xilouris

Γιατί θέλει τέχνη για να είσαι πολίτης.

Την τέχνη της συνειδησιακής ορθοστασίας.

Αν είσαι τέτοιος, το ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ ΖΕΙ.

Ζει μέσα σου, όσο ορθοστατείς. Όσο ορθοπατείς.

 

Αθήνα, 8.7.2019

Το αποτέλεσμα των βουλευτικών εκλογών δείχνει ξεκάθαρα μία τάση ρεαλισμού και ταχείας υγιούς επανωρίμανσης του εκλογικού σώματος, το οποίο μοιάζει να αφήνει πίσω του τις «εν κρίσει» εξάρσεις λαϊκισμού που περιείχαν απολήξεις ακόμη και κατά του Πολιτεύματος, οι οποίες θέλουμε να πιστεύουμε ότι αποτελούν τραυματικό, αλλά οριστικό παρελθόν.

Το ίδιο ισχύει και για τα μεγάλα κόμματα. Η μεν ΝΕΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, αντελήφθη εγκαίρως ότι η επαναφορά της σε τροχιά εξουσίας επέβαλλε στροφή προς ένα συναινετικότερο κεντροδεξιότερο προφίλ, ανακτώντας την εμπιστοσύνη μέρους του εκλογικού κοινού που την είχε εγκαταλείψει επί μακρόν.

Ο δε ΣΥΡΙΖΑ (παρά τις άτεχνες μέχρι τώρα προεκλογικές αναφορές ταύτισης με την παραδοσιακή ευρεία προοδευτική παράταξη), έχοντας μέσω αξιοπρεπούς ήττας κρατήσει ζωντανή την εκλογική του επιφάνεια, δηλώνει μέσω του αρχηγού του την απόφαση επανοικοδόμησης του δικού του προφίλ και ενίσχυσης ενός κεντροαριστερότερου πολιτικού στίγματος νέας «απεύθυνσης» προς τον προοδευτικό κόσμο.

Η σταθεροποίηση του ΚΙΝΑΛ-ΠΑΣΟΚ, κρατά ζωντανό έναν χρήσιμο δημοκρατικό πόλο, ο οποίος ωστόσο αδυνατεί μέχρι σήμερα να κερδίσει το κρίσιμο στοίχημα της ανανέωσης.

Τα δε άλλα κόμματα που εισέρχονται στο Κοινοβούλιο, μοιάζουν να αποτελούν «νερό στο κρασί»  τάσεων «διαμαρτυρίας» του εκλογικού σώματος, πλην του ειλικρινούς ιστορικού ΚΚΕ που παραμένει ο εαυτός του.

Με αυτά τα δεδομένα, η ΕΔΗΚ, μόνη νόμιμη συνεχίστρια της ιστορικής κεντρώας παράταξης, σημειώνει τα εξής:

Κάθε πολιτική ωρίμανση αποτελεί θετική εξέλιξη για το πολιτικό σύστημα της χώρας και μπορεί να κορυφωθεί εφόσον υπάρξουν και ειλικρινείς καίριες συγκλίσεις σε μεγάλα ζητήματα που απασχολούν την κοινωνία και το έθνος.

Επιβάλλεται τα  διχαστικά και εμφυλιοπολεμικά πάθη που αναβίωσαν τα τελευταία χρόνια, να κλειστούν ερμητικά και οριστικά στο «χρονοντούλαπο της Ιστορίας».

Επιβάλλεται επίσης να αποδεχθούμε οριστικά ότι ο «πολιτικός αντίπαλος» είναι ταυτόχρονα και «συμπατριώτης» με τη δεύτερη αυτή ιδιότητα να υπερτερεί της πρώτης.

Η εθνική μας ιστορία, γεμάτη από πολώσεις που τραυμάτισαν την Πατρίδα, δείχνει το δρόμο της ελάχιστης διαλεκτικής σύνθεσης. Αν αυτή επιτευχθεί, το κοινό μας βήμα του εθνικού συνόλου προς τα εμπρός, θα καταστεί μέγιστο.

Κεντροαριστερά και κεντροδεξιά χωρίς κέντρο δεν υφίστανται. Γι’ αυτό και δεν υφίσταται τις τελευταίες δεκαετίες και η «Ελλάδα του Κεντρού» της πατριωτικής σύνεσης και της προκοπής.

Η ΕΔΗΚ, ευήκοη προς τις ειλικρινείς πολιτικές προθέσεις, αναμένει με ενδιαφέρον πειστικές προτάσεις για διάλογο και σύνθεση, πολλώ δε μάλλον εάν αυτές είναι σε προοδευτική κατεύθυνση, αφού ο εξελικτικός δημοκρατικός σοσιαλισμός παραμένει ο γενεσιουργός της προορισμός.

(Γραφείο Τύπου Ε.ΔΗ.Κ.)

 

Ο κεντρώος χώρος και όσοι προοδευτικοί πολίτες αυτοχαρακτηρίζονται εν πλήρει συνειδήσει «κεντρώοι», βλέπουν την κάλπη της Κυριακής να πλησιάζει με έντονα αισθήματα αμφιβολίας έναντι των προτάσεων προσέλκυσής τους, που κατατίθενται από την κεντρο-αριστερά και την κέντρο-δεξιά.

Το μέτρο, η μεσότητα των πραγμάτων, η ψυχραιμία, ο λογισμός που ζευγαρώνει με το όνειρο, η ροπή προς τη διαλεκτική σύνθεση, την ομοψυχία και την κοινή προκοπή, δεν υπηρετούνται πειστικά από κανένα όμορο της ΕΔΗΚ κόμμα, ούτε φυσικά και από τα άκρα.

Με τα πιο πάνω δεδομένα, κατέστη αδύνατη η μέσω σύμπραξης συμμετοχή στις βουλευτικές εκλογές της Ένωσης Δημοκρατικού Κέντρου -ως φορέα που συνεχίζει την ιστορική πορεία της παράταξης που έρχεται από μακριά- ενώ τα οικονομικά μέτρα δεν της επέτρεψαν την αυτόνομη κάθοδο.

Για τον λόγο αυτό, καλεί όσους ορθοτομούν τον λόγο της αληθείας, να επιλέξουν (πρώτα άτομα και μετά χώρους) που πλησιάζουν το ήθος και το φιλότιμο με το οποίο πορεύονται οι κεντρώοι πολίτες, διδάσκοντάς το στα παιδιά που μεγάλωσαν ή μεγαλώνουν στα σπίτια τους.

Κοιτάζοντας τον εθνικό μας καθρέφτη, ας αποδεχθούμε πως η κρίση που ακόμη διανύουμε, ακουμπάει σε ένα έλλειμμα κοινωνικής παιδείας και πολιτικής αγωγής, η οποία βρέθηκε σε υστέρηση στα ελληνικά σπίτια κατά τις τελευταίες δεκαετίες.

Κοιτάζοντας ταυτόχρονα και στο εσωτερικό του φυσικού οίκου μας, ας βγάλουμε τα συμπεράσματά μας και ας τοποθετήσουμε ως κεντρικό γνώμονα επιλογής ψηφοδελτίου, τα ηθικά εχέγγυα που προσφέρουν τα πολιτικά πρόσωπα και οι πολιτικές προτάσεις της 7ης Ιουλίου για μία παραδειγματική διαχείριση των κοινών.

Η πολιτική παραμένει ένα στοίχημα εμπιστοσύνης.

Το αύριο της χώρας ακουμπάει στο ήθος του εκλογέα.

(Γραφείο Τύπου Ε.ΔΗ.Κ.)

 
edik

Αθήνα, 20.5.2019

Η ΕΔΗΚ, νόμιμη διάδοχος της μεγάλης ιστορικής παράταξης του Κέντρου, αν και ηττημένη από τους λαϊκιστικούς ριζοσπαστισμούς της μεταπολίτευσης, παραμένει ζωντανή και δεν έχει πάψει να παίρνει θέση σε όλες τις εκλογικές αναμετρήσεις που έλαβαν χώρα μετά την έξοδό της από τη Βουλή το 1989.

Θιασώτρια της συμμετοχής της Ελλάδας στην ΕΟΚ και πολιτικός φορέας που έχει από νωρίς κατατάξει την ιδέα της ευρωπαϊκής ενοποίησης μεταξύ των θεμελίων της ιδεολογίας της, κρίνει ως κρισιμότατη τη φετινή αναμέτρηση για την εκλογή των μελών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.

Στην εθνοκρατική εσωστρέφεια που δεν απέχει πολύ από το να μετατραπεί σε γάγγραινα για το ευρωπαϊκό οικοδόμημα και με τις δυνάμεις της «νέας αντίδρασης» να συναντώνται πανηγυρικά στην πρωτεύουσα του ιταλικού βορρά, το Κέντρο ενστερνίζεται και αντιτάσσει τη ρήση του Προέδρου Μιτεράν:

«Η προώθηση των αξιών της πατρίδας μας θα γίνει μέσα στην Ευρώπη και μέσω της Ευρώπης».

Θεωρώντας ότι το «έλλειμμα Ευρώπης» θεραπεύεται μόνο με «πλεόνασμα Ευρώπης», η ΕΔΗΚ συμπαρατάσσεται με τις δυνάμεις εκείνες που αρνούνται να ξεχάσουν τις ιστορικές συμφορές που προκάλεσε στο παρελθόν η διαίρεση και απαιτούν δραστικά βήματα προς την ευρύτερη δυνατή ένωση, με μεγαλύτερη κοινωνική δοσολογία και υιοθεσία των υγιών πατριωτισμών που συμβαδίζουν με τη λογική της ισχύος εν τη ενώσει.

Ας μην ξεχνάμε ότι η συμμετοχή της Ελλάδας στη διαδικασία της ευρωπαϊκής ενοποίησης είναι το μέγιστο γεγονός από την ίδρυση του ελληνικού κράτους.

Ο πλέον ειρηνόφιλος πατριωτισμός και κοινή συνισταμένη των δυνάμεων της λογικής, ήταν και παραμένει αυτός της κοινής προκοπής, δηλαδή ο ευρωπαϊκός πατριωτισμός. Στην ανάπτυξη ενός τέτοιου νέου ελληνικού πατριωτισμού, η ΕΔΗΚ είναι ταγμένη να συνεισφέρει.

Στο διάστημα που προηγήθηκε, οι επαφές του Προέδρου του κόμματος, κ. Σταύρου Καράμπελα, με τις ηγεσίες άλλων κομμάτων του ευρωπαϊκού τόξου δεν καρποφόρησαν, αφού αυτές δεν κατανόησαν ότι η συνεργασία οφείλει να σέβεται την αρχή της ισοτιμίας έστω και αν δεν υπάρχει ισοδυναμία. Επιπλέον δεν αντιλήφθηκαν πως το ειδικό βάρος ενός φορέα (με όχι πολυάριθμα, αλλά καταξιωμένα -κοινωνικά και εργασιακά- στελέχη, με καθάρια δημοκρατική συνείδηση) με όνομα βαρύ όσο και η ιστορία του, ισοδυναμεί για τους δημοκρατικούς μας θεσμούς με διάγνωση άκρας υγείας.

Χωρίς πικρίες, η Ένωση Δημοκρατικού Κέντρου, μη δυνάμενη να επωμισθεί το κόστος της αυτόνομης συμμετοχής στις εκλογές για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, καλεί τους Έλληνες Ευρωπαίους πατριώτες να επιλέξουν, με γνώμονα τη συνείδησή τους, το καταλληλότερο φιλοευρωπαϊκό ψηφοδέλτιο.

Είναι μόνο αυτή, η αυτόνομη εσωτερική δύναμη που κάνει τον εκλογέα ωφέλιμο στη λειτουργία του πολιτεύματος και στη διευκόλυνση της προόδου. Είναι αυτή ακριβώς η δύναμη που κρατάει ζωντανή, δυναμική και ανένδοτη την ΕΔΗΚ, υπερασπίστρια της ουσίας της πολιτικής.

(Γραφείο Τύπου Ε.ΔΗ.Κ.)

 

kendro

«Όσο εσείς θα τρέχετε στην περιπέτεια, κάποιος θα πρέπει να μείνει να φυλάει το παλιό σπίτι» (Λέον Μπλουμ – 27.12.1920)

Tουλάχιστον δύο δεκαετίες πριν οι σημερινοί κοινοβουλευτικοί κομματικοί εκφραστές του ελληνικού δημοκρατικού σοσιαλισμού ανακαλύψουν το συγκεκριμένο ρεύμα ιδεών, η Ένωση Δημοκρατικού Κέντρου (ΕΔΗΚ), αγωνιζόταν σταθερά γι’ αυτόν εμπνεόμενη από αυτήν ακριβώς την ανθρωποκεντρική ιδεολογία, που εδράζεται στο μέτρο, τη σύνθεση και τον ρεαλισμό, ενώ αντιμάχεται τον φτηνό λαϊκισμό και τις πομπώδεις διακηρύξεις του τρίτου δρόμου, της 3ης Σεπτέμβρη και της επανάστασης του Οκτώβρη.

Θεωρούμε κατά συνέπεια μεγάλη δικαίωση ότι το σύνολο του πολιτικού προσωπικού μεταξύ Νέας Δημοκρατίας και ΚΚΕ ομνύει εδώ και καιρό σ” αυτήν την φιλοσοφία σε μεγαλύτερο ή μικρότερο βαθμό ή ένταση. Κυρίως το ερώτημα είναι κατά πόσον αυτή η όψιμη δήλωση έχει προγραμματική ουσία και περιεχόμενο ή είναι ένα ένδυμα που κρύβει νέο λαϊκισμό, νέο κυβερνητισμό και παλιές, βιωμένες άλλες θεωρήσεις πολιτείας, πολιτεύεσθαι και διακυβέρνησης.

Δικαίωση επίσης θεωρούμε την κατάρρευση του δικομματισμού στο δίπολο ΠAΣΟΚ – ΝΔ και ελπίζουμε ότι δεν θα αναστηθεί στο δίπολο ΣΥΡΙΖΑ-ΝΔ.

Για να συμβεί αυτό, πράγματι χρειάζεται ένα ριζοσπαστικό προοδευτικό σχήμα στο ενδιάμεσο των δύο αυτών κομμάτων που θα δώσει προτάσεις προόδου, ανάπτυξης και ευημερίας για το χειμαζόμενο Έλληνα.

Για μας ιδεολογία αυτού του σχήματος δεν μπορεί παρά να είναι ο Δημοκρατικός Σοσιαλισμός προσαρμοσμένος σε αδήριτες ελληνικές και ευρωπαϊκές ανάγκες, και ο χώρος αυτός δεν μπορεί να είναι άλλος από αυτόν του Κέντρου της εξελικτικής αλλαγής, χωρίς «αλληθωρίσματα» προς τα κεντροδεξιά ή τα κεντροαριστερά.

Σε αυτό το πλαίσιο θα ήταν πράγματι ελπιδοφόρα η προσπάθεια ενοποίησης των διαφόρων σχημάτων μεταξύ ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ, εάν αντί της απολίτικης διαδικασίας εκλογής φυλάρχου, είχε προηγηθεί εκτενής και αποδοτικός διάλογος με σύνθεση απόψεων και ώσμωση των σχημάτων σε ένα ομοσπονδιακό σχήμα, προκειμένου να καταλήξουν όλοι σε κοινές αρχές και θέσεις.

Αντί όμως της αναζήτησης ενός κόμματος αρχών και αξιών παρακολουθούμε τη διαδικασία ανάδειξης του πρώτου «φεουδάρχη» και αφομοίωσης στη συνέχεια των διαφόρων λατιφουντίων.

Ο νέος χώρος που επιχειρείται να δημιουργηθεί δεν μπορεί να στηριχθεί στην ηγεμονική παρουσία του εναπομείναντος ΠΑΣΟΚ με τα παλιά μυαλά και τα παλιά συστήματα, σε σημείο που το όνομα ενός κόμματος χαρακτηρίζει ειρωνικά νεοελληνικές συμπεριφορές μαγκιάς και ηθικής χαλαρότητας.

Η Ελπίδα που πρέπει να γεννηθεί, δεν μπορεί να σκιάζεται από εικόνες οικογενειοκρατίας, πολιτικού συντεχνιασμού και διαφθοράς. Αντίθετα πρέπει να κομίζει το Νέο, ακόμη και αν το παλιό είναι εδώ, όχι ενωμένο, αλλά ακόμη δυνατό.

Με βάση όλα τα παραπάνω, προφανώς και δεν είχε νόημα η συμμετοχή της μικρής –πλην τίμιας & ζωντανής- Ε.ΔΗ.Κ. σε μια διαδικασία «μνημοσύνου» για το ποιος ηγέτης του ΠΑΣΟΚ ήταν ο σπουδαιότερος ή αν ήταν όλοι σπουδαίοι. Μια διαδικασία που εκτιμούμε ότι θα εκφυλιστεί σε μια προσπάθεια ανανέωσης του παλαιού καταδικασμένου ηθικά ΠΑΣΟΚ.

Επειδή όμως ο μηδενισμός και η συλλήβδην καταδίκη δεν αποτελεί πρακτική μας, αυτό που τουλάχιστον θα προσδοκούσαμε από την εκλογική διαδικασία είναι να επικρατήσει ένα πρόσωπο που δεν θα έχει στην πλάτη του ιστορικές ευθύνες για την σημερινή κατάσταση της χώρας, δεν θα είναι αποτέλεσμα οικογενειακής διαδοχής ή αναδοχής της διαπλοκής και θα προτίθεται να συνομιλήσει και να ανοίξει ουσιαστικό δημόσιο διάλογο με τους προοδευτικούς πολίτες, αλλά και να θεσμοθετήσει ουσιαστικές διαδικασίες συμμετοχής στην πολιτική άρθρωση των ίδιων των πολιτών, από μηδενική βάση.

Σε μια τέτοια εκδοχή η ΕΔΗΚ, σημαιοφόρος της εξελικτικής αλλαγής με προορισμό μια ανθρώπινη ανθρωπότητα, δεν είναι μικρή, αλλά μεγάλη (και τίμια). Υπό αυτή την αισιόδοξη προοπτική, θα είναι συνομιλητής τόσο ως φορέας όσο και ως σύνολο και συλλογικότητα πολιτών.

Το παλιό σπίτι της Ένωσης Κέντρου, ήταν και παραμένει ευρύχωρο και «πολιτικά νεοκλασικό».

Ένωση Δημοκρατικού Κέντρου (Ε.ΔΗ.Κ.)

 

Αποχαιρετώντας τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη η σκέψη μας πάει σε αποχαιρετισμό ενός μεγάλου αντιπάλου, παρά το γεγονός ότι ο συγκεκριμένος γεννήθηκε πολιτικά στο δικό μας «σπίτι».

km

Η ώρα αυτή δεν προσφέρεται για απαρίθμηση όσων μας χώριζαν, ούτε για αναψηλάφηση όσων μας ένωναν μέχρι το 1965. Κατευοδώνοντας τον εκλιπόντα, θα παραδεχτούμε ότι θα μείνει στην Ιστορία, η οποία είναι αυτή που καλείται να τον κρίνει αντικειμενικά, με τη ευφροσύνη που διασφαλίζει η χρονική απόσταση.

Ηθικό ωστόσο χρέος παραμένει το ανθρώπινο. Αυτό που μας οδηγεί να συλλυπηθούμε τους οικείους του, για τους οποίους ο πολιτικός ηγέτης υπήρξε σημείο αναφοράς, έμφορτο ανθρωπίνων συναισθημάτων.

 

ΚΟΙΝΟ ΑΝΑΚΟΙΝΩΘΕΝ – ΕΚΦΡΑΣΗ ΣΥΛΛΥΠΗΤΗΡΙΩΝ

Η “κοινωνία αξιών” και η Ένωση Δημοκρατικού Κέντρου (Ε.ΔΗ.Κ.), εκφράζουν την βαθιά θλίψη τους για την απώλεια του Κωστή Στεφανόπουλου, ενός πολιτικού που σε όλη την διαδρομή του μέχρι το ύπατο αξίωμα του Προέδρου της Δημοκρατίας, χαρακτηρίστηκε από ακεραιότητα, εντιμότητα, και συνέπεια προς τις αρχές και τις αξίες του.

Θα αποτελεί πάντα το φωτεινό παράδειγμα πολιτικού ανδρός που υπηρέτησε την πατρίδα του με μοναδική υπευθυνότητα και ήθος, άξιος της εμπιστοσύνης, του σεβασμού και της αγάπης που ένιωθε γι’ αυτόν ο Ελληνικός λαός.

Εκφράζουμε τα συλλυπητήριά μας προς την οικογένεια του, και ελπίζουμε τα συναισθήματα που τρέφουμε όλοι μας και η συμπαράστασή μας για την απώλειά τους, να τους στηρίξουν στις δύσκολες αυτές στιγμές που περνούν.

 

koinonia-edik

(κοινή ανακοίνωση της Ένωσης Δημοκρατικού Κέντρου & της κοινωνίας αξιών)

Το ΣτΕ με την απόφασή που έλαβε τήρησε την Συνταγματική νομιμότητα και ελπίζουμε να έβαλε φρένο στην επιχειρούμενη απαξίωση του Συντάγματος και της Δικαιοσύνης.

Τέτοιες ιστορικές αποφάσεις αποτελούν σημείο αναφοράς γιατί ενισχύουν τους Δημοκρατικούς θέσμους, ελέγχουν την νομοθετική και εκτελεστική εξουσία και αποτρέπουν τον αυταρχισμό.
Οι μεθοδεύσεις και οι διαρροές που υπήρξαν, έδειξαν ότι και η δικαιοσύνη είναι ευάλωτη ως θεσμός και θα πρέπει να προστατευθεί και να ενισχυθεί μέσα από Συνταγματικές προβλέψεις, τις οποίες έχουμε προτείνει συγκεκριμένα.

Οφείλουμε επίσης να καυτηριάσουμε τις αμετροεπείς επίσημες δηλώσεις, εν είδη διαγγέλματος, της κυβερνητικής εκπροσώπου κας Γεροβασίλη, οι οποίες εκθέτουν την ίδια και την κυβέρνηση:

– Αμφισβητούν άμεσα τους Δημοκρατικούς θεσμούς προβάλλοντας την κυριαρχία της κυβέρνησης έναντι των θεσμών και του Συντάγματος.
– Η προσπάθεια υπερκέρασης των αποφάσεων του ΣτΕ και ακύρωσης των Συνταγματικών προβλέψεων μέσα από το νομοθετικό έργο, όπως δήλωσε ότι θα επιδιώξει να κάνει η κυβέρνηση, συνιστούν Συνταγματική Εκτροπή.
– Είναι πρόδηλη αδιαφορία της για την διάκριση των εξουσιών, όταν δεν έχει μάθει ακόμη ότι η νομοθετική λειτουργία, δηλαδή η ψήφιση των νομοσχεδίων και των προτάσεων νόμου και ο κοινοβουλευτικός έλεγχος προς την Κυβέρνηση, αποτελούν τον πυρήνα του κοινοβουλευτικού έργου της Βουλής των Ελλήνων.

Όσον αφορά το θέμα του ΕΣΡ, έχουν ευθύνη η κυβέρνηση και όλα τα κόμματα του κοινοβουλίου, να προτείνουν προσωπικότητες με επιστημονικό κύρος και ακεραιότητα στην εκ του μηδενός επανασύσταση του.
Επίσης οφείλουν να μην επιδιώξουν την χειραγώγησή του, αλλά κυρίως να μην προσφύγουν στην προσφιλή τους πρακτική εκμαυλισμού των θεσμών, προφασιζόμενοι αδυναμία συμφωνίας για λόγους κομματικής σκοπιμότητας.

 

koinonia-edik

(κοινή τοποθέτηση Ένωσης Δημοκρατικού Κέντρου – κοινωνίας αξιών)

Οι πραγματικές προθέσεις της Τουρκίας αποκαλύπτονται για μια ακόμη φορά με τις δηλώσεις του Ερντογάν, ο οποίος θέτει σε κίνδυνο το μέλλον της χώρας του, αμφισβητώντας προκλητικά τις προβλέψεις του Διεθνούς Δικαίου που επιτεύχθηκαν μετά από δύο αιματηρούς παγκόσμιους πολέμους και αποτελούν την βάση της ειρηνικής συμβίωσης των λαών.

Ο αυταρχισμός και η ανερμάτιστη μεγαλομανία του καθιστούν την Τουρκία παράγοντα αστάθειας για την ευρύτερη περιοχή και για τους γείτονές της.

Η Ελλάδα ως παραδοσιακή δύναμη σταθερότητας στην περιοχή και ως ο Ευρωπαίος γείτονας της, οφείλει να ενεργήσει με σταθερότητα και αποφασιστικότητα επί τη βάσει του διεθνούς δικαίου για να προασπίσει τα δικαιώματά της, την ασφάλεια του λαού της και να διαφυλάξει την ειρήνη στην περιοχή μας.

 

koinonia-edik

Η Ένωση Δημοκρατικού Κέντρου (Ε.ΔΗ.Κ.) και η “κοινωνία αξιών” παραμένουν συνεπείς με την θέση τους για ανεξαρτησία των εξουσιών και αποφεύγουν να τοποθετούνται για τις ενέργειες της Δικαιοσύνης ώστε να αποφασίζει ανεξάρτητη και ανεπηρέαστη.

Ειδικά για την περίπτωση των τηλεοπτικών αδειών και του διαγωνισμού που έγινε μας δημιουργούνται αμφιβολίες για την ανεμπόδιστη απόφαση των λειτουργών της αφού:
– Οι αιτήσεις ακυρώσεως των τηλεοπτικών σταθμών είχαν δικαστεί από τις 30 Ιουνίου και 4 Ιουλίου. Παρά το γεγονός ότι υπήρχε επαρκέστατος χρόνος από τότε, ο πρόεδρος του ΣτΕ κ. Σακελλαρίου απέφυγε να ορίσει τη σύσκεψη της ολομέλειας έγκαιρα για την συνταγματικότητα των διαδικασιών για τις τηλεοπτικές άδεις και πριν διεξαχθεί ο διαγωνισμός, όπως με βάση την καλή λειτουργία της δικαιοσύνης όφειλε να επιδιώξει.
– Ως αποτέλεσμα ο διαγωνισμός που διεξήχθη αμφισβητείται στην πράξη και έχουν δημιουργηθεί τετελεσμένα που προκαλούν αμφιβολίες για την νομιμότητα και σημαντικές δυσλειτουργίες σε όλο το πεδίο των ΜΜΕ .
– Ο πρόεδρος του ΣτΕ με πρόσφατη απόφασή του (30/9/2016) προέβη και σε ματαίωση της σύσκεψης της Ολομέλειας του Συμβουλίου της Επικρατείας για τις τηλεοπτικές άδειες, επικαλούμενος ως αιτιολογία τις “δημόσιες τοποθετήσεις και εκδηλώσεις… που …επιχειρούν να διαμορφώσουν κλίμα”.

Η απόφαση αυτή στην ουσία υποβαθμίζει την επιστημονική και επαγγελματική ικανότητα των δικαστών του Ανωτάτου ακυρωτικού Δικαστηρίου να λαμβάνουν δίκαιες και ανεπηρέαστες αποφάσεις.
– Ακόμη χειρότερα θα είναι εάν αληθεύουν οι πληροφορίες που διέρρευσαν ότι οι λόγοι της ματαίωσης ήταν άλλοι και συγκεκριμένα η έντονη διαφωνία του προέδρου με άλλους ανώτατους δικαστές κατά την έναρξη της διαδικασίας.

Το Ανώτατο Δικαστήριο της χώρας δεν μπορεί να λειτουργεί προσχηματικά, αποφεύγοντας να δικάσει με δίκαιο και αμερόληπτο τρόπο ενώ μπορεί να το κάνει έγκαιρα, διότι τότε η ανεξαρτησία της δικαιοσύνης αρχίζει να αμφισβητείται και μαζί με αυτή και η λειτουργία της Δημοκρατίας μας.

© 2012 Ένωση Δημοκρατικού Κέντρου Suffusion theme by Sayontan Sinha