Ονειρεύομαι μια πατρίδα που θα έχει ως πρωτεύον μάθημα την πολιτική αγωγή. Ονειρεύομαι σχολικές αίθουσες που – εκτός από αγωνιστές του 21′ – θα έχουν στους τοίχους και τα «εικονίσματα» του Αλέκου Παναγούλη και του Κώστα Γεωργάκη. Ηρώων που δεν χάρισαν το «είναι» τους σε μία επιμέρους πολιτική ιδεολογία, αλλά στο πακέτο «Ελευθερία – Δημοκρατία – Ελλάδα». Η αγαθή μου μοίρα θέλησε να μεγαλώσω σε μία αίθουσα που είχε τα συγκεκριμένα πορτραίτα στους τοίχους. Η αίθουσα δεν ήταν σχολική, αλλά ο χώρος ήταν και είναι σχολείο πολιτικής (αγωγής) με βάση τη μέθοδο του ανενδοτισμού ως προς το ήθος και την εντιμότητα με όποιο κόστος. Χαριλάου Τρικούπη 18, 6ος όροφος.
Σεπ 202013
ΑΣ ΚΑΤΑΡΓΗΣΟΥΜΕ ΤΑ ΑΡΧΑΙΑ και μετά το ελληνικό αλφάβητο και μετά την παραδοσιακή μουσική και γιατί όχι και τα νέα ελληνικά. Ετσι και αλλιώς όλοι οι έλληνες είμαστε γλωσσομαθείς, μιλάμε αγγλικά ( τουλάχιστον ) . Τι τα θέλουμε όλα αυτά ; Ας ακολουθήσουμε το Κεμαλικό πρότυπο!
Ο Κεμάλ Ατατούρκ, με ατομική απόφασή του ( υποτίθεται της βουλής ), το 1928 αντικατέστησε την αραβική (οθωμανική ) γραφή με το λατινικό αλφάβητο και φρόντισε να διαδοθεί στον Τουρκικό λαό με το ζόρι η δυτική κλασική μουσική και το θέατρο. Αποτέλεσμα αυτού ήταν ο λαϊκός κόσμος να περάσει περίοδο βίαιας αστυνομικής προσαρμογής και μάλιστα να δείχνει «ευτυχισμένος» γι” αυτή την αλλαγή.
Συνέπεια όλου αυτού ήταν οι μαθητές να μην διδαχθούν από το 1928 και εντεύθεν την οθωμανική ( αραβική ) γραφή και έτσι να αποκοπούν απ” όλα τα λογοτεχνικά έργα ( ακόμα και τις επιστολές των παππούδων τους ) που ήταν γραμμένα στην γραφή αυτή, στερούμενοι πλέον την αμεσότητα των κειμένων. Οτι διδάχθηκαν από τότε και στο εξής ήταν σε νεοτουρκική γλώσσα και γραφή ( λατινικά γράμματα ), αλλά όπως προανέφερα έχασαν την άμεση πρόσβαση στα οθωμανικά κείμενα τα οποία δεν μπορούν πλέον να διαβάσουν οι νεότουρκοι πολίτες, μαθητές και φοιτητές, με ότι σημαίνει αυτό. Την οθωμανική γραφή την διαβάζουν πλέον λίγοι εξειδικευμένοι φιλόλογοι/ γλωσσολόγοι.
Μπορούμε και εμείς να ακολουθήσουμε το παράδειγμά τους και να γράφουμε με λατινικά γράμματα την ελληνική γλώσσα και φυσικά να καταργήσουμε τα αρχαία ελληνικά, έτσι με μεγάλη σιγουριά θα αποστερηθούμε την αμεσότητα της γλώσσας και των κειμένων, το έτυμον των λέξεων και όλο τον πνευματικό πλούτο μιάς μακράς επί χιλιετίες παράδοσης. Εξάλλου τι τα χρειαζόμαστε ; Ούτως ή άλλως είμαστε μαζάνθρωποι χωρίς κρίση και πρωτότυπη προσέγγιση των κειμένων. Αναμασάμε εξυπνακίστικα ότι μας πλασάρουν …. Και το FB προσφέρεται γι” αυτό .
Παρακάτω ένα παλιό μεν , αλλά πάντα επίκαιρο Τουρκικό βίντεο ( με υπότιτλους ), που δείχνει ( κωμικοτραγικά ) τα προλεχθέντα , αλλά δείχνει και την έξυπνη προσαρμογή του λαού στα αστυνομικά μέτρα εκπολιτισμού :
http://www.youtube.com/watch?v=AVV2e5OO2yY&feature=player_detailpage
ΧΑΡΕΙΤΕ! ΕΙΝΑΙ ΔΙΑΤΑΓΗ. (Ελληνικοί Υπότιτλοι) Σενάριο και Σκηνοθεσία Sinan Çetin
Θα πρέπει τα πράγματα τις ώρες της κρίσης, να είναι ξεκάθαρα και στο μυαλό και στις πράξεις μας…
Η οικτρή οικονομική κατάσταση της χώρας μας δεν επιτρέπει εκπτώσεις στον Πολιτισμό και τις Αξίες μας. Οι άνθρωποι που βρέθηκαν στον τόπο μας, έστω και παρά την θέλησή μας, θα πρέπει να τύχουν του σεβασμού και της φιλοξενίας μας καθώς και των παροχών που προκύπτουν από τις διεθνείς δεσμεύσεις μας, για όσο διάστημα χρειαστεί να παραμείνουν.
Είναι ευθύνη της Κυβέρνησης τόσο το γεγονός ότι ταλαιπωρούνται άνθρωποι που χρήζουν Πολιτικού Ασύλου, όσο και ότι δεν υπάρχει επαρκής συνεργασία με την Τουρκία και τις χώρες αφετηρίας των παράνομων μεταναστών, για να είναι ταχύτερη και μαζικότερη η επαναπροώθηση στις πατρίδες τους.
Προφανώς, για όσο διάστημα απαιτηθεί η παραμονή τους στην Ελλάδα, αυτή θα πρέπει να είναι σε Κέντρα Φιλοξενίας κοντά στα σύνορα, στα οποία θα έχουν πρόσβαση οι διεθνώς αναγνωρισμένες ΜΚΟ για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα και θα τους παρέχονται οι στοιχειώδεις παροχές ενός πολιτισμένου και δημοκρατικού κράτους.
Κάθε άλλη συζήτηση είναι περιττή…
Ιουλ 242013
Δήλωση του Προέδρου της Ε.ΔΗ.Κ. Σταύρου Καράμπελα για την σημερινή επέτειο:
To μόνον που είναι βέβαιο, είναι ότι την 24 Ιουλίου 1974 έπαυσε ο αυταρχικός χαρακτήρας του καθεστώτος, δηλαδή σταμάτησαν οι διώξεις για τα πολιτικά φρονήματα.
Εκείνο που είναι ακόμα ζητούμενο είναι η κατάκτηση των Ιδανικών της Γαλλικής Επανάστασης και της Δημοκρατίας…
Σχόλιο του Προέδρου της Ε.ΔΗ.Κ. Σταύρου Καράμπελα για τις εμφυλιοπολεμικές αναφορές:
«Στην Νότια Αφρική, μετά την κατάρρευση του Απαρτχάιντ και με το ειδικό βάρος του Προέδρου Νέλσον Μαντέλα, έγιναν οι Επιτροπές Αλήθειας και Συμφιλίωσης που βοήθησαν την ενοποίηση και την επούλωση των πληγών.
Όχι μόνο εξαιτίας των ηλιθιοτήτων που ακούγονται τον τελευταίο καιρό, ένθεν κακείθεν, αλλά και απ” όσες ιστορίες ακούω ακόμα από τους πρωταγωνιστές εκείνης της περιόδου και τους απογόνους τους, υποστηρίζω ΕΝΤΟΝΑ ότι θα έπρεπε να υιοθετήσουμε και εμείς αυτήν την ιδέα.
Μόνον έτσι θα αναζητήσουμε την αλήθεια, θα επουλώσουμε τις πληγές και θα πάμε όλοι μαζί μπροστά.
Όσοι ξυπνούν τις άσχημες μνήμες των γεγονότων της περιόδου 1940-1949, για πολιτικό όφελος, είναι είτε ηλίθιοι είτε επικίνδυνοι για την Δημοκρατία…»
Ιουλ 142013
Ιουλ 092013
Του Σταύρου Καράμπελα*
Μια φορά και έναν καιρό σε μια χώρα υπήρχαν δύο μεγάλες στάνες, που συγκέντρωναν το σύνολο σχεδόν των προβάτων της χώρας. Υπήρχαν βέβαια και αρκετά ελεύθερα κατσίκια, σε μικρές ομάδες. Οι στάνες ήταν έντονα ανταγωνιστικές μεταξύ τους, αλλά αυτό ήταν εικονικό, στην ουσία οι διαφορές ήταν ελάχιστες και ο ανταγωνισμός τιμών αποτέλεσμα του μεταξύ τους κρυφού καρτέλ.
Περίπου 2.000 οικογένειες ελέγχαν όλες τις απαραίτητες υπηρεσίες και οι επίζηλες θέσεις των επιστατών πήγαιναν από πατέρα σε γιο και θυγατέρα. Τεράστια ποσά επιδοτήσεων αντί να πάνε σε βελτίωση των συνθηκών των προβάτων, κτηνιατρικής περίθαλψης, τροφής και στέγης, γινόντουσαν κλιματιστικά για τα σπίτια των τσοπάνηδων, αγροτικά και νέες γκλίτσες για τον σωφρονισμό των προβάτων. Υπήρχαν βέβαια και τα “Νέα της Στάνης” για την ενημέρωση των προβάτων, ο ιδιοκτήτης των οποίων αναλάμβανε αξιοκρατικά και όλα τα σημαντικά έργα της στάνης.
Επειδή όμως οι 2.000 οικογένειες δεν ήταν και τα πρώτα μυαλά και αν ήταν κοιτούσαν την τσέπη τους και όχι το καλό της στάνης, είχε σαν αποτέλεσμα αντί για καλό γάλα και τυριά να μπαίνει μέσα η στάνη και τα έργα να μην αποδίδουν.
Έφτασε τότε κάποια στιγμή που κόπηκε η χρηματοδότηση και οι δανειστές απαίτησαν να γίνουν τα πράγματα κατά πως νόμιζαν εκείνοι καλλίτερα. Τότε ω του θαύματος στις εκλογές των προβάτων η συντριπτική πλειοψηφία επαναστάτησε και ψήφισε μια συμμαχία από αγριοκάτσικα καθώς και μερικά μαύρα πρόβατα, από μια ράτσα που όλοι νόμιζαν ότι είχε εκλείψει.
Τα μαύρα πρόβατα ήταν και αυτά πρόβατα σαν τα άλλα και μάλιστα έπασχαν από τη νόσο των τρελών αγελάδων, οπότε ήταν ακατάλληλα για οτιδήποτε. Αλλά η Φωνή της Στάνης τα κρατούσε στην επικαιρότητα ως μπαμπούλα για τα υπόλοιπα πρόβατα, με τους τίτλους “Αν φύγουν οι τσοπάνηδες θα γεμίσουμε μαύρα πρόβατα”.
Η Συμμαχία των Κατσικιών, έτσι όπως ήταν και ελευθέρας βοσκής και σε απάτητες κορυφές, έλεγε τρελά πράγματα. Σανό σε ίσες μερίδες, ζεστά παχνιά το χειμώνα, κτηνίατρο σε κάθε παχνί, φροντίδα για νεαρά πρόβατα και κατσίκια να αναπτύξουν ελεύθερα την προσωπικότητα τους, τιμωρία των τσοπάνων που οδήγησαν την κατάσταση σε αυτό το χάλι και άλλα επαναστατικά.
Οι τσοπαναραίοι συνασπίστηκαν τότε, βάραγαν και πρωτοσέλιδα στη Φωνή της Στάνης ότι θα χαθεί το χορτάρι χωρίς αυτούς, βρήκαν και κάτι ζαβά κατσίκια να τους στηρίξουν, ήταν και ένας περίεργος νόμος που έλεγε ότι το πιο ψηλό πρόβατο κερδίζει 50 τόνους σανό και κατάφεραν προσωρινά να κρατήσουν τον έλεγχο.
Η Συμμαχία από τα Κατσίκια ήταν βέβαιη πια ότι σύντομα τα πρόβατα θα καταλάβαιναν που είναι η Ελπίδα και η Ελευθερία, θα ανέτρεπαν την ένωση των τσοπάνηδων και των ζαβών κατσικιών και θα έδιναν την εξουσία σε αυτά που έφερναν το καινούργιο, το διαφορετικό.
Ξαφνικά όμως η μεγαλύτερη ομάδα από τα κατσίκια της Συμμαχίας λέει, μήπως να κάνουμε και εμείς μια στάνη και να βάλουμε έναν τσοπάνη διαφορετικό από τους άλλους που θα μας σώσει όλους; Η ομάδα αυτή ήθελε φυσικά να παίξει το ρόλο του μεγάλου βεζίρη δίπλα στον τσοπάνη.
Κάποια από τα επαναστατημένα πρόβατα που είχαν συνηθίσει τόσα χρόνια να έχουν τσοπάνη πάνω από το κεφάλι τους, τη βρήκαν καλή ιδέα, άλλωστε αυτός ο τσοπάνης θα ήταν καλός, θα ήταν ο πατερούλης όλων, προβάτων και κατσικιών, ακόμα και σκύλων. Κάποια κατσίκια σκέφτηκαν ας κάνουμε μια στάνη και οι δικές μας απόψεις θα αποσπάσουν την πλειοψηφία των κατσικιών, μπορεί να έχουμε έναν τσοπάνη, αλλά αν κάνει ό,τι του λέμε δεν υπάρχει πρόβλημα.
Υπήρχαν όμως και κάποια κατσίκια που δεν έχουν μάθει να τρώνε σανό από το χέρι κανενός, και ο αέρας Ελευθερίας και τα βότανα ψηλά σε απάτητες κορφές, δεν συμβιβάζονται με μαντριά και τσοπάνηδες.
Και το ερώτημα είναι, θα καταλάβει η πλειοψηφία των κατσικιών και των επαναστατημένων προβάτων, το μεγαλείο της προσπάθειας που κατάφερε να σπάσει το απόστημα της στάνης ή θα πιστέψει ότι αυτό που χρειάζεται είναι ένα νέο μαντρί;…
Έτσι δεν ξέρουμε αν θα ζήσουν αυτοί καλά και εμείς καλλίτερα και αυτό είναι ανησυχητικό, γιατί το καλλίτερα αφορά πολλά εκατομμύρια πρόβατα και κατσίκια…
Φυσικά κάθε ομοιότητα σε αυτό το παραμύθι, με πρόσωπα και καταστάσεις της χώρας μας είναι φανταστική!
(* Ο Σταύρος Καράμπελας είναι Πρόεδρος της Ένωσης Δημοκρατικού Κέντρου μέλους του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ – karabelas@edik.gr)
Άρθρο παρέμβαση του Σταύρου Καράμπελα* για τις εξελίξεις στο ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ.
Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα «Δρόμος της Αριστεράς» το Σάββατο 11 Μαΐου 2013
Το συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ και η ενοποίηση των προοδευτικών δυνάμεων.
Προχωρούμε πλησίστιοι προς το πρώτο Συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ και τίποτα δεν φαίνεται να διαταράσσει τoν πλου. Οι διατυπώσεις έντονων αντιρρήσεων από τις ιδρυτικές προσωπικότητες και συνιστώσες του ΣΥΡΙΖΑ, οι αντιρρήσεις ημών των νεότερων της προσπάθειας και εντέλει η αδιαφορία της κοινωνίας, δεν φαίνεται να διαταράσσουν τον ύπνο κανενός.
Η κλίνη του Προκρούστη είναι έτοιμη να υποδεχθεί τους πάντες που δεν θα δεχθούν τη δημοκρατικοφανή λογική η πλειοψηφία αποφασίζει και η μειοψηφία υποτάσσεται στα κελεύσματά της. Αλλά για ποια πλειοψηφία μιλάμε; Μα φυσικά αυτήν του Συνασπισμού της Αριστεράς των Κινημάτων και της Οικολογίας. Εκείνο, όμως, που δεν δείχνουν να καταλαβαίνουν οι επισπεύδοντες είναι ότι εάν επιθυμούσαμε να ενταχθούμε στον Συνασπισμό θα το είχαμε κάνει τα τελευταία είκοσι χρόνια.
Ο ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ αποτελεί σήμερα μια μεγαλειώδη προσπάθεια πολλών και έντονα διαφορετικών κομματικών οργανισμών, που με τη γενναιόφρονη στάση τού γίγαντα (σε αριθμό μελών) Συνασπισμού κατέκτησε στην πράξη τον σεβασμό της αρχής ισότιμοι αλλά όχι ισοδύναμοι. Ποια είναι η αναγκαιότητα για την καταστροφή αυτού του πειράματος; Η κατάκτηση του πλεονεκτήματος των 50 εδρών; Η μετατροπή του σχήματος σε προεδροκεντρικό; Αποτελούν τα παραπάνω πλεονεκτήματα που θα πρέπει να μας κάνουν να χάσουμε την ψυχή μας;
Ακόμη και να προσχωρούσε κανείς σε αυτήν την ιδέα, το ερώτημα που προκύπτει αναπόδραστα είναι ότι με αυτόν τον τρόπο ολοκληρώνεται η ενοποίηση των προοδευτικών δυνάμεων της χώρας μας; Δεν επιθυμούμε περαιτέρω διεύρυνση της προσπάθειας; Δηλαδή στην περίπτωση που το ΚΚΕ και η ΑΝΤΑΡΣΥΑ αλλάξουν γραμμή και αντιληφθούν την αναγκαιότητα της ενότητας, θα τους καλέσουμε να προσχωρήσουν στο νέο κόμμα;
Γιατί χρειάζεται η ελληνική κοινωνία έναν ακόμη πολιτικό σχηματισμό, ποια είναι τα ιδιαίτερα πολιτικά χαρακτηριστικά που θα την εντυπωσιάσουν; Προφανώς όχι η αναπαλαίωση του Καταστατικού του παλαιού Συνασπισμού. Προτείναμε με ένταση καινοτόμες προτάσεις και δεν έτυχε καμία ως τώρα την αποδοχή της πλειοψηφίας.
Δεν είναι καινοτόμα πρόταση που θα προκαλέσει αίσθηση στην κοινωνία, η ύπαρξη ποσοστού κληρωτών από όλα τα μέλη του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ σε όλα τα όργανα; Γιατί τρομάζει το 80% των εκλεγμένων με μηχανισμούς, εάν υπάρξει και ένα 20% που θα προκύψει με κλήρωση ανάμεσα σε όλα τα μέλη του σχήματος; Αυτό δεν είναι η πραγμάτωση της Άμεσης Δημοκρατίας;
Υπάρχουν στην Αριστερά αναντικατάστατοι; Δεν χορτάσαμε πλέον από αυτούς; Ποιος είναι αντίθετος με την αυστηρή ύπαρξη δύο θητειών σε όλα τα όργανα του κόμματος και φυσικά και στους βουλευτές;
Ποιοι καρεκλοκένταυροι αντιδρούν στην πρόταση για ασυμβίβαστο μεταξύ των μελών των ανώτατων καθοδηγητικών οργάνων και των επαγγελματικών στελεχών; Μεταξύ των βουλευτών και των μελών του κυβερνητικού σχήματος; Ποιος αρνείται την ύπαρξη ορισμένης θητείας για τους βουλευτές και τα επαγγελματικά στελέχη; Εκτός και αν προσδοκά να πάρει σύνταξη είτε από τη Βουλή είτε από το κόμμα…
Δεν αποτελεί πραγματική γροθιά στη επετηρίδα των στελεχών και των παρασκηνίων η υιοθέτηση της πρότασης για συμμετοχή στα όργανα, κατά ένα ποσοστό, πρώην ανένταχτων και τώρα νέων μελών του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ;
Εάν πραγματικά θέλουμε και η ΕΔΗΚ το θέλει και το παλεύει με τις όποιες δυνάμεις διαθέτει, ο ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ να αγκαλιάσει το σύνολο της δημοκρατικής παράταξης και να κάνει συμμέτοχο τον πολίτη αυτής της προσπάθειας, θα πρέπει να κάνουμε ένα ειλικρινές άνοιγμα στην κοινωνία και να περιγράψουμε μέσα από το προτεινόμενο καταστατικό και το Συνέδριο του Ιουλίου, τις συνθήκες εκείνες που θα πείσουν τον κάθε πολίτη και τον πλέον κακόπιστο, ότι κομίζουμε το νέο και το διαφορετικό. Ό,τι εμείς εννοούμε τον αγώνα για Άμεση Δημοκρατία παντού και να αναλάβει ο λαός την εξουσία ουσιαστικά και όχι μόνον στα λόγια.
Ο χρόνος δεν είναι αρκετός για τόσο γενναίες αποφάσεις και ειδικά όταν οι παλαιοκομματικές αντιλήψεις είναι ισχυρές. Η ΕΔΗΚ θέλει να πιστεύει ότι η ριζοσπαστική διάθεση και οι τομές που έχει ανάγκη ένα σχήμα για να αγκαλιάσει το προοδευτικό κομμάτι της κοινωνίας θα πρυτανεύσουν, με σεβασμό στην ιστορία των σχημάτων που οδήγησαν παλαιότερα, αλλά και πρόσφατα, το εγχείρημα στην τεράστια επιτυχία του Ιουνίου, συνεχίζοντας την πετυχημένη αυτή προσπάθεια και δικαιώνοντας τις ελπίδες των Ελλήνων που μπορούν ακόμα να σκέπτονται και να αντιστέκονται.
* Ο Σταύρος Καράμπελας είναι πρόεδρος της
Ένωσης Δημοκρατικού Κέντρου, μέλος της Κ.Ε.
του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ – -karabelas@edik.gr
Μάι 102013
Μην χάσετε τον αυριανό (Σάββατο) Δρόμο της Αριστεράς: Άρθρο παρέμβαση του Προέδρου της Ε.ΔΗ.Κ. Σταύρου Καράμπελα για την πορεία του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ προς το Συνέδριο.
ΛΑΪΚΟ ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ : ΕΓΓΥΗΣΗ ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑΣ
(η πρόταση της Ε.ΔΗ.Κ. δυστυχώς δεν έγινε αποδεκτή)
Ψήφισμα της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ/ΕΚΜ , 13-14 Απριλίου 2013
Στις νέες συνθήκες που δημιουργούνται στην Κύπρο, στο Αιγαίο και στη Θράκη, με τον άμεσο ή συγκεκαλυμμένο παραγκωνισμό των εθνικών μας δικαίων, με την αμφισβήτηση της διεθνούς νομιμότητας και με την τακτική της υποκατάστασής της από διμερείς διαπραγματεύσεις με βάση τη λογική της ισχύος, η επαγρύπνηση της Αριστεράς και όλων των πατριωτικών δυνάμεων της χώρας αποτελεί όρο εθνικής επιβίωσης. Επί πλέον αυτή η επαγρύπνηση συνιστά έναν όχι αμελητέο παράγοντα αποτροπής των αποσταθεροποιητικών δράσεων , που πηγάζουν από ιμπεριαλιστικές δυνάμεις.
Σήμερα , Ελλάδα και Κύπρος βάλλονται από τη γερμανική νεοαποικιοκρατία, που ακυρώνει τα προβαλλόμενα ως βασικά στοιχεία της ΕΕ, καθώς εξαπολύει ολοκληρωτικό οικονομικό πόλεμο εναντίον των λαών του ευρωπαϊκού νότου. Ελλάδα και Κύπρος παραμένουν εκτεθειμένες στις διαχρονικές πιέσεις της Τουρκίας και των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων, που δρουν στην περιοχή. Ο αναθεωρητισμός των συνόρων από τη πλευρά της Άγκυρας , η απαίτηση συνεκμετάλλευσης του Αιγαίου, η αμφισβήτηση της Ελληνικής ΑΟΖ και των γεωπολιτικών συμφερόντων της χώρας μας παρά τις προβλέψεις του Διεθνούς Δικαίου, η προσπάθεια δημογραφικών αλλοιώσεων στην κατεχόμενη Βόρεια Κύπρο και στη Δυτική Θράκη, αποτελούν ευδιάκριτες διαστάσεις της τουρκικής πολιτικής.
Μπροστά σε αυτούς τους κινδύνους η πατριωτική εγρήγορση των δημοκρατικών δυνάμεων της χώρας με πρωταγωνίστρια την Αριστερά, αποτελεί ζωτική ανάγκη και όρο διατήρησης της ειρήνης στη περιοχή. Η Κεντρική Επιτροπή του ΣΥΡΙΖΑ/ΕΚΜ θέτει ως απόλυτη προτεραιότητα τη συντονισμένη δράση των ελλαδικών, κυπριακών και κατ’ επέκταση νοτιοευρωπαϊκών κινημάτων, για τη διασφάλιση της ειρήνης και την τήρηση της διεθνούς νομιμότητας. Ταυτόχρονα ,ως στοιχειώδη προϋπόθεση ρεαλισμού μέσα στις τρέχουσες συνθήκες οικονομικής και στρατιωτικής αποδυνάμωσης Ελλάδας και Κύπρου, η ΚΕ του ΣΥΡΙΖΑ/ΕΚΜ θέτει το ζήτημα της ενεργοποίησης ενός Ενιαίου Αμυντικού και Οικονομικού Δόγματος, Ελλάδας και Κύπρου, όπως επίσης και την άμεση ενίσχυση της αποτρεπτικής ικανότητας των ελληνικών ενόπλων δυνάμεων.
Απέναντι στην ανεύθυνη έως προδοτική διαχείριση της τρόϊκας εσωτερικού και μπροστά στις εθνικιστικές και ρατσιστικές πομφόλυγες της «Χρυσής Αυγής», ο ΣΥΡΙΖΑ/ΕΚΜ πρωτοστατεί σε μια κίνηση ευθύνης για την προάσπιση της εθνικής ακεραιότητας. Όλοι ας αναλάβουν τις ευθύνες τους…..
ΔΗΚΚΙ – Σοσιαλιστική Αριστερά
Ένωση Δημοκρατικού Κέντρου
Ανένταχτοι Σοσιαλιστές
Ριζοσπάστες Οικολόγοι
Πρόσφατα σχόλια