Οι πολίτες να μπορούν να προκαλούν Δημοψήφισμα ακόμα και πριν αναθεωρηθεί το Σύνταγμα
Πολιτική πρωτοβουλία της Ένωσης Δημοκρατικού Κέντρου

Αθήνα, 15.12.2013

Η Ένωση Δημοκρατικού Κέντρου προτείνει στα πολιτικά κόμματα της Βουλής να παραχωρήσουν στον Ελληνικό λαό τη δυνατότητα να προκαλεί Δημοψηφίσματα, χωρίς να υπάρξει αναθεώρηση του Συντάγματος.

Ο Πρόεδρος της Ε.ΔΗ.Κ. με επιστολή του στον Πρωθυπουργό, τον Αντιπρόεδρο της Κυβέρνησης, τον Αρχηγό της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης και τους Προέδρους των Ανεξάρτητων Ελλήνων, της Δημοκρατικής Αριστεράς και το Γενικό Γραμματέα του ΚΚΕ, ζητά την αυτοδέσμευσή τους να προκαλέσουν Δημοψήφισμα σε κάθε πρόταση των πολιτών που θα συγκεντρώσει τις υπογραφές του 15% των ψηφισάντων στην τελευταία εκλογική αναμέτρηση, πιστοποιημένες από Δημόσια Αρχή.

Σεβόμενοι τις δεσμεύσεις του ισχύοντος Συντάγματος δεν θα μπορούν να τεθούν σε Δημοψήφισμα οι μη αναθεωρητέες διατάξεις καθώς και δημοσιονομικής φύσεως ζητήματα.

Η πρόταση αυτή της Ένωσης Δημοκρατικού Κέντρου επιχειρεί ένα ποιοτικό άλμα για τη Δημοκρατία μας δίνοντας φωνή στους πολίτες, τους θεμέλιους λίθους και προασπιστές της.

Μέχρις ότου καταλήξουν οι συζητήσεις για την αναγκαία Αναθεώρηση του Συντάγματος, η Ε.ΔΗ.Κ. ζητά από τα πολιτικά κόμματα της Βουλής να πράξουν το αυτονόητο και να ακολουθήσουν το δρόμο πρωτοπόρων χωρών όπως η Ελβετία, η Ιταλία, οι ΗΠΑ και τόσων άλλων που εμπιστεύονται την απόλυτη εξουσία απευθείας στους πολίτες τους!

Ε.ΔΗ.Κ. – Γραφείο Τύπου

 

…ή αλλιώς πως οι πολίτες απαξιώνουν μια επέτειο.

Μια χώρα έχει ζωή όταν κατοικείται από ανθρώπους, ακόμα πιο δύσκολα μια Δημοκρατία έχει ζωή όταν στηρίζεται σε πολίτες.

Θέλεις από “πρέπει”, θέλεις από τύψεις όσων επτά χρόνια δούλευαν, γιατί “δουλειές είχε επί χούντας”, όσων διάβαζαν γιατί δύσκολο να μην κυνηγήσεις το μισθό και τη θέση, καθιερώθηκε ο “εορτασμός της επετείου του Πολυτεχνείου”…

Και μετά; Μετά τίποτε μια φθίνουσα πορεία με ευαισθητοποιημένους δασκάλους και γονείς που μοιάζουν βελόνα ανάμεσα στ” άχυρα…

Τα άχυρα όμως είναι αγαπημένο προϊόν γιατί φωλιάζουν σε τεράστιες ποσότητες στα μυαλά των απογόνων ενός ένδοξου Έθνους, αυτού των Ελλήνων…

40 χρόνια μετά το Πολυτεχνείο τα διδάγματά του στέκουν εκεί ψηλά, αμόλυντα και διδακτικά για όποιον έχει καρδιά και μυαλό. Βρίσκονται εκεί και απευθύνονται σε πολίτες και όχι ιδιώτες…

Καληνύχτα σας…

 

Συνάντηση με τον Πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ Αλέξη Τσίπρα είχε σήμερα ο Πρόεδρος της Ένωσης Δημοκρατικού Κέντρου Σταύρος Καράμπελας, συνοδευόμενος από τον Γ.Γ. του κόμματος, Δημήτρη Σταθακόπουλο.

Η συζήτηση ξεκίνησε με την έκφραση συγχαρητηρίων για την υποψηφιότητα του αρχηγού του ΣΥΡΙΖΑ για τη θέση του Προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Η κυρίως ατζέντα είχε ως βασικό άξονα την αποτίμηση της συνεργασίας της ΕΔΗΚ με τον ΣΥΡΙΖΑ στο πλαίσιο του ΕΚΜ, μέχρι το ιδρυτικό συνέδριο του Ιουλίου. Επισημάνθηκαν εποικοδομητικά τόσο τα πεδία προβληματισμού, όσο και οι δυνατότητες συνέχισης του διαλόγου, ενόψει της κλιμάκωσης των δραστηριοτήτων της ΕΔΗΚ εντός του 2014. Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε και στην ενεργοποίηση των διεθνών σχέσεων της ΕΔΗΚ με αδελφά κόμματα του εξωτερικού, η οποία θα γίνει αισθητή και στην Ελλάδα μέσω εκδηλώσεων στις οποίες προσκλήθηκε ως ομιλητής ο κ. Τσίπρας.

 

Η ΕΔΗΚ συμμετείχε χθες με αντιπροσωπεία της στο αντιφασιστικό συλλαλητήριο του Συντάγματος, το οποίο δυστυχώς δεν απέδωσε τα αναμενόμενα ως προς τη μαζικότητα που θα ήταν απαραίτητη για να σταλεί μήνυμα πανδημοκρατικής εγρήγορσης.

Ο αγώνας του Κέντρου θα συνεχιστεί εκεί όπου αναφύονται τα φασιστικά φαινόμενα, με εργαλείο το δημοκρατικό διάλογο και σημαία την αλληλεγγύη, αρχής γενομένης από την Α’ εκλογική περιφέρεια Αθηνών.

Όλοι μαζί θα νικήσουμε τα άκρα και τη δημαγωγία τους.

Η Ε.ΔΗ.Κ. στο αντιφασιστικό συλλαλητήριο

 

Μία κάποια εκδοχή Ελλάδας και ελληνικού λαού, ανακάλυψε σήμερα το πρωί ότι ο φασισμός σκοτώνει. Είναι ακριβώς η εκδοχή Ελλάδας και λαού που έκανε την Ελλάδα σαν τα μούτρα της. Η Ελλάδα που πουλάει την ψήφο της άλλοτε σε λαμόγια κι άλλοτε σε τσαρλατάνους που άδουν πολιτικό λόγο εφάμιλλο σκυλάδικων ασμάτων. Η Ελλάδα που συκοφαντεί ως «μαλάκες» και περιθωριοποιεί αυτούς που παλεύουν για το δίκιο και την αξιοσύνη.

Είναι η αιώνια εκδοχή της Ελλάδας που ξυπνάει μόνο όταν βγαίνει από εφιάλτη. Είναι τότε που θυμάται την Ιστορία και παίρνει θέση υπέρ της ελευθερίας και της δημοκρατίας. Έτσι – όμως –  αναιρεί τη δική της ιστορία και χτίζει γιαλαντζί δημοκρατία και ελευθερία. Έτσι οι Τετάρτες – και όχι μόνο αυτές – ξημερώνουν ματωμένες.

Φταις εσύ ελληνικέ λαέ. Στην πλειοψηφία σου (αφού αυτή κυβερνάει και εμάς τους υπόλοιπους) φταις και εν πολλοίς δεν αξίζεις να λέγεσαι ούτε «ελληνικός», ούτε «λαός».  Μια ζωή βολευόσουν με τους κλέφτες και τους ψεύτες ή έσπευδες να κλέψεις φως από άξιους προγόνους ή συγχρόνους: Ο Κολοκοτρώνης φυλακή και ο Παναγούλης να ματώνει μόνος. Και οι δύο – και λίγοι (δυστυχώς) ακόμα – να θυσιάζονται για ένα αδειανό πουκάμισο. Για σένανε, πολυμήχανο απόβρασμα της Ιστορίας, που κατόρθωσες να τους ξεγελάσεις. Για σένανε που πούλησες κοψοχρονιά το κλειδί της Κερκόπορτας και αναίσχυντα εμπορεύεσαι ακόμη την υπόληψη των λίγων Παλαιολόγων που σου έφτιαξαν όνομα για να πουλάς μούρη στην οικουμένη, μιλώντας τη γλώσσα τους. Για σένανε που στην πρώτη στραβή γίνεσαι κολλητάρι του αγά, του γκεσταπίτη ή του χουνταίου.

Ε, λοιπόν βρισκόμαστε σε έναν ιδιότυπο «εμφύλιο» μαζί σου. Είσαι αριθμητικά υπέρτερος, αλλά και τι μ’αυτό; Πάντα λιγότεροι ήμασταν, μα ακόμη εδώ. Όμως προτιμάμε να εξαλειφθούμε μαζί με το όνομά μας, παρά να σε αφήσουμε να το εμπορεύεσαι.

Ένα «καριοφίλι» μας έμεινε από το 1843. Η οδηγία χρήσης του με αριθμό 120 γράφει ότι «επαφίεται στον πατριωτισμό των Eλλήνων, που δικαιούνται και υποχρεούνται να αντιστέκονται με κάθε μέσο εναντίον οποιουδήποτε επιχειρεί να το καταλύσει με τη βία». 

 

Σαν σήμερα τον Αύγουστο του 1949 έληξε ουσιαστικά ο εμφύλιος σπαραγμός.

Ο Εμφύλιος Πόλεμος που ξεκίνησε από το 1943 στα ελληνικά βουνά, κόστισε στην Ελλάδα ποταμούς αίματος και στις δύο πλευρές και ρίζωσε άσβεστο μίσος για δεκαετίες.

Δεν θα πρέπει να ξεχνάμε ότι τα γεγονότα εκείνα στέρησαν από την Ελλάδα τη Νέμεση έναντι των Δωσιλόγων και κυρίως την Εθνική ολοκλήρωση (εδαφικές διεκδικήσεις) έναντι των συνεργατών των Γερμανών (Αλβανία-Βουλγαρία), αλλά και έναντι της συμμάχου Αγγλίας (Κύπρος)…

Εκείνο όμως που είναι πραγματικά τραγικό, είναι ότι επανέρχεται και στοιχειώνει την πολιτική συζήτηση στις μέρες μας. Η γενιά που καλείται να ορίσει το σήμερα και το αύριο του τόπου, η μόνη ανάμνηση που έχει από τότε, είναι οι διηγήσεις των παππούδων.

Αγαπάμε τους παππούδες, αλλά διάολε, οι έριδες τους πρέπει να τους ακολουθήσουν…

 

Ήταν εκείνες οι πρωινές ώρες της 13ης Αυγούστου 1968, που ο Αλέκος Παναγούλης με τους συντρόφους του, υπέγραφαν με την ιστορία το ιερό συμβόλαιο του αγώνα και της αντίστασης κατά της τυραννίας. Η βόμβα εξερράγη, ο χώρος με το χρόνο δε συμφώνησαν και ο τύραννος σώθηκε μαζί με το καθεστώς του για να επιτελέσουν την «εθνοσωτήριο». Και η επτάχρονη δικτατορία έκανε ανέμελη το ταξίδι της, αφήνοντας στους ενδιάμεσους σταθμούς, πόνο, αίμα, εξορίες και στο τερματισμό της, τη προδοσία της Κύπρου. Στη συνέχεια η παράδοση της σκυτάλης στη μεταπολίτευση ή αλλιώς τη μετεξέλιξη της δικτατορίας σε δημοκρατία. Κείνο το Αυγουστιάτικο πρωινό ο Αλέκος έμπαινε σε μια θυελλώδη διαλεκτική με την ιστορία. Αυτή του ανιδιοτελούς αγώνα για το ύψιστο και ίσως το πιο ευγενές ιδανικό: την ελευθερία. Τη διαλεκτική αυτή που τον ανέδειξε σε σύμβολο αντίστασης αλλά και ποιητή που κάνει τον πόνο, προσκλητήριο για αγώνα.
Επωμίστηκε το «σταυρό» της βούλησης της πλειοψηφίας του ελληνικού λαού για προσωπική-συλλογική ελευθερία και δημοκρατία και συνάμα την αδυναμία του να τη διεκδικήσει σθεναρά.
Ο Αλέκος όντας βουλευτής της Ε.Δ.Η.Κ δεν σταμάτησε να αγωνίζεται και στην προσπάθειά του να αποκαλύψει σκοτεινές πτυχές της «επταετίας» δολοφονείται, αφήνοντας μας βιωματικά διδάγματα όπως η αυτογνωσία για το τι σημαίνει Άνθρωπος και ενεργός πολίτης. Διδάσκοντας πνεύμα ανυποταξίας και αντίστασης στο σαθρό, το κίβδηλο και το κατευθυνόμενο. Η ελευθερία έλεγε «περισσότερο από δικαίωμα είναι καθήκον».
Με τη πορεία του πέρασε στην αθανασία, καθώς μόνο το σώμα του χάθηκε. Το πνεύμα και η ψυχή του μετοίκησαν και κατοικούν σε κάθε γωνιά του κόσμου, σε κάθε καρδιά που διψά για ελευθερία, για απαλλαγή από κάθε δυνάστη και εξουσιαστή.
Για «πάλης ξεκίνημα».

 

Ενιαίος φορέας με αυτοδύναμες πολιτικές δυνάμεις

Αθήνα, 7.7.2013

 

Με ιδιαίτερη ανησυχία το Εθνικό Συμβούλιο της Ε.ΔΗ.Κ. διαπιστώνει την πίεση που ασκείται από την προεδρική πλειοψηφία του Συνασπισμού της Αριστεράς των Κινημάτων και της Οικολογίας, για την αλλοίωση της μορφής του σχήματος του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ. Είναι προφανές ότι δεν τίθεται ούτε καν σαν ερώτημα η διάλυση της Ε.ΔΗ.Κ., του ιστορικού κόμματος του Κέντρου, που φέρει την σφραγίδα της αποστολικής διαδοχής της Ένωσης Κέντρου.

 

Είναι απορίας άξιο γιατί να επιθυμεί κανείς την καταστροφή ενός σχήματος που από μικρά ποσοστά εκτινάχθηκε στη θέση της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης και μάλιστα να επιδιώκει την αντικατάστασή του από ένα προεδροκεντρικό ενιαίο κόμμα, τα θλιβερά αποτελέσματα των οποίων ζήσαμε τις περασμένες δεκαετίες.

 

Η Ε.ΔΗ.Κ. συμμετέχει εδώ και ένα χρόνο στο πρωτοποριακό για τα παγκόσμια δεδομένα, εγχείρημα ενότητας και κοινής δράσης της Αριστερής και Δημοκρατικής παράταξης και επιθυμεί να συνεχίσει αυτήν την προσπάθεια μέχρι την ανάληψη της εξουσίας και την εφαρμογή των όσων από κοινού μας δεσμεύουν έναντι του λαού.

 

Είμαστε σαφέστατα υπέρ της λογικής τής επικράτησης της Άμεσης Δημοκρατίας στον ενιαίο φορέα, που επιθυμούμε να προκύψει από το προσεχές Συνέδριο, και γι” αυτό προτείναμε σειρά μέτρων που θα την διασφαλίσουν (κληρωτοί, ορισμένη θητεία Βουλευτών και κομματικών οργάνων, ορισμένη θητεία επαγγελματικών στελεχών, ασυμβίβαστο Βουλευτών – Υπουργών, κομματικών οργάνων – επαγγελματικών στελεχών κ.ά).

 

Ζήσαμε όλο αυτό το χρονικό διάστημα διαδικασίες ξένες προς την νοοτροπία μας και δεν δεχθήκαμε να προσχωρήσουμε σε μηχανισμούς που θα διασφάλιζαν καλλίτερη παρουσία των εκπροσώπων μας. Θεωρούμε ότι ακριβώς η λογική “ένα μέλος μία ψήφος” διασφαλίζεται με την παρουσία των διακριτών πολιτικών δυνάμεων που με σύστημα Απλής Αναλογικής σε πανελλαδικό επίπεδο, θα εκφράζουν την ακριβή καταγραφή και εκπροσώπηση των δυνάμεων της Συμμαχίας. Αντιτιθέμεθα όμως σε συνθήκες πλειοψηφικών διαδικασιών σε κατακερματισμένες οργανώσεις, που η σχετική πλειοψηφία εξαφανίζει τις μικρότερες ομάδες, κάτι που αποδείχθηκε περίτρανα με την πρόσφατη εκλογή ΚΑΙ των 65 γραμματέων των περιφερειακών οργανώσεων από μέλη του Συνασπισμού.

 

Η Ε.ΔΗ.Κ θεωρεί ότι σε ένα συμμαχικό σχήμα όπως είναι ο ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ, κανείς δεν δικαιούται να αποφασίζει για τον άλλο και να παραγνωρίζει τις αποφάσεις που ήταν κοινές από την αρχή, κάτι τέτοιο αν επιχειρηθεί έχει τα χαρακτηριστικά της πολιτικής ανεντιμότητας.

 

Δεν έχει καμία λογική να θέσουμε σε μια διαδικασία ενοποίησης το ιστορικό ρεύμα του Κέντρου με αυτό της Αριστεράς και μάλιστα να κρίνουμε το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον με όρους πλειοψηφίας και σιωπής της μειοψηφίας. Έχει νόημα να μιλούμε μόνο για τη συνεργασία αυτών των ρευμάτων εντός ορισμένων πλαισίων και στη βάση των ειδικών αναγκών που η χώρα μας αντιμετωπίζει.

 

Τέλος, η Ε.ΔΗ.Κ. αισθάνεται αυξημένη την αίσθηση της ευθύνης απέναντι στους ψηφοφόρους του συμμαχικού σχήματος και θα λειτουργήσει ως δύναμη ελέγχου και για όσο καιρό θα έχει τα μέσα και την ελευθερία να το πράττει.

 

Ευχόμαστε και θα αγωνιστούμε τα όσα κοινά μας οδήγησαν στις επιτυχίες του 2012, να μας οδηγήσουν στην τελική Νίκη για το συμφέρον του Ελληνικού λαού και της Δημοκρατίας.

 

» Η Διχόνοια που βαστάει ένα σκήπτρο η δολερή
καθενός χαμογελάει, πάρ” το, λέγοντας, και συ..»                                                                                                                                                      Ο Από τον Εθνικό Ύμνο.

Αθήνα, 14.6.2013

Με αφορμή τις τελευταίες εξελίξεις αναφορικά με το θέμα της ΕΡΤ και το τι αυτό προοιωνίζει για το κοινωνικοπολιτικό μέλλον όλων μας, ως νομική κρατική υπόσταση, η Ένωση Δημοκρατικού Κέντρου (Ε.ΔΗ.Κ.), το μόνο αληθινό , υπαρκτό και ενεργό Κεντρώο πολιτικό κόμμα της Ελλάδας, –σε αντιδιαστολή με άλλα κόμματα που χρησιμοποιούν  καταχρηστικά όρους Κεντροδεξιά, Κεντροαριστερά, χωρίς να είναι, ή έστω να έχουν ιδέα περί των αξιακών κωδίκων του Κέντρου-, δηλώνει τα εξής:

Ο Δημόσιος χαρακτήρας ενός τουλάχιστον ραδιοτηλεοπτικού μέσου, είναι υποχρεωτικός για τις χώρες της Ε.Ε.

Το δημόσιο αυτό μέσον πρέπει να λειτουργεί σύγχρονα, αντικειμενικά, με προσφορά και στα πλαίσια της ορθής οικονομικής διαχείρισης, αφού συντηρείται από τους πολίτες, με καταβολή ανταποδοτικού τέλους.

Δυστυχώς στην Ελλάδα, το μέσον αυτό χρησιμοποιήθηκε καθ’ υπερβολήν ως δίαυλος εκμαυλισμού και προπαγάνδας επί Χούντας και ως άντρο πελατειακής κομματικής εκμετάλλευσης ΠΑΣΟΚ–ΝΔ, με παχυλές αποζημιώσεις και ακριβές παραγωγές, από το 1974 μέχρι σήμερα.

Εν τούτοις πρέπει να αναγνωριστεί  η τεράστια προσφορά των διαχρονικά αληθινά εργαζομένων υπαλλήλων της ΕΡΤ που άοκνα κατέγραψαν και διαφύλαξαν όλο το οπτικοακουστικό υλικό της σύγχρονης ιστορίας της Ελλάδας, γεγονός που καθιστά την εργασία τους ανεκτίμητη και το αρχειακό υλικό της ΕΡΤ, κιβωτό γνώσης και μελλοντικής έρευνας και συλλογικής εθνικής μνήμης.

Η εξυγίανση του μέσου αυτού, όπως και άλλων φορέων που το πολιτικό σύστημα φρόντισε να μεταβάλει σε «πόρνη Βαβυλώνα» (Αποκάλυψη Ιωάννη), δεν μπορεί να γίνει εν μία νυκτί, με ασαφείς νομικές διαδικασίες που υπερβαίνουν τους συνταγματικούς θεσμούς και καταφανώς προοιωνίζουν κυβερνητικές αποφάσεις που θυμίζουν τις εποχές «αποφασίζομεν και διατάσσομεν», ενώ η εξυγίανση από τους «Τιμητές κυβερνητικούς», επ’ ουδενί γίνεται με τη δημιουργία ενός νέου τάχα δημόσιου φορέα, που ουσιαστικά ως ΝΕΡΙΤ (το Ι σημαίνει ιντερνέτ) θα είναι Νομικό Πρόσωπο Ιδιωτικού Δικαίου (ΝΠΙΔ) συντηρούμενο πάλι από τα ανταποδοτικά τέλη των πολιτών μέσω ΔΕΗ, αλλά με έλεγχο και διαχείριση ιδιωτικών ή μικρών συμφερόντων. Είναι οξύμωρο και σε κάθε περίπτωση, μη διαυγές που  πιθανολογεί χειρότερο και απονευρωμένο από δημόσιο και εθνικό χαρακτήρα ραδιοτηλεοπτικό μέσο αφού το ίδιο το νομοσχέδιο για την ίδρυση της ΝΕΡΙΤ αφήνει τέτοια περιθώρια.

Η αθρόα απόλυση του συνόλου του προσωπικού αντίκειται στην ευρωπαϊκή νομοθεσία που επιβάλλει την τήρηση διαδικασιών ενημέρωσης και διαβούλευσης ακόμη και επί διακοπής λειτουργίας μιας επιχείρησης.

Επί του θέματος θα συνεδριάσει η Ολομέλεια του ΣτΕ στις 27.09.2013, κυρίως για τις παραβιάσεις του άρθρου 15 του Συντάγματος, που αφορά τους κανόνες λειτουργίας της δημόσιας ραδιοτηλεόρασης, καθώς και του άρθρου 25 που καθιερώνει τον κανόνα της αρχής της αναλογικότητας.

Θεωρούμε ότι η απόφαση καταφανώς είναι παράνομη αφού δεν υπογράφεται, όπως επιβάλλει η νομοθεσία, από τον υπουργό Διοικητικής Μεταρρύθμισης κ. Αντώνη Μανιτάκη, ενώ δεν έχει εμπεριστατωμένη αιτιολογία ως προς το κλείσιμο της ΕΡΤ, άρα είναι και αόριστη.

Η λογική δεν πληρώνω φόρο, δεν πληρώνω ΕΡΤ, δεν πληρώνω δημόσιες κοινωνικές υπηρεσίας υγείας, ασφαλείας κ.λ.π  διότι τάχα δεν τις χρησιμοποιούμε όλοι, ή με συχνότητα, δεν μας βρίσκει σύμφωνους, έστω και εάν οι δημόσιοι αυτοί κοινωνικοί φορείς, κατάντησαν καταχρηστικά άνδρα ρουσφετολογίας και εκμαυλισμού των ψηφοφόρων ΠΑΣΟΚ-ΝΔ επί σειρά δεκαετιών. Το ζητούμενο είναι να υπάρχει ο υγιής δημόσιος χαρακτήρας τους και όχι το κλείσιμό τους για να δημιουργηθούν άλλοι καταχρηστικότεροι φορείς και μάλιστα με ιδιοτελή ιδιωτικά συμφέροντα νομοθετικά πλέον κατοχυρωμένα.

Ως Ε.ΔΗ.Κ, αισθανόμαστε την ανάγκη να εκφράσουμε την πλήρη αντίθεση και την έντονη ανησυχία μας για το περιεχόμενο αλλά και για τον τρόπο θεσμοθέτησης μέτρων όπως η χθεσινή αιφνιδιαστική παύση λειτουργίας της δημόσιας ραδιοτηλεόρασης και το τι αυτή προοιωνίζει για το μέλλον φορέων και πολιτών. Κρούομε τον κώδωνα για τουλάχιστον 20 φορείς που θα έχουν την τύχη της ΕΡΤ και κυρίως για τον τρόπο ιδιωτικοποίησης της χρήσης του Νερού στην ΕΕ και την Ελλάδα.

Η βάσιμη, ή μη επίκληση στόχων δημοσιονομικής εξυγίανσης δεν μπορεί να νομιμοποιεί και να καθαγιάζει το ο,τιδήποτε.

(Γραφείο Τύπου Ε.ΔΗ.Κ.)

 

Την συνένωση της Ε.ΔΗ.Κ. με το ΠΑ.ΣΟ.Κ. ανακοίνωσαν σήμερα οι Πρόεδροι των δύο Κομμάτων Σταύρος Καράμπελας και Βαγγέλης Βενιζέλος. Η διαδικασία της ενοποίησης θα ολοκληρωθεί με συνεδριακή διαδικασία τον Οκτώβριο, οπότε και θα εκλεγεί η νέα ηγεσία.

Η σημερινή συνάντηση αποτέλεσε την κορύφωση συζητήσεων τους τελευταίους μήνες και στο πλαίσιο της ενότητας της Κεντροαριστεράς.

Ο Πρόεδρος της ΕΔΗΚ δήλωσε ευτυχής για την ιστορική αυτή επανένωση, 38 χρόνια μετά το σχίσμα του ’74, και τόνισε ότι έτσι ανοίγει ο δρόμος για την συνεργασία και του Πασοκ με τον ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ και τη βέβαιη κυβέρνηση της Κεντροαριστεράς μετά τις επόμενες εκλογές.

© 2012 Ένωση Δημοκρατικού Κέντρου Suffusion theme by Sayontan Sinha