστήματος να καταστήσει την Ελλάδα σύγχρονη και ανταγωνιστική χώρα, θα οδηγήσει σε εσωστρέφεια και εθνικισμό, η απάντηση στο πρόβλημα θα είναι τότε περισσότερη Ευρώπη! Σας θυμίζει κάτι;

Όμως οι Ήρωες πρέπει να έχουν και τις πιο αγωνιστικές τους στιγμές και αυτή εκτός από τον Πόλεμο ήταν η Δικτατορία. Ο Ήρωάς μου δεν φοβήθηκε, δεν συνεργάστηκε, δεν συνομίλησε με τη Χούντα. Αντίθετα έδωσε συνέντευξη και είπε ότι πρέπει να πέσει η Χούντα για να μην θρηνήσουμε την Κύπρο και στο Στρατοδικείο στις φωτογραφίες χαμογελάει. Τον οδηγούν φυλακή και αρνείται να υποβάλει έφεση για να μην αναγνωρίσει την Χούντα, ενώ κινδυνεύει η υγεία του αρνείται να υποβάλλει αίτηση αποφυλάκισης γιατί απαξιεί να απευθυνθεί στους Χουνταίους και έντρομη η Χούντα αλλάζει τον νόμο για να μπορεί να βγάζει η ίδια χωρίς αίτηση του φυλακισμένου όποιον έχει πρόβλημα υγείας! Μαζί με τον Κανελλόπουλο και τον Μαύρο αποτελούν την εκπροσώπηση του πολιτικού κόσμου απέναντι στη Χούντα μέσα στην Ελλάδα με το όπλο απέναντι και όχι από τα σαλόνια της Ευρώπης και των ΗΠΑ. Κάποια φορά που τρώγαμε στην αγαπημένη του ταβέρνα στους πρόποδες του Λυκαβηττού μας πλησίασε ένας γεράκος ο οποίος στα χρόνια της Χούντας υπηρετούσε στο τμήμα προσαγωγής του Ήρωά μου την νύχτα του πραξικοπήματος και θυμήθηκαν την ιστορία: Ο διοικητής με αυτάρεσκο ύφος χαμογέλαγε χαιρέκακα περιμένοντας να του φέρουν τον Ήρωά μου, μόλις μπήκε μέσα αντί να έχει φοβισμένο ύφος του λέει δεν ντρέπεσαι να κάθεσαι όταν μπαίνει ένας Βουλευτής του Ελληνικού λαού και να παρουσιάζεσαι αξύριστος; Τα “χασε το παπαδοπουλάκι.

Αναλαμβάνει την Ένωση Δημοκρατικού Κέντρου (Ε.ΔΗ.Κ.) ως ένα ναρκοθετημένο ναυάγιο και υπερασπίζεται τις Αρχές και τις Αξίες του Κέντρου σε μια εποχή λαϊκισμού, ανηθικότητας και ψεύδους, πολιτεύεται με Ήθος και κρατά την σημαία μας ψηλά μέχρι που έκλεισε τα μάτια του στις 21 Οκτωβρίου του 1997. Εκείνη και αν ήταν στιγμή κλονισμού για πολλούς από μας. Θυμάμαι γύρω από τη σωρό του την Αγάπη, τον Άρη, τον Γιάννη και τον Νεοκλή να κλαίμε απαρηγόρητοι και τότε λέει ο Νεοκλής μια φράση που πάντα θυμάμαι «ήμασταν πάντοτε και θα είμαστε χάρις σ” αυτόν μια οικογένεια, μια κοινωνία ήθους και Δημοκρατίας».

Αγέρωχος υπερασπίστηκε τους Ροδίτες απέναντι στα ΜΑΤ, υπάρχουν φωτογραφίες με τον ίδιο μπροστά στα θηρία με απλωμένα χέρια και πίσω του νέα παιδιά σκυμμένα και φοβισμένα από τη βία του Ράλλη. Θα πει μετά λίγες μέρες στη Βουλή ότι σε μια Δημοκρατία δεν αρμόζει η ύπαρξη πραιτοριανών του καθεστώτος και θα πρέπει να διαλυθούν τα ΜΑΤ.

Υπήρξα πολύ τυχερός που με εμπιστεύθηκε, που μου ανάθεσε τη ευθύνη της Ε.Σ.ΔΗ.Ν., με τοποθέτησε Οργανωτικό Γραμματέα της Ε.ΔΗ.Κ., με έκανε τον τελευταίο διευθυντή του πολιτικού γραφείου. Μα περισσότερα για τις τόσες και τόσες ώρες μέσα σε οκτώ χρόνια που μου έκανε την τιμή να κουβεντιάζουμε. Δύσκολος και αυστηρός αλλά με χιούμορ, στις σχέσεις του με τους ανθρώπους, θυμάμαι μια φορά μου ζήτησε να του δέσω την γραβάτα και όταν του είπα ότι δεν ξέρω, με το αγγλικό του χιούμορ με ρώτησε «και πως θα κυβερνήσεις την Ελλάδα;» Και πατρικός όμως, αν κάποιες φορές από τις συνεδριάσεις ή τις συζητήσεις μας του έλεγε η Αγάπη το παιδί πρέπει να πάει Πανεπιστήμιο θα χάσει το μάθημα, με έστελνε με τον οδηγό του λέγοντας «άντε άργησες αλλά με το σοφέρ θα σε δουν και θα βγάλεις γκόμενα».

Θα μπορούσα να γράψω βιβλίο με τις αναμνήσεις μου και των οικείων του για τον Ήρωά μου και ίσως πρέπει να το κάνω αν το συνδυάσω με έναν θησαυρό που βρήκαμε πρόσφατα στο Αρχείο του με ιδιόχειρες σημειώσεις της φυλακής που συγκέντρωσε μέσα στο κελί αστείες αναμνήσεις από τα φοιτητικά του χρόνια μέχρι και το 1967…

Θα ήθελα όμως να μοιραστώ δύο φράσεις του που πάντα με συντροφεύουν, κάθε φορά που διαφωνούσαμε μου έλεγε μπράβο. Να λες πάντοτε αυτό που σκέφτεσαι χωρίς να υπολογίζεις τις συνέπειες, μόνον έτσι θα μπορείς να κοιμάσαι ήσυχα το βράδυ. Και όταν του έλεγα ότι που πάμε, δεν μαζεύουμε τον κόσμο που θα έπρεπε, το Πασοκ κυριαρχεί, μου απαντούσε «είμαστε σαν τους Αποστόλους, ξέρουμε την αλήθεια και πορευόμαστε στο λαό, έστω και έναν να φωτίσουμε με αυτήν θα έχουν εκπληρώσει το λόγω της ύπαρξης της ΕΔΗΚ».

Αυτός ήταν ο Ήρωάς μου, ο Γιάννης Ζίγδης! »

του Σταύρου Καράμπελα

Προέδρου της Ένωσης Δημοκρατικού Κέντρου

z2

 

Αποχαιρετώντας τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη η σκέψη μας πάει σε αποχαιρετισμό ενός μεγάλου αντιπάλου, παρά το γεγονός ότι ο συγκεκριμένος γεννήθηκε πολιτικά στο δικό μας «σπίτι».

km

Η ώρα αυτή δεν προσφέρεται για απαρίθμηση όσων μας χώριζαν, ούτε για αναψηλάφηση όσων μας ένωναν μέχρι το 1965. Κατευοδώνοντας τον εκλιπόντα, θα παραδεχτούμε ότι θα μείνει στην Ιστορία, η οποία είναι αυτή που καλείται να τον κρίνει αντικειμενικά, με τη ευφροσύνη που διασφαλίζει η χρονική απόσταση.

Ηθικό ωστόσο χρέος παραμένει το ανθρώπινο. Αυτό που μας οδηγεί να συλλυπηθούμε τους οικείους του, για τους οποίους ο πολιτικός ηγέτης υπήρξε σημείο αναφοράς, έμφορτο ανθρωπίνων συναισθημάτων.

 

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ 1ης ΕΞΩΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗΣ ΔΙΑΒΟΥΛΕΥΣΗΣ

Εμείς, τα κόμματα που έχουμε αποκλειστεί από το κοινοβούλιο και εκπροσωπούμε συνολικά το 7% των ψηφοφόρων, οφείλουμε προς τους πολίτες που μας ψήφισαν να αντιδρούμε σε αυτόν τον αποκλεισμό και να κάνουμε θεσμικές παρεμβάσεις στο Κοινοβούλιο και στην Κυβέρνηση με αποφασιστικότητα και σαφήνεια, προκειμένου να εισακούγονται οι προτάσεις μας για τα πολιτικά ζητήματα του τόπου.

Στα πλαίσια αυτού του σκοπού διοργανώθηκε η “1η ΕΞΩΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚH ΔΙΑΒΟΥΛΕΥΣΗ” με ευθύνη αυτήν την φορά της “Κοινωνίας Αξιών” και της “Ένωσης Δημοκρατικού Κέντρου-Ε.ΔΗ.Κ.”, η οποία έγινε την 18-7-2016 στο Πνευματικό Κέντρο του Δήμου της Αθήνας και στην οποία εκλήθησαν να συμμετάσχουν όλα τα “Εξωκοινοβουλευτικά Κόμματα”.
Συντάχθηκαν τα πρακτικά της συνάντησης και ομαδοποιήθηκαν οι συγκεκριμένες προτάσεις από τα 7 κόμματα που συμμετείχαν:

ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟΙ – ΕΝΩΣΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟΥ ΚΕΝΤΡΟΥ – ΕΝΩΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ – ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΕΝΟΤΗΤΑΣ, – ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΑΞΙΩΝ – ΠΕΙΡΑΤΕΣ – ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ.

Με θεσμικό τρόπο (που αναγνωρίζεται από το Σύνταγμα), τις υποβάλαμε στο Κοινοβούλιο αλλά και στο αρμόδιο Υπουργείο.

Όπως μας γνώρισε ο Πρόεδρος της Βουλής κ. Βούτσης με επίσημο έγγραφό του Κοινοβουλίου, οι υποβληθείσες προτάσεις ελήφθησαν υπ΄ όψη στις νέες ρυθμίσεις που έγιναν και μας ενημερώνει για τις ρυθμίσεις αυτές.
Μας παροτρύνει επίσης να συνεχίσουμε το Δημοκρατικό αυτό λειτούργημα.

“Η Δημοκρατία δεν έχει αδιέξοδα” όταν γνωρίζεις τους θεσμούς και έχεις το σθένος για να τα ξεπεράσεις και εμείς θα συνεχίσουμε να ανοίγουμε τον δρόμο.

 

Διεξήχθη χθες το απόγευμα στο Ναύπλιο, σε ένα ιστορικό χώρο, στο “Βουλευτήριο”, η προγραμματισμένη ανοικτή συζήτηση της κοινής εκδήλωσης που έγινε από τους παρακάτω σχηματισμούς:

– “κοινωνία αξιών”,
– “Ένωση Δημοκρατικού Κέντρου” (Ε.ΔΗ.Κ.)
– “Ένωση για την Ελλάδα”

με θέμα τις “Προκλήσεις και τους Κινδύνους Εθνικής Ασφάλειας”.

Έγινε εμπεριστατωμένη παρουσίαση των παρακάτω επί μέρους θεμάτων από τους εκπροσώπους κάθε σχηματισμού:

1. ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΑΛΗΑΤΣΟΣ: Εκπρόσωπος της “ Ένωσης για την Ελλάδα”.
“ Προκλήσεις και κίνδυνοι για την Κύπρο ”

2. ΣΤΑΥΡΟΣ ΚΑΡΑΜΠΕΛΑΣ: Πρόεδρος της “Ε.ΔΗ.Κ.”
“ Οι Τουρκικές προκλήσεις ”

3. ΣΤΕΛΙΟΣ ΦΕΝΕΚΟΣ: Πρόεδρος της “κοινωνίας αξιών”.
“ Προκλήσεις στα Βόρεια σύνορα – προσφυγικό”
“ Ζητήματα Εθνικής κυριαρχίας” -“Ευρωπαϊκή Ένωση & ΝΑΤΟ ”
“Στρατηγική της ενέργειας- αγωγοί “

Η διακοπή ρεύματος στην περιοχή δεν στάθηκε εμπόδιο να διενεργήσουμε την εκδήλωση εφευρίσκοντας εναλλακτικούς τρόπους φωτισμού, σεβόμενοι τους ανθρώπους που συμμετείχαν και μας τίμησαν με την παρουσία τους.
Ανάλογες ανοικτές συζητήσεις και παρουσίαση προτάσεων επί των εθνικών θεμάτων θα οργανωθούν και για άλλες περιοχές της χώρας.

 

koinonia-edik

(κοινή ανακοίνωση της Ένωσης Δημοκρατικού Κέντρου & της κοινωνίας αξιών)

Το ΣτΕ με την απόφασή που έλαβε τήρησε την Συνταγματική νομιμότητα και ελπίζουμε να έβαλε φρένο στην επιχειρούμενη απαξίωση του Συντάγματος και της Δικαιοσύνης.

Τέτοιες ιστορικές αποφάσεις αποτελούν σημείο αναφοράς γιατί ενισχύουν τους Δημοκρατικούς θέσμους, ελέγχουν την νομοθετική και εκτελεστική εξουσία και αποτρέπουν τον αυταρχισμό.
Οι μεθοδεύσεις και οι διαρροές που υπήρξαν, έδειξαν ότι και η δικαιοσύνη είναι ευάλωτη ως θεσμός και θα πρέπει να προστατευθεί και να ενισχυθεί μέσα από Συνταγματικές προβλέψεις, τις οποίες έχουμε προτείνει συγκεκριμένα.

Οφείλουμε επίσης να καυτηριάσουμε τις αμετροεπείς επίσημες δηλώσεις, εν είδη διαγγέλματος, της κυβερνητικής εκπροσώπου κας Γεροβασίλη, οι οποίες εκθέτουν την ίδια και την κυβέρνηση:

– Αμφισβητούν άμεσα τους Δημοκρατικούς θεσμούς προβάλλοντας την κυριαρχία της κυβέρνησης έναντι των θεσμών και του Συντάγματος.
– Η προσπάθεια υπερκέρασης των αποφάσεων του ΣτΕ και ακύρωσης των Συνταγματικών προβλέψεων μέσα από το νομοθετικό έργο, όπως δήλωσε ότι θα επιδιώξει να κάνει η κυβέρνηση, συνιστούν Συνταγματική Εκτροπή.
– Είναι πρόδηλη αδιαφορία της για την διάκριση των εξουσιών, όταν δεν έχει μάθει ακόμη ότι η νομοθετική λειτουργία, δηλαδή η ψήφιση των νομοσχεδίων και των προτάσεων νόμου και ο κοινοβουλευτικός έλεγχος προς την Κυβέρνηση, αποτελούν τον πυρήνα του κοινοβουλευτικού έργου της Βουλής των Ελλήνων.

Όσον αφορά το θέμα του ΕΣΡ, έχουν ευθύνη η κυβέρνηση και όλα τα κόμματα του κοινοβουλίου, να προτείνουν προσωπικότητες με επιστημονικό κύρος και ακεραιότητα στην εκ του μηδενός επανασύσταση του.
Επίσης οφείλουν να μην επιδιώξουν την χειραγώγησή του, αλλά κυρίως να μην προσφύγουν στην προσφιλή τους πρακτική εκμαυλισμού των θεσμών, προφασιζόμενοι αδυναμία συμφωνίας για λόγους κομματικής σκοπιμότητας.

© 2012 Ένωση Δημοκρατικού Κέντρου Suffusion theme by Sayontan Sinha